انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

در طب ابن‌سينا ذكر شده كسي كه مي‌خواهد بهداشت غذا را براي تن خود رعايت كند نبايد غذاهاي دارويي نظير ميوه و سبزي را غذاي اصلي خود قرار دهد، زيرا غذاهاي نرم‌كننده اگر به تنهايي مصرف شوند خون را مي‌سوزانند. همچنين غذاهاي غليظ هم به تنهايي مضر هستند و تن و خون را سنگين مي‌كنند. بهترين غذاها براي تندرستي كه بايد در كنار غذاهاي نرم‌كننده مثل ميوه و سبزي مصرف شوند عبارتند از گوشت نرم (بره، بزغاله)، گندم، نوشيدني خوشبوي گياهي. ابوعلي سينا در بين ميوه‌ها دو دسته را شبيه غذاي اصلي دانسته كه عبارتند از:
انجير و انگور: به شرطي كه كاملاً رسيده و شيرين باشند.
خرما: در سرزمين‌هايي كه به خوردن آن عادت دارند.

رعايت ترتيب غذا خوردن و اجتناب از روي هم‌خوري:
براي جلو و عقب افتادن خوراك‌ها دستورات زيرا را بايد به كار بست:كسي كه غذاي سخت و ديرهضم مي‌خورد نبايد به دنبال آن غذاي زودهضم و رقيق بخورد، زيرا اين غذاي رقيق دنباله‌رو، پيش از غذاي قبلي خود هضم مي‌شود. غذاي ديرهضم بالانشين مي‌شود و راه داخل شدن بر آن بسته مي‌شود و متعفن و تباه مي‌شود و هر چه با او بياميزد، تباه مي‌شود. همچنين نبايد وقتي انسان خوراك لغزنده‌اي مي‌‌‌خورد كه زود هضم مي‌شود بلافاصله غذاي نيرومند و سختي را با آن بخورد، زيرا غذاي سخت با آن در معده مي‌لغزد و خوب هضم نمي‌شود. همچنين نبايد غذاهايي مانند ماهي و نظاير آن را بعد از ورزش خسته‌كننده ميل كنيم، زيرا اين غذا تباه مي‌شود و خلط‌ها را تباه مي‌‌كند.
براي كساني كه معده سست دارند و غذا را قبل از هضم بيرون مي‌دهند رواست قبل از غذاي عادي غذاي گيرنده‌اي بخورد. از كيفيت و وضع معده همواره بايد مراقبت كرد. معده برخي اشخاص غذاي لطيف و زودهضم را تباه مي‌كند و غذاي سخت و ديرهضم را هضم مي‌‌كند. چنين كساني را داراي معده آتشين مي‌نامند. در عده ديگر معده درست برعكس حالت معده آتشين است. خو گرفتن به نوع غذا نيز اهميت دارد. همچنين هر سرزمين ويژگي‌هايي از طبايع و مزاج‌ها دارد. شايد غذايي كه به آن عادت شده است و تا اندازه‌اي زيان‌هايي هم در بر دارد بيشتر از غذاي نشناخته مفيد باشد. براي هر جسمي و مزاجي غذاي ويژه‌اي ملايم است و اگر آن را تغيير دهيم دچار زيان مي‌شود. برخي از خوراك‌هاي خوب و مطلوب براي بعضي از مردم مناسب نيست و بايد از آن دوري جويند. كساني كه از غذاهاي نامطلوب لذت مي‌برند نبايد خود را فريب دهند، زيرا اين غذاها بر مرور ايام خلط‌هاي ناپسند و بيماركننده در پي دارد. كسي كه در بدنش خلط‌هاي بد وجود داشته باشد رواست غذاهاي خوب زياد بخورد. كسي كه زياد گوشت مي‌خورد و در آسايش زندگي مي‌‌كند بايد خود را به رگ زدن (فصد و حجامت) عادت دهد. اگر مزاج چنين شخصي سردي است بايد موادي كه به هضم كمك مي‌كنند مثل انواع هليله‌ها را استعمال كند. گرد هم آمدن غذاهاي گوناگون در معده بسيار بد است. به‌ويژه اگر مدت غذا خوردن طولاني باشد و غذايي كه در تعقيب غذاي اول مي‌آيد قبل از شروع به هضم آن به معده برسد، غذاها از نظر هضم هماهنگ نخواهند بود.

