انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

مصرف مزمن مهار کننده‌هاي پمپ پروتوني سبب افزايش خطرات حمله قلبي مي‌شود

نتايج يک مطالعه جديد مطرح کرده که مهارکننده‌هاي پمپ پروتوني (PPI) بر عملکرد عروقي تاثيري منفي داشته و خطر بروز سکته قلبي را زياد مي‌کنند. البته اين نتايج هنوز توسط کارآزمايي‌هاي باليني تصادفي شده تاييد نشده است.

پژوهشگران دانشگاه استنفورد با بررسي بيش از 16 ميليون مدرک باليني مربوط به 9/2 ميليون نفر و با استفاده از يک روش تحليلي نوين به اين نتيجه رسيدند که مصرف مهار کننده‌هاي پمپ پروتوني، (و نه مسدود کننده‌هاي گيرندهH2 ) با افزايش خطر سکته مغزي همراه است. اين خطر به‌ويژه در بيماران مصرف کننده مهارکننده‌هاي پمپ پروتوني که دچار ريفلاکس محتويات معده به مري بودند، بسيار بيشتر بوده و به 16 برابر مي‌رسيد. خطر مرگ و مير ناشي از بيماري‌هاي قلبي- عروقي نيز در مصرف‌کنندگان اين دسته دارويي دو برابر سايرين بود.

اگرچه برخي ممکن است تصور کنند شايد مصرف مهارکننده‌هاي پمپ پروتوني در افراد مريض احوال‌تر شرکت کننده در مطالعه بيشتر بوده و اين موضوع دليل تفاوت بين دو گروه است، بررسي وضعيت گروهي از بيماران که به جاي مهارکننده‌هاي پروتوني از مسدود کننده‌هاي گيرنده H2 استفاده مي‌کردند، نشان داد خطر سکته مغزي در اين افراد بيشتر از سايرين نيست. بدين ترتيب، صحت فرضيه فوق مورد ترديد قرار گرفت. نتايج اين مطالعه با يافته‌هاي حاصل از يک مطالعه کوهورت که روي افراد مبتلا به بيماري عروق کرونر به انجام رسيده، همخواني دارد. در اين پژوهش، بيماراني که مهارکننده پمپ هيدروژني به همراه کلوپيدوگرل دريافت کرده بودند، در مقايسه با ساير بيماران، عواقب بدتري داشتند. اما مطالعه جديد پيشنهاد مي‌کند، خطر بروز اين عوارض تنها محدود به بيماران دچار بيماراي عروق کرونر نشده و به افراد جمعيت عادي نيز تسري مي‌يابد. نتايج اين بررسي همچنين پزشکان را وا مي‌دارد تا در هنگام تجويز داروها دقت بيشتري به خرج داده و با ديد بازتري به عوارض جانبي بالقوه داروها بي‌انديشند.

اين يافته که مصرف PPI در افراد جمعيت عادي و حتي جوانان و کساني که هيچ‌گونه داروي ضدپلاکتي مصرف نمي‌کنند نيز مي‌تواند آسيب‌زا باشد، مطرح کننده وجود ساز و کارهاي ناشناخته‌اي است که بدون اينکه مستقيما در تجمع پلاکتي دخالت کنند، بروز سکته مغزي را در بيماران بالا مي‌برند. در همين راستا بررسي‌هاي سلولي - مولکولي و فيزيولوژيک جديد نشان دادهPPI ها فعاليت آنزيم دي‌متيل آرژيناز DDAH را مهار مي‌کنند و از آنجا که اين آنزيم نقش عمده‌اي در سلامت قلبي- عروقي افراد دارد، مکانيسم فوق مي‌تواند مسئول افزايش خطر مشاهده شده در اين مطالعه باشد. وظيفه آنزيم DDAH متابوليزه کردن ماده‌اي به نام ADMA است که يک مهار کننده رقابتي درونزاد براي نيتريک اکسيد به شمار مي‌آيد. نيتريک اکسيد اندوتليالي در برقراري هموستاز عروقي نقش مهمي دارد و بنابراين در صورتي‌که داروهاي مهارکننده پمپ هيدروژني بتوانند مانع ساخته شدن اين ماده شوند، قادر به ايجاد عوارض ناخواسته فوق نيز خواهند بود.

