آقای دکتر هولاکویی در سمینار "تیپ های شخصیتی " در بحث" ویژگی های شخصیت سالم " چنین بیان می کند:
ویژگی 74 ام شخصیت سالم: آدم سالم ، آدمی است خوشحال و شاد و خندان. خندیدن بدون تردید نوعی درمان است و به مغز اثر مثبت می گذارد. آدم سالم آدمی است که در روز حداقل یک ساعت می خندد . اگر کمتر از یک ساعت در روز می خندید بدانید احتمالا سالم نیستید. انسان باید دنبال موضوع برای خندیدن بگردد. سلامت روانی و نشانه امنیت و آرامش در این خنده است. حتی خنده بلند و خنده ای که به نوعی احساس کنید که کنترل زمان و مکان را از دست بدهید.
ویژگی 75 ام شخصیت سالم: آدم سالم ، آدمی ست اهل تفریح و خوشگذران. آدم سالم هر روز تفریح دارد و تفریح جزئی اصلی و اساسی از زندگی اوست. و کسی که اهل تفریح نیست زندگی را باخته است.
ویژگی 76 ام شخصیت سالم: آدم سالم ، آدمی است خوش مشرب. آدمی است که هم بیانش را دارد و هم حالش را دارد و هم دنبال خوش مشربی است. وقار به نوعی یک بیماری فرهنگی است. داشتن حالت شوخ طبعی و بزله گویی مشخصه یک آدم سالم است.
آنقدر بخند تا روده بر بشی و بعد، فقط، یک ذره بیشتر بخند. ( امیدوارم درست ترجمه کرده باشم)
دوستان با توجه به اهمیتی که آقای دکتر هلاکویی به خندیدن حداقل یک ساعت در روز داده اند به نظر شما گامهای عملی برای این منظور چیست؟
البته این را نگویید که آی بی اس دیگر حالی برای خندیدن و بزله گویی و خوشگذرانی برای مان نگذاشته است.
اتفاقا لا اقل در مورد من ، چون من اهل خندیدن زیاد و خوشگذارنی نیستم ( به نوعی این طور تربیت شده ام) و آدم خوش مشربی نبوده ام آی بی اس گرفته ام.
بقول معروف اینطور نیست که وقتی پیر می شویم عاشق نمی شویم بلکه چون عاشق نمی شویم پیر می شویم.