توجه به اشتها در خوردن و آشاميدن و پرهيز از پرخوري :
ابن‌سينا در كتب خود تأكيد بسياري بر لزوم اشتها در موقع خوردن غذا كرده و بيان نموده است اگر اشتهاي پيدا شده مثل اشتهاي افراد مست كاذب نباشد، نبايد گرسنگي را ادامه داد و تأكيد زيادي بر رعايت گرمي و سردي غذاها كه براساس توان هر فرد بايد باشد، نموده است. مضرترين نوع غذا خوردن آن است كه قبل از هضم غذاي قبلي، غذاي ديگري بر آن وارد شود. بدترين كارها، انباشتن شكم و پرخوري است، به‌ويژه اگر غذا نامفيد باشد. اگر پرخوري بر اثر غذاهاي غليظ باشد مفاصل و كليه به درد مي‌آيند و فرد به بيماري‌هاي نفس تنگي، برونشيت، نقرس، سخت شدن طحال و كبد و بيماري‌هاي بلغمي و سودايي مبتلا مي‌شود، اما اگر پرخوري بر اثر مصرف بيش از حد خوراكي‌هاي لطيف باشد بيماري‌هاي تب شديد و ورم‌هاي آزاردهنده روي مي‌كنند. در فصل زمستان نبايد غذاهاي كم تغذيه‌اي مصرف شود. بلكه غذاهاي مغذي‌تر لازم است، ولي در تابستان برعكس غذاي سبك مناسب است.
هرگز نبايد آنقدر غذا خورد كه جايي در معده نباشد و بايد قبل از سير شدن دست از طعام كشيد. اين باقيمانده اشتها بعد از ساعتي خود به خود از بين مي‌رود. در مسأله خوراك هميشه بايد به مقداري عادت كرد. بدترين خوراك‌ها آن است كه بر معده سنگيني كند و بدترين نوشيدني‌ها آن است كه بيش از اعتدال باشد و از معده بالا آيد. اگر روزي بيش از اندازه غذا ميل شود، بايد فردا خود را گرسنه نگه‌داشت و در خوابگاهي معتدل خوابيد، اگر خوابش نبرد بايد زياد پياده‌روي كند، نرم راه برود، از راه رفتن باز نايستد و پي در پي برود و استراحت نكند و كمي هم نوشيدني خالص بخورد. شخص تندرست بايد آنقدر بخورد كه احساس سنگيني نكند و شكمش به قرقر نيفتد و غذا از پايين به بالا نيايد و دلش به هم نخورد و كندذهن نشود و به بيخوابي دچار نشود. هر غذايي كه طعمش دير احساس شود، بد و هر قدر دير چش‌تر باشد، بدتر است. اگر بر اثر غذا نبض به درشتي بزند و نفس كوتاه بيرون آيد بايد دانست كه غذا از حد اعتدال بيشتر شده است، زيرا اگر معده انباشته شود نفس كوتاه و پي‌درپي مي‌آيد. بر اثر بي‌نظمي تنفس، نياز قلب به نبض بيشتر مي‌شود و در نتيجه نبض درشت مي‌زند و نيرو كم مي‌شود. اگر گرمي بدن كسي بر اثر غذا شدت يابد نبايد غذاي مورد نياز خود را يكباره فرو دهد، بلكه كم‌كم و بتدريج غذا بخورد. كسي كه نمي‌تواند غذاي مورد احتياج خود را در يك وعده هضم كند بايد دفعات غذا خوردن را افزايش و مقدار غذا را كاهش دهد. غذاي اشخاص سودايي مزاج بايد بسيار نم‌بخش و كمتر گرمي باشد، غذاي صفرايي مزاجان بايد نم‌بخش و خنك‌‌‌كننده باشد. كسي كه خونش گرم مزاج است نيازمند خوراكي‌هاي سرد و كم‌تغذيه است. كسي كه خونش بلغمي است بايد خوراكش اندك، گرم و لطيف باشد.

