انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

دوستای عزیز سلام
این تاپیک رو واسه این درست کردم که دوستانی که آی بی اس داشتن و تونستن باهاش یه جورایی کنار بیان از تجربیاتشون بگن،‏ مثلا تو روابط اجتماعیشون چطوری رفتار میکنن یا تو روابط خانوادگی و دید و بازدید ها چیکار میکنن؟
یا اگه بخاطر آی بی استون پیش مشاور رفتین میتونین تجربیاتتون رو با مشاور در اختیار دوستان بذارین
ممنونم ‏
موفق باشین

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...

خب اول از خودم شروع کنم،من این اواخر برای اولین بار پیش مشاور رفتم و یه حرفی گفت که خیلی خوشم اومد و بنظرم حرف حساب بود!‏
مشاورم گف شما که نگران اینی وقتی مهمونی دستشویی بری و معذب بشی کع چرا اینطوری شد بحتره بااین مسئله خیلی راحت برخورد کنی،یعنی کاری نکنی که بقیه بفهمن تو بابت این مسئله ناراحتی یا استرس داری،گف اصلا رفتارت باید طوری باشه که اجازه ندی اطرافیان قضاوتت کنن با بگن تو چرا دوسه بار توالت رفتی و ازین صوبتا
اینم گفتش که تو چون خیلی دقت میکنی به دستشویی رفتن و سروصدای شکمت این مسئله واست دردر ساز شده درحالیکه خیلیااااا هستن که شرایط تورو دارن ولی اصلا به چشمشون نمیاد و اصلا نمیدونن آی بی اس چیه
درکل بنظرم تنها راه حل این بیماری پررو بودن و بیخیالیه،اینکه خودمون رو محور اصلی زندگیمون قراربدیم و اعتماد به نفسمون رو خیلی ببریم بالا و به نکات مثبت خودمون فک کنیم

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...

من هر چی سعی میکنم تو جمع به این موضوع فکر نکنم و بیخیال باشم نمیشه

منم همینطوووووور!‏
البته به جو جمع هم بستگی داره،چقدر با اون جوی که توش م راحت باشم مثلا از عموهام و عمه هام و بچه هاشون یادوستام باشن خیلی راحتم ولی اگه باهاشون ناآشنا باشم و اصلاااا نمیتونم جلوی استرسمو بگیرم و سروصدای شکم و نیاز به دستشویی رفتنم بیشتر میشه

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...