انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

کلا ما ای بی ها از پزشک ها خیلی شاکی هستیم ولی جدای از این مسئله به نظر من پزشک ها خیلی ضعیف و پولکی شدند و فقط به پول فکر می کنند. یک متن جالب در این زمینه دیدم که لینکش را پایین می بینید:
http://www.salamatnews.com/viewNews.aspx?ID=80597&cat=19

مطلب خوبی بود،من به شخصه از اول آی بی اسم پیش یه دکتر رفتم و تا سال گذشته پیش همون میرفتم،فکر کنم دیگه تصمیم ندارم برم پیشش نه بخاطر اینکه عیب خاصی داشت یا توی معالجه کوتاهی میکرد،برعکس بنظرم علمش خیلی بالاست و به بیمارش احترام میذاره ولی ته تهش برای من کار خاصی از دستش برنیومد که انجام بده،فکر میکنم اگه همین وقت رو پیش یه روانپزشک میگذروندم بیشتر نتیجه میگرفتم....

عضو فرهنگستان علوم پزشكی كشور گفت: 35 درصد شكایات مردم از پزشكان به علت غرور بیش از حد و عجله و شتاب آنها هنگام مراجعه بیمار است.
محمدرضا زالی در گفت‌وگو با فارس با بیان اینكه ارتباط پزشك و بیمار محور اصلی طبابت است اظهار داشت:‌ در سال‌های اخیر به علت بالا رفتن سطح فرهنگ عامه و تطبیق اصول روانشناسی و فلسفی با زندگی روزمره انسان‌ها و متاثرشدن قانونگذاران از این روند، ارتباط بین پزشك و بیمار دستخوش تغییر و تحول شده است.

وی افزود: بر طبق این عقاید احساس بهبودی و تامین منافع بیمار از دیدگاه پزشك جای خود را به دیدگاه‌های بیماران داده و این بیمار است كه می‌تواند منافع خود را تشخیص دهد و اسرار خود را پنهان نگهدارد. لذا انجمن جهانی پزشكی اخیراً تصمیم گرفته است كه سوگندنامه‌ای را جایگزین سوگندنامه‌های مرسوم كند كه محتوای این سوگندنامه بر اساس «محوریت بیمار» یا برتری رای او تنظیم شده است و برخلاف سابق از یگانگی محض نظر پزشك، فرسنگ‌ها فاصله دارد.

زالی با بیان اینكه پزشكی تنها علم نیست، بلكه مجموعه‌ای از علم، رفتار و ارزش‌های انسانی است تصریح كرد: پزشكی هم علم است و هم هنر؛ اما در دوران تحصیل در دانشكده پزشكی، دوره دستیاری و بعد از آن در دوره‌های بازآموزی تنها یك موضوع آموزش داده می‌شود و آن هم دانش پزشكی است.

وی افزود:‌ پزشك باید صلاح و نفع بیمار خود را در اولویت قرار دهد كه این امر به عنوان یك اصل اخلاق پزشكی پذیرفته شده است. پزشكان ممكن است پاسخ علمی برای مسائل و بیماری‌ها داشته باشند ولی این كافی نیست بلكه تضمین بهبودی كامل، پاسخ به تمام مسائلی‌ است كه بیمار با آنها درگیر است.

عضو فرهنگستان علوم پزشكی كشور گفت: پزشك آن نیست كه مدتی را در درمانگاه، كار مطب، آزمایشگاه، اطاق عمل یا بر سر بالین بیمار در بیمارستان بگذارند، این كار جای خاص خود را دارد بلكه كار اصلی و واقعی یك پزشك زمانی است كه در اتاق معاینه با فردی كه بیمار است به گفت‌وگو می‌نشیند.

زالی ادامه داد: هدف حرفه پزشكی تسكین درد و آلام بیماران است و ارتباط، كانون و مركز تمام اقدامات پزشكی است لذا ارتباطی كه از شناخت یكدیگر به وجود می‌آید موجب بهبودی می‌شود. بنابراین یك طبابت خوب و موافق نه تنها به دانش و آگاهی بستگی دارد بلكه به مهارتی وابسته است كه پزشك را قادر می‌سازد این دانش و آگاهی را در مواقع لزوم به طور موفقیت‌آمیز به كار ببرد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی تصریح كرد: در شرایطی كه بیمار محور است روابط پزشك با بیمار در اخذ تصمیمات پزشكی نیز تغییر می‌یابد و حاكمیت پزشك در تصمیم‌گیری به مشاركت و همكاری پزشك و بیمار بدل می‌شود، به نحوی كه هر دو به طور یكسان در این مهم مسئولیت دارند.