آداب خوردن و آشاميدن :
بهترين نوع غذاي مطلوب غذايي است كه شخص از آن بسيار لذت مي‌برد، زيرا لذت‌بخشي خوراك به اين معني است كه معده آن را به خوبي در برگرفته است و نيروي گيرنده آن را به خوبي پذيرفته است. غذاي لذيذ در شرايطي خوب است كه اندام‌هاي اصلي همه سالم باشند وگرنه لذت بردن دليل بر خوبي نمي‌شود. غذايي كه بسيار لذت‌بخش باشد اگر به مقدار زياد تناول شود، زيان‌آور خواهد بود. شخص فربه‌اندام نبايد وقتي تازه از حمام آمده است غذا بخورد، بلكه بعد از خروج از حمام و قبل از غذا خواب سبكي بكند. نبايد در هنگام صرف غذا آب زياد بنوشد. زيرا آب بين طعام و جرم معده جدايي مي‌اندازد و آن را خاموش مي‌كند. بلكه بهتر است آب نخورد تا خوراك به معده وارد شود. علامت ورود طعام به معده آن است كه قسمت‌‌‌هاي بالاي شكم سبك مي‌شود. نوشيدن آب به شرطي كه وسط غذا نباشد و به اندازه‌اي كه براي خوراك مفيد باشد روا است. كساني كه سرد مزاج‌ و تر هستند بهتر است بعد از صرف غذا تشنگي را تحمل كنند و بخوابند، ولي تشنه ماندن بعد از غذا و خوابيدن بعد از طعام براي صفرائيان خوب نيست. كساني كه بيماري صفراوي دارند، اگر به مدت زياد گرسنه بمانند زهره به معده راه مي‌يابد و هر غذايي را كه بعداً خورده مي‌شود به تباهي مي‌كشاند. كسي كه معده‌اش تهي است، چنانچه غذاي لطيف بخورد معده را سلامت نگه‌داشته است و اگر بلافاصله بعد از غذاي لطيف، غذاي غليظ بخورد معده از آن متنفر است و آن را هضم نمي‌كند و تباه مي‌شود. مگر اينكه بين اين دو غذا فاصله‌‌اي داده شود و طعام غليظ را اندك اندك وارد معده كند. در اين صورت معده به وسيله غذاي لطيف بند نمي‌آيد. غذاي زياد حتي اگر در معده هضم شده باشد كمتر اتفاق مي‌افتد كه در رگ‌ها هم هضم شود و در آنها نارس و خام مي‌ماند و در نتيجه به آنها كشيدگي مي‌دهد و گاهي هم آنها را مي‌تركاند و تنبلي و خميازه براي بدن به ارمغان مي‌آورد. در چنين حالتي بايد شخص را با داروهاي مسهل درمان كرد. كسي كه به سنين پيري رسيده است بايد بداند معده‌اش همان معده دوران جواني نيست. اگر همان اندازه ميل كند خوراكش هم به مواد زايد تبديل مي‌شود.