مزايا و معايب مهارکننده‌هاي پمپ هيدروژني
دکتر ليپر متخصص طب عروق از دانشگاه استنفورد که محقق مسئول اين مطالعه نيز بوده، مي‌گويد: «PPIها داروهاي بسيار موثر و رايجي هستند که حتي براي تهيه برخي از آنها نياز به ارائه نسخه پزشک نيست. در حال حاضر ما پيشنهاد نمي‌کنيم که مردم از مصرف اين داروها دست بکشند، بلکه به بيماران توصيه مي‌کنيم که در هنگام تصميم‌گيري، به دقت علت نياز خود را به اين دسته خاص دارويي مورد بازنگري قرار داده و وجود ساير عوامل خطرساز را در خود نيز مدنظر داشته باشند.»
صاحب‌نظران طب گوارش نيز با اين پژوهشگر هم‌عقيده‌اند که نتايج فعلي، قطع مصرف اين دسته از داروها را پيشنهاد نکرده و لزومي براي تغيير در نحوه درمان بيماران دچار بازگشت اسيد معده به مري ايجاد نمي‌کنند. به نظر آنان رابطه‌اي که در اين مطالعه آشکار شده، چندان قوي نبوده و ممکن است، تحت تاثير عوامل مخدوش کننده ديگري مانند چاقي و‌... يا در اثر اشتباه گرفتن نشانه‌هاي ريفلاکس مري به معده به جاي آنژين قلبي و تشخيص نادرست بيماري به دست آمده باشد. با اين‌حال، متخصصان گوارش نيز بر جالب بودن نتايج اين مطالعه اذعان دارند، اما اثبات وجود رابطه فوق را نيازمند انجام پژوهش‌هاي دقيق‌تر در آينده مي‌دانند.
محققان اين بررسي نيز بر اين باورند که اثبات وجود اين رابطه نيازمند انجام مطالعه‌اي تصادفي شده و آينده‌نگر است و در همين راستا به انجام مطالعه آزمايشي کوچکي به عنوان نمونه پرداخته‌اند که نتايج آن به زودي منتشر خواهد شد. اگرچه قدرت اين مطالعه آزمايشي چندان زياد نبوده، از وجود رابطه قابل‌توجهي بين مصرف مهار کننده‌هاي پمپ پروتوني و بروز انفارکتوس ميوکارد خبر داده است. محققان اين بررسي براين باورند که پژوهش آنان نمونه‌اي است که نشان مي‌دهد تلفيق يافته‌هاي حاصل از مطالعات تجربي با رويکردهاي استخراج اطلاعات، شيوه موفقي براي بررسي ايمني داروهاي مختلف در آينده به شمار مي‌آيد. تحليل چنين اطلاعات عظيمي نقش به‌سزايي در ارتقاي ايمني دارويي خواهد داشت. به نظر نويسندگان اين مقاله، اگر چنين الگوريتمي براي استخراج يافته‌ها از دهه‌هاي گذشته به کار گرفته شده بود، احتمالا ارتباط بين مصرف لانزوپرازول و بروز انفارکتوس ميوکارد تا سال 2000 آشکار شده بود.
روزنامه سپید

آرش: مهارکننده‌هاي پمپ پروتوني به داروهایی مانند امپرازول، پنتوپرازول . . . گفته می شود. مسدود کننده‌هاي گيرندهH2: رانیتیدین ، فاموتیدین.