وی اضافه كرد: در حقیقت محوریت بیماران در مراقبت‌های درمانی همزمان با پاسخی است كه جامعه پزشكی به خواسته‌ها، نیازها و تمایلات بیماران داده است. لذا محوربودن بیمار در امر درمان پزشكی موجب می‌شود تا سیستم خدمات درمانی از رونق بهتری برخوردار باشد و مراقبت‌ها در جهت ارائه خدمات به بیماران بر اساس تخصص‌های مختلف شكل بگیرد، لذا از هدر رفتن امكانات جلوگیری می‌شود.

زالی یادآور شد: بیماری كه در جست‌وجوی راه علاج برای بیماری خود است خواستار پزشكی است كه به او اعتماد كند تا جان خود را در اختیار او بگذارد. به عنوان یك انسان می‌خواهد بداند كه آیا پزشك او را شناخته‌ است؟ آیا برای پزشك فرق دارد كه بیمار چه شخصیتی دارد و آیا نسبت به او و بیماریش حساس بوده و احساس همدردی می‌كند؟ و نهایتاً او را درك كرده‌ است؟
وی با بیان اینكه احساس رضایت بیمار از پزشك و تبعیت او از دستورات زمانی به اوج خود خواهد رسید كه انتظارات بیمار بر آورده شده باشد افزود: زمانی این موضوع تحقق می‌یابد كه پزشك برای بیمار احترام بگذارد و در مقابل خواسته‌های او احساس مسئولیت نشان دهد، اطلاعات مورد نیاز را در اختیارش قرار دهد و رفتار دوستانه و مهر‌آمیز داشته باشد.
زالی خاطرنشان كرد: كسب این رضایت یك هنر است و این هنر را باید آموخت تا بتوان بهترین اثربخشی را از ارائه طبابت و خدمات پزشكی حاصل كرد. همدلی و درك احساس بیماران علاوه بر اینكه رابطه بین پزشك و بیمار را تقویت می‌كند، می‌تواند در امر تشخیص نیز مفید باشد.

وی با بیان اینكه پزشكی دارای قواعد ریاضی نیست و از اصول كامپیوتری پیروی نمی‌كند ادامه داد: ارتباط پزشك با بیمار ارتباط بین یك انسان با انسان دیگر است و این ملاقات تحت تاثیر مدل‌هایی از مهربانی، علاقه، مهارت و شخصیت پزشك از یك سو و وضعیت جسمی، روحی، سلامت و شخصیت بیمار از سوی دیگر قرار دارد. لذا شامل آگاهی و شناخت از بیمار به عنوان یك انسان و دربرگیرنده واكنش‌های هیجانی، ظرفیت تحمل مسائل، تاثیر بیماری بر زندگی بیمار و افراد فامیل است.

زالی یادآور شد: به عبارت دیگر درك و شناخت ابعاد دیدگاه‌های بیماران فقط از طریق پرسیدن امكانپذیر است لذا بررسی این ابعاد، به طور منظم، هم به پزشك و هم به بیمار امكان می‌دهد كه نظرات و ارزش‌های خود را بیان كنند و معلوم شود به چه میزان قادر به مشاركت در درمان هستند تا بدین ترتیب تنظیم و كنترل پیشنهادها با موفقیت همراه شود.
وی صفات پزشك ایده آل را بر‌شمرد و گفت: پزشك باید به بیماران گوش فرا دهد، بتواند مشكلات آنها را حل كند و امكان دستیابی به او را در هر فرصتی داشته باشند.

عضو فرهنگستان علوم پزشكی كشور به راه‌های برخورد با بیماران نیز اشاره كرد و گفت: در اغلب موارد، پزشكان در روابط خود با بیماران به مشكل برخورد می‌كنند لذا برای جلوگیری از بروز مشكل، اولین قدم برای پزشك و همین طور بیمار این است كه بدانند مشكلی وجود دارد و با چنین آگاهی می‌توانند در جهت حل آن تلاش كنند. همچنین پزشك باید در كوشش در درك دیدگاه‌های بیمار بكوشد.

وی تصریح كرد: بسیاری معتقدند كه پزشك باید بیش از حد صبور و بردبار و در مواجه با استرس‌ها و شرایط نامطمئن خویشتندار باشد و با وجود تمام ناآرامی‌ها در موقع طبابت روحیه آرام و مطمئن خود را حفظ كند. این امر موجب پرهیز از اقدامات و تصمیمات عجولانه و غیرمطمئن می‌شود و محیطی دور از تشویق و اضطراب و نگرانی به وجود می‌آورد.

زالی گفت:‌ رهاكردن، بی‌اعتنایی و بی‌وفایی به بیماران، بی‌ارزش‌دانستن نظرات بیماران، عدم ارائه اطلاعات لازم به بیماران و ناتوانی در شناخت دیدگاه‌ها و علاقه بیماران بیش از 80 درصد كل شكایات ناشی از عدم ارتباط صحیح بین پزشك و بیمار را تشكیل می