رعايت اعتدال در مصرف هر نوع ماده غذايي:
جالينوس مي‌گويد: «خوراك تر براي هيچ حالتي از حالات بدن مناسب نيست. انگار كه ارزش هيچ دارد، نه ترش است نه شيرين، نه تلخ است نه تند، نه گيرنده است نه شور. زياده‌روي در مصرف غذاهاي خشك اشتها را از بين مي‌برد، رنگ را زشت مي‌كند و مزاج را خشك مي‌كند. خوردن چربي زياد، تنبلي مي‌آورد و اشتها را از بين مي‌برد. زياده‌روي در خوردن غذاهاي سرد، سستي، تنبلي و پژمردگي مي‌آورد. زياده‌روي در خوردن غذاهاي ترش انسان را زود پير مي‌‌‌كند. اگر غذاهاي تند زياد مصرف شوند به معده آسيب مي رسد و غذاهاي شور براي چشم خوب نيستند. غذاي چرب اگر چه با مزاج دمساز باشد، هرگاه متعاقب آن خوراك ناپسند آيد ناپسند مي‌شود. زيان‌هايي كه از خوراك گرم روي دهد مي‌توان با اسكنجبين دفع كرد و بهتر است همراه عسل باشد (مخلوط اسكنجبين و عسل). اگر غذاي سرد زيان‌آور باشد درمانش با آب انگبين و زيره است. كسي كه از مواد چرب ناراحت است چاره‌اش مواد گس مزه نظير شاه بلوط، ميوه درخت سدر، زالزالك يا داروهاي تلخ نظير زنجفيل و داروهاي شورمزه و تندمزه مانند سير و پياز است. كسي كه بدنش به آساني مي‌گدازد بايد غذايش تر و زودهضم باشد.
http://www.zendegionline.ir/inside.php? ... cleid=4810

كسي مي دونه در طب سنتي "معده سست" دقيقا چه تعريفي داره و درمانش چي هست ؟

در اينجا "سايه روشن" به موردي به نام سستي پيلور معده (دريچه انتهايي معده و محل اتصال معده به روده كوچك) اشاره مي كنه:
http://www.ibsgroup.ir/froum/viewtopic. ... 7&start=40

1. سوء مزاج گرم
علائم: تشنگی زیاد، خشکی دهان، اشتهای کم، هضم راحت غذای غلیظ و سنگین.

علاج: باید از مصرف زیاد غذاهای گرم و لطیف و ادویه فراوان پرهیز کرد. می توان از نوشیدنی ها و رب های کاهنده حرارت مثل شربت سکنجبین، انار، لیمو و غوره یا رب ریواس، سیب و به استفاده کرد. در کنار آن مصرف آش هایی که با سرکه و سماق و غوره درست می شوند، مفید است و نوشیدن آب خنک سود دارد.

2. سوء مزاج سرد
علائم: ضعف هضم (احساس سنگینی و پری شکم بعد از غذا)، اشتهای زیاد، ماندن طولانی غذا در معده و عبور کُند به روده، ترش کردن، مدفوع نرم و شل و بادکرده، نفخ.

علاج: در ابتدا پرهیز از غذاهای سرد مثل ترشی ها و ماست، نوشابه و سس، برنج زیاد و مایعات سرد ضروری است. خوب جویدن غذا و خوردن غذاهایی که با زیره درست می شود و استفاده از مربای زنجبیل و گلسرخ بسیار نافع است. یک داروی کمکی، اسفند شبانگاه به میزان 1 قاشق چایخوری به همراه یک استکان آب است.(تا 40 روز).

3. سوء مزاج مرطوب
علائم: کم تشنه شدن ، زیادی آب دهان ، عبور سریع غذا از معده به روده ، تنفر و اذیت شدن از غذاهای مرطوب ، احساس خوب با خوردن غذاهای خشک و تند و شور.

علاج: پرهیز از سردی ها و مصرف نکردن مایعات همراه غذا، خروج مادّه بیماری از معده به طریق قی (با تجویز متخصّص) و سپس مصرف مربای گلسرخ.

4. سوء مزاج خشک
علائم: تشنگی خیلی زیاد، خشکی شدید زبان، لاغری بدن، احساس خوب با خوردن غذاهای مرطوب (مثل شیر یا ماست)، اذیت شدن با خوردن غذاهای خشک(مثل آجیل و ادویه)، حجم کم مدفوع، خشکی مدفوع.