سلام به همه ی دوستان خوشحالم ک تو جمع شما هستم
بلاخره فهمیدم ک تنها من نیستم ک این بیماری و دارم
ودر مورد قرص پنتازول باید بگم علاوه بر کاربرد هایی ک دوستان عرض کردن
یک کاربرد دیگرم داره ک روی سیستم عصبی دستگاه گوارش اثر مستقیم داره
چون من هر دکتری ک رفتم یک نسخه مشابه دادن و پرسیدم کاربرد هر دارویی رو .من خودم ناشتا پنتازول40مصرف میکنم با همراه کلیدیوم سی و دونوع آرام بخش حدود 4ماه که از100%درد بدم تونستم این درد و به 30%کاهش بدم.البته من هنوز مشکل دارم .ولی من خودم قطره ی دایمتون(دایمتیکون فعال شده) مصرف میکنم خیلی بهتر میشه الانم عمده ی دردم سمت راست زیر جناغ سینه تا هشت انگشت به پایین میزنه اینگار واقعا خرچنگ چنگ میزنه ودرد در ناحیه زیر بغل و دندهای راستم ک اونم دقیقه ای ولی به طور مکرر دارم این درد و...

عوارض استفاده طولاني‌مدت از PPIs چيست؟
PPIs ممکن است خطر هيپومنيزمي، شکستگي لگن، عفونت کلستريديوم ديفيسيل، کمبود ويتامين B12، و پنوموني اکتسابي از جامعه را افزايش دهد. بنابراين، تجويز اين دسته از داروها بايد به دنبال تشخيص مناسب و صحيح بيماري صورت گيرد و با کمترين دوز موثر و کوتاه‌ترين دوره زماني درمان استفاده شوند.
شکستگي لگن: نتايج مطالعه‌هاي متعددي حاکي از آن است که ارتباطي ميان مصرف طولاني‌مدت PPI و افزايش خطر شکستگي‌هاي لگن وجود دارد. در يک مطالعه مورد شاهدي بزرگ که اخيرا انجام شده، نشان داده شد افرادي که در معرض خطر بيشتر شکستگي لگن قرار دارند، افرادي هستند که دوزهاي بيشتري از PPIs مصرف کرده بودند و افزايش خطر به بيماراني محدود شد که حداقل يک عامل خطر اضافي هم داشتند.

عفونت کلستريديوم ديفيسيل: استفاده از PPIs، ممکن است آمادگي ابتلا به عفونت کلستريديوم ديفيسيل را افزايش دهد. در يک مطالعه مرور نظام‌مند، 17 مطالعه از 27 مورد مطالعه نشان داد اين خطر افزايش مي‌يابد. به هرحال، داده‌هاي موجود در زمينه افزايش خطر عود عفونت کلستريديوم ديفيسيل، در زمان مصرف PPIs در طول درمان، متناقض هستند. در يک مطالعه مشخص شد، خطر عود عفونت پس از درمان اوليه در بيماراني که در طول درمان، PPIs هم مصرف کردند، تا 42 درصد افزايش داشت. در يک مطالعه ديگر، که درمان بيماران سرپايي مبتلا به عفونت کلستريديوم ديفيسيل را بررسي کرده بود، خطر عود عفونت افزايش نداشته است.

کمبود ويتامين B12: نتايج يک مطالعه مورد شاهدي در مقياس بزرگ، حاکي از افزايش خطر کمبود ويتامين B12 در بيماران تحت درمان با PPIs است. بنابراين، بيماراني که علائم مشکوک دارند، بايد از نظر کمبود اين بيماري ارزيابي شوند.

پنوموني اکتسابي از جامعه(عفونت ریه):
هيپومنيزمي(نوعی کمبود منیزم):

روزنامه سپید

مصرف طولاني‌مدت مهارکننده‌هاي پمپ پروتون ممکن است خطر شکستگي‌هاي استخواني، به ويژه شکستگي‌هاي ناحيه لگن را افزايش دهد. سازمان غذا و داروي آمريکا، اطلاعات موجود در برگه اطلاعات دارويي اشکال نسخه‌اي و غيرنسخه‌اي اين گروه دارويي را بازنگري کرده و درج هشدار مربوط به خطر احتمالي شکستگي‌هاي ناحيه لگن، مچ و ستون مهره‌ها را در برگه اطلاعات دارويي آنها الزامي دانسته است. در واقع، طي سال‌هاي اخير سازمان غذا و داروي آمريکا بارها هشدارهاي مربوط به خطر شکستگي ناشي از مصرف اين گروه دارويي را بازنگري و تکميل کرده است. ساير خطرات ناشي از مصرف اين گروه دارويي در جمعيت عادي که بايد مورد توجه متخصصان باشند، عبارتند از پنوموني، اختلالات الکتروليتي و مواد معدني، عفونت‌هاي کلستريديوم ديفيسيل و افزايش خطر انفارکتوس ميوکارد. با وجود نگراني‌هاي فراوان در مورد مصرف طولاني‌مدت اين گروه‌هاي دارويي، هنوز هم انواع ژنريک و غيرنسخه‌اي مهارکننده‌هاي پمپ پروتون و آنتاگونيست‌هاي‌گيرنده هيستامين2 به وفور در بازارهاي جهاني عرضه مي‌شوند و بازدارنده‌هاي اسيدمعده در زمره 10 داروي پرمصرف دنيا هستند.

