... دوستانی که که علایم ای بی اس رو به اظطراب و مشکل عصبی میدونن و میرن دنبال دوا و درمان از طریق کتابهای روانشناسی و مدتیشن ؛ این رو عرض کنم که دنبال سرابی بیش نیستند ....

.....حرف من این است که باید شخص به یک آگاهی برسه که با بیماری رفتار معقول داشته باشه یعنی ترسی در بیماری نبینه که براش استرس ایجاد کنه ؛ .... به هر دری میزنیم تا خوب بشیم و بعد از خوب شدن شادی کنیم و بریم همه جا بگردیم ؛ یعنی کسی که در موقع بیماریش شاد نیست ؛ مسعولیت پذیر نیست ، و از دیگران میترسد ؛ بهتون قول میدم که بعد خوب شدن هم ادم ترسو و به قول خودمان آدم تو خالی است ؛ توصیه من این است که با بیماریت باش و هی دست وپا نزن و ببین مشکلت چیه که به خاطر انسانی مثل خودت نمیتونی وارد جامعه بشی....

.....ولی شناختن خود یعنی چه اخه ؛ انسان میخواهد کجایش را بشناسد ، شما می گویید در انسان اضطراب ایجاد میشه برای درمانش کجا برویم من میگویم مگر اضطراب را انسان خودش تولید نمیکند در درون خودش بعد دنبال راه حل در بیرون میگردد . خب خودت استرس رو تولید نکن ؛ ....
والسلام

.... اگر مشکلی برای جسم پیش آید باید بری پیش دکتر و استرس هم مربوط به جسم میشه یعنی موقعی که میترسی تپش قلب میگیری یا اعضای بدنت مختل کار میکنن و این مربوط به روان شناسی نمیشه یعنی چطور : شناخت روان یعنی چه جز شناخت فکر انسان ؛ تمام استرس و اضطراب انسان از فکرش ناشی میشه یعنی در مغزت فکر میکنی که الان اینها بهم میخندن مغزت پیام میفرسته به بدنت و بدنت نوعی واکنش نشون میده که باعث اختلال میشه که همش مربوط به جسمه نه روان انسان ؛ ......
والسلام

.....سالها با فکری که حمل میکردید به مسایل می نگریستید که باعث استرس میشد ؛ خب حالا باید چیکار کرد : اینکار که در لحطه حال زندگی کرد و اگر موضوعی پیش امد راه حل ان موضوع را پیدا کرد و باز میگویم آن موصوع باید خارجی و واقعی باشد نه این که فکر انباشته ؛ تنها راه حل فکر انباشته رسیدن به این آگاهیه که فقط اینها فکرن نه چیز دیگر ؛ من به شما یه راه حل میدم فقطی که میترسید یا استرس دارید سعی نکنید آن را حل کنید با آن باقی بمانید اصلا آنقدر به موضوع و به خودتان نزدیک شوید بگید موضوع چیه هان ؛ چیه ؛ کجایتان درد میکنه اصلا ترس در کجایتان قرار داره ؛ می بینید که هیچی نیس .........