علاج: پرهیز از غذاهای خشک و کم رطوبت، رطوبت بخشی به معده با شیر، ماء الشّعیر طبّی، میوه ها، دانه های لعابدار، شربت ها، سوپ ها و آش ها، روغن های مرطّب به شکم مالیدن.

چه غذاهایی را نباید با هم بخوریم؟
چه غذاهایی را بهتر است با هم بخوریم؟
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=300730

قسمتی از مطلب بالا در مورد آب:

* آشامیدن آب سرد بعد از غذاهای گرم یا بعد از استحمام مفید نیست.

* آشامیدن آب سرد بعد از خوردن میوه‌ها به‌خصوص میوه‌های سرد، از جمله خربزه و هندوانه باعث تولید سم در بدن می‌شود.

* آشامیدن آب گرم بعد از غذای شور، آشامیدن آب سرد هنگامی که معده خالی باشد مثلاً ناشتا، خوردن ترشی بعد از شیرینی، آشامیدن آب سرد بعد از ورزش و ریاضت و حرکات سنگین، خوردن خربزه و هندوانه بر روی آب گوشت و گوشت‌ها که باعث سنگینی و بروز امراض متعدد می‌شود.

* آشامیدن آب سرد و بلافاصله خوابیدن، آشامیدن آب بلافاصله پس از صرف غذا به‌خصوص در سردمزاج‌ها، آشامیدن آب در هنگام غذا خوردن، آشامیدن آب سرد بدون توقف که احتمال آن را دارد امراض متعددی رخ دهد، از آن جمله اگر سردی آن به قلب برسد به علت انطفاع حرارت غریزی احتمال سکته خواهد بود. همچنین، اگر به کبد برسد موجب بیماری استثقاء خواهد بود. اگر سردی آن به مغز برسد موجب استرخاء و سستی اعضا (ام‌اس) خواهد بود و همچنین اگر سردی آن به آلات تنفس و صوتی برسد باعث اختلال در عملکرد اعضای مذکور خواهد شد.

* آشامیدن آب بعد از خوردن غذاهای ترش، شیرین و مصرف آب بعد از خوردن ادویه، اسهال آور است.

* همچنین، آشامیدن آب سرد بعد از غذا و بعد از شیرینی‌ها باعث آسیب رساندن به دندان‌ها و افتادن زودرس آن‌ها می‌شود.

دیروز عصر در گرمای تابستان مجبور بودم دو ساعتی در خیابان ها باشم وقتی به خانه بگشتم عطش زیادی داشتم و دو لیوان آب خنک(نه سرد) نوشیدم که بعد از مدتی منجر به دل درد و توالت رفتن شد. قبلا هم چند تجربه تلخ به دلیل نوشیدن آب سرد داشتم. ولی در تابستان آب سرد می چسبه!
خلاصه اینکه کسی که با یک لیوان آب سرد ازحالت عادی خارج میشه، می تونه یک زندگی معمولی داشته باشه ؟ یک نفر غیر آی بی می تونه تصوری از این داشته باشه که با آب سرد، گوارش یک نفر بهم بریزه ؟
اینجور مسائل آدم را ناامید می کنه.
پیدا کردن یک نفر شبیه خودم حتی از اونور دنیا حس خوبی بهم داد: http://www.ibsgroup.org/forums/topic/86 ... yone-else/
تجربه نوشیدن آب گرم در بیماران گوارشی(بر اساس طب هندی): http://www.ibsgroup.org/forums/topic/77 ... -problems/

دکتر مجید انوشیروانی گفت: کبد بزرگترین پالایشگاه بدن و به طور طبیعی دارای مزاج گرم و تر است، سرد شدن کبد در اثر عوامل مختلف می‌تواند توانایی کبد برای تحلیل و متابولیزه کردن چربی‌ها را کم کند و یا موجب انباشتگی چربی در بافت کبد و پیدایش کبد چرب شود.