http://salamatiran.ir/NSite/FullStory/? ... %AA&type=3

پزشکان آمریکایی دریافتند که مصرف داروهای برطرف کننده رفلاکس اسید معده با بروز بیماری‌های کلیوی مرتبط است.
مهارکننده‌های پروتون پمپ که برای درمان سوزش معده، رفلاکس اسید معده و سوء هاضمه مورد استفاده است به طور چشمگیری در افزایش بروز بیماری‌های کلیوی نقش دارد.

مطالعه جدید آخرین بررسی است که به بررسی رابطه بین مهارکننده‌های پروتون پمپ و پیامدهای منفی آن بر سلامت پرداخته است. مطالعات انجام شده در سال 2015 این داروها را با افزایش خطر بیماری‌های قلبی و افزایش احتمال فوت بیماران در بیمارستان مرتبط دانسته‌اند.

داروهای مهارکننده پروتون پمپ همچون پریلوسک و نکسیوم از دهه 1980 که تصور می‌شد مصرف آن به نسبت بی خطر است به طور گسترده در درمان سوزش معده، سوء هاضمه و رفلاکس اسید تجویز شد. هرچند در دهه اخیر نگرانی‌ها در مورد عوارض جانبی آن‌ها و خطرات چشمگیر آن بر سلامتی افزایش یافت.
دکتر «آدام اسچونفلد» محقق این مطالعه گفت: ممکن است مصرف‌کنندگان مهارکننده‌های پروتون پمپ نسبت به افرادی که از این داروها مصرف نمی‌کنند بیمارتر باشند یا تاثیرات مخرب ناشی از داروها یا بیماری‌های دیگر با مصرف این مهارکننده‌ها مرتبط است. هرچند برخی از این تاثیرات مخرب در چندین مطالعه عینی به ثبت رسیده و احتمالا تصادفی هستند.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، در این مطالعه محققان به تحلیل اطلاعات پزشکی 10 هزار و 482 نفر در فاصله‌ سال‌های 1996 تا 2011 پرداختند. سپس نتایج بازبینی اطلاعات با تحلیل‌های بیشتر اطلاعات پزشکی 248 هزار و 751 بیمار دیگر همتاسازی شد و این یافته‌ها به دست آمد.

ایسنا

پریلوسک و نکسیوم : داروهای هم خانواده امپرازول و پنتاپرازول

طبق مطالعه جدید محققان، مصرف گسترده برخی از داروهای سوزش معده می تواند منجر به افزایش ریسک ابتلا به زوال عقل در سالمندان شود.

محققان آلمانی دریافته اند که افراد 75 سال به بالا که به طور مرتب از داروهای سوزش معده استفاده می کنند 44 درصد بیشتر از سالمندانی که از این داروها استفاده نمی کنند در معرض ابتلا به زوال عقل قرار دارند.

این طیف از داروها که شامل پریلوسک، نکسیوم و پرواسید هستند با کاهش میزان اسید تولیدشده در معده به کاهش درد کمک می کنند.

به گفته محققان، مصرف بیش از اندازه داروهای سوزش معده تاثیر قابل توجهی بر سلامت دارد. به عنوان مثال مصرف این داروها با افزایش 20 تا 50 درصدی ابتلا به بیماری کلیه مرتبط است.