وی مصرف ترشی‌ها و خوراکی‌های سرد را موجب سرد شدن کبد دانست و ادامه داد: کسانی که به طور مادرزادی دارای مزاج سرد هستند باید در مصرف این خوراکی‌ها احتیاط بیشتری داشته باشند.
این متخصص تشریح کرد: مصرف سرکه، آبغوره، سایر ترشی‌های خانگی و خوراکی‌های سرد نظیر ماست، دوغ ترش، خیار، کدو و غیره همچنین نوشیدن مایعات سرد نیز به تدریج موجب سرد شدن کبد می‌شود.
انوشیروانی در رابطه با چرب شدن کبد سرد گفت: با سرد شدن کبد مقدار تولید صفرا کم و غلیظ تر می‌شود که به دنبال آن مقدار ترشح صفرا نیز کاهش پیدا می‌کند.
وی ادامه داد: این صفرای غلیظ به کندی در مجاری صفراوی حرکت می کند و به دنبال آن، انسداد نسبی در این مجاری رخ می دهد که در این مرحله در سونوگرافی کیسه صفرا ممکن است «لجن صفراوی» گزارش شود که خود مقدمه ایجاد سنگهای صفراوی است.

این متخصص طب سنتی انسداد در مسیر ریزش صفرا به روده را از عواملی دانست که موجب هضم ناقص چربی‌ها می‌شود و اظهار کرد: در این مرحله هضم ناقص چربی‌ها سرانجام به کبد چرب منجر می‌شود.
به گفته وی یبوست ناشی از این کاهش تولید و ترشح صفرا نیز در زمرۀ عاملی است که در پیدایش کبد چرب دخیل است.
ایسنا

آرش: به نظرم این مطلب به این معنی نیست که ما باید فقط غذاهای با طبع گرم مصرف کنیم چون زیاده روی در این غذاها باعث ترشح بیش از حد صفرا شده و اصطلاحا اسهال صفراوی ایجاد می کند.

یک دنیا ممنون از مطالب بسیار خوبت

بعضی از افراد از طب سنتی دکانی درست کرده اند و مردم را سرکیسه می کنند. یکی از این اشخاص فردی به نام غلامرضا کرد افشاری است که مطالب زیادی هم در اینترنت دارد و در رادیو و تلویزیون هم فعال است. این شخص، خواننده مطالب خود را نادان فرض کرده است. نمونه ای از مطلب ایشان را با عنوان "علت نفخ شکم از دیدگاه طب سنتی" بخوانید:

-از دیدگاه طب سنتی نفخ شکم چند علت دارد اول اینکه سوء مزاج سرد در دستگاه گوارش بویژه معده باعث ایجاد حرارت شدیدی می‌شود که هضم غذا را با مشکل مواجه می‌کند، این بخارات ناشی از هضم نامناسب باعث ایجاد نفخ می‌شود.
- اگر غذا بد رنگ و بد بو باشد از دیدگاه طب سنتی حس معده بسیار قوی بوده و نمی‌تواند به خوبی این مواد را هضم کند.

- مهمترین علت ایجاد نفخ شکم، خالی بودن معده به مدت طولانی و پر شدن آن با حجم بسیار بالای غذا است.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13940428000216

سلام ، منم با خوردن اب سرد حتی توی گرمای تابستان دل درد شدید می گیرم . برای همین ترجیحا وقتی از بیرون میام خونه اب ولرم جوشیده می خورم هم تشنگی رو رفع میکنه هم مشکل دل درد برام پیش نمیاد.

کارشناس طب سنتی :‌"زیاد خوردن آب جوش ولرم شده خوب نیست چرا که معده را ضعیف می­‌کند‌"
متن کامل: www.tasnimnews.com/Home/Single/805463