اما حال محققان آلمانی گزارش می کنند که یافته های مطالعه آنها نشان می دهد که مصرف این داروها ممکن است بر قدرت استدلال فرد نیز تاثیر گذارد.
به گفته این محققان به نظر می رسد داروهای سوزش معده بر سطح آمیلوئید بتا و تو که از پروتئین های مرتبط با بیماری آلزایمر هستند، تاثیر می گذارند. همچنین مصرف این داروها منجر به کمبود ویتامین B12 می شود که با زوال شناختی همراه است.

طبق یک مطالعه جدید، استفاده طولانی مدت از مهارکننده های پمپ پروتون برای کلیه‌ها مضر است.
مطالعه اخیر که در نشریه آنلاین انجمن نفرولوژی آمریکا به چاپ رسیده نشان می‌دهد که داروهای مورد استفاده در درمان سوزش سردل، ریفلاکس اسید و زخم‌های گوارشی فقط خطر ابتلا به بیماری کلیوی را تشدید نمی‌کنند؛ بلکه به افزایش خطر پیشرفت بیماری تا نارسایی کامل کلیوی می‌انجامند. مطالعه 5 ساله‌ای که توسط محققان دانشگاه واشنگتون در سنت‌لوئیس در چند مرکز نظامی انجام شد، به مقایسه نتایج به‌دست‌آمده از پرونده بیش از 170 هزار مصرف‌کننده جدید مهارکننده پمپ پروتون با بیش‌از 20هزار بیمار تحت درمان با بلوک‌کننده گیرنده‌های هیستامینH2 پرداخت. در مقدمه این مقاله آمده که در سال 2013 میلادی، برای در حدود 15 میلیون آمریکایی مهارکننده پمپ پروتون تجویز شده که البته این تخمین دقیق نیست؛ زیرا برخی از فرمولاسیون های این گروه دارویی، غیرنسخه‌ای هستند. نتایج این بررسی نشان دادند که طی 5 سال پیگیری، نظامیانی که از مهارکننده‌های پمپ پروتون استفاده می‌کردند بیشتر از دریافت‌کنندگان بلوک‌کننده‌های گیرنده H2، کاهش عملکرد کلیوی را تجربه کردند. مطالعه گزارش نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان مهارکننده‌های پمپ پروتون افزایش 28درصدی در خطر ابتلا به بیماری مزمن کلیوی و 96درصد افزایش خطر ابتلا به نارسایی کلیوی را تجربه می‌کنند. به علاوه، ارتباط مستقیمی میان طول مدت استفاده از مهارکننده پمپ پروتون و خطر ابتلا به مشکلات کلیوی وجود دارد. یعنی بیمارانی که برای مدت طولانی‌تری از این مهارکننده‌های پمپ پروتون استفاده کرده‌اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به مشکلات کلیوی‌اند. مطالعه در پایان تاکید کرده که مصرف مهارکننده‌های پمپ پروتون فقط به موارد ضروری محدود شود و طول مدت استفاده از این گروه دارویی نیز به کوتاه‌ترین زمان ممکن برسد.

منبع:PRNewswire

http://www.sepidonline.ir/d/39333-%D8%B ... D9%87.html

پریسا اعتصام کارشناس دارویی با اشاره به اینکه عوارض و عواقب مصرف خودسرانه داروهای گوارشی با توجه به افزایش مصرف خودسرانه داروهای گوارشی و اهمیت توجه زود هنگام به علائم گوارشی باید از مصرف خودسرانه این داروها و بدون تجویز پزشک خودداری شود، اظهار داشت: گاهی اوقات توجه نکردن به علایم به ظاهر ساده مانند اسهال، یبوست، تهوع، استفراغ، خون در ادرار و مدفوع سبب تشخیص دیر هنگام بیماری و بروز عواقب ناگوار می‌شود.

وی افزود: داروهای گوارشی باید برای بیماری های خاص گوارشی با توجه به نوع بیماری، برای مدت زمان مشخص و با دوز مشخص استفاده شوند. از جمله شایع‌ترین داروهای گوارشی پر مصرف در ایران می‌توان بهرانیتیدین، فاموتیدین، سایمتیدین، امپرازول، پنتوپرازول، لانسوپرازول، رابپرازول، اس امپرازول و فرآورده های آنتی اسید (حاوی آلومینیوم ، منیزیوم، سایمتیکون) اشاره کرد.که در مصرف خودسرانه به مدت محدود باید مصرف شوند. برای مثال امپرازول بیشتر از 14 روز خودسرانه نباید مصرف شود.

این کارشناس دارویی مرکز اطلاع رسانی دارو و سموم معاونت غذا و داروی اهواز عنوان کرد: استفاده خودسرانه و طولانی مدت داروهای کاهنده اسیدیته گوارشی می تواند سبب مشکلات و عوارضی شود از جمله:1. افزایش احتمال شکستگی های استخوان لگن،ستون فقرات، مچ خصوصا در استفاده از دوزهای بالا یا مدت های طولانی. بنابراین این داروها باید در کمترین دوز موثر و با کوتاهترین زمان موثر درمانی مصرف شوند.و باید در بیماران با احتمال خطر شکستگی مکمل کلسیم و ویتامین دی مصرف شود.

اعتصام درباره عوارض استفاده خودسرانه از داروهای کاهند اسیدیته ادامه‌داد: مصرف بعضی از این داروها (خصوصا مصرف طولانی مدت) با افزایش احتمال بروز وقوع اسهال کلستریدیوم خصوصا در بیماران بستری همراه است. 3. استفاده طولانی مدت بیشتر از 3 سال بعضی آنها مانند پنتوپرازول و رانیتیدین می تواند سبب سوءجذب و کاهش سطح ویتامین B12 شود.

وی افزود: به ندرت با استفاده طولانی مدت بیشتر از 3 ماه (اکثر موارد بالای یک سال درمان) کاهش منیزیوم خون گزارش شده است.کاهش منیزیوم در موارد شدید حتی ممکن است باعث تشنج یا آریتمی قلبی شود) بسیاری از مشکلات گوارشی که عمده بیماران را به سمت مصرف خودسرانه این داروها میکشاند، با انجام تغییر در سبک زندگی روزانه فرد تا حد زیادی برطرف می شوند.

کارشناس دارویی مرکز اطلاع رسانی دارو وسموم معاونت غذا و داروی اهواز، عنوان کرد: تغییرات سبک زندگی که کمک به بهبود بیماری های گوارشی می‌کنند شامل توقف سیگار کشیدن، کاهش وزن (اگر لازم باشد)، افزایش دفعات وعده های غذایی و کاهش حجم هر وعده، اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ، تا سه ساعت بعد از غذا خوردن دراز نکشی، موقع خواب سر خود 6-8 اینچ بالا نگه دارید، از مصرف نوشیدنی ها و غذاهایی که علایمتان را تشدید می کنند خودداری کنید.

وی با بیان اینکه برخی غذاها ممکن است سبب تشدید علائم ریفلاکس شوند، خاطرنشان کرد: غذاهای حاوی فرآورده‌های گوجه (مانند پیتزا و ماکارونی)، فرآورده‌های کافئین‌دار، بعضی آب میوه‌ها و آب مرکبا، غذاهای چرب یا سرخ شده، نوشیدنی های الکل، غذاهای تند و طعم دهنده نعناء سبب تشدید علائم ریفلاکس می‌شوند.

این قرص رو دکتر برای من هم تجویز کرد که حدود 2 هفته است که صرف می کنم من به خاطر نفخ زیاد و صدای شکم به دکتر مراجعه کرده بودم که الان صدای شکم 30%کم شده اما زیاد روی نفخ من ماثر نبود اها راستی یکی از مشکلات من صدای معده بعد از خالی شدن معده یعنی حدود 3 ساعت بعد از غذا بود که فک کنم واسه کاهش اسید معده داده هر چند که ماثر نبوده
من قبلا واسه همین مشکلات به یه دکتر دیگه رفته بودم گه قرص های کاهش استرس و از این چیزا داده بود که اصلا تاثیری نداشت به نظر من قرص های کاهش استرس واسه ای بی مفید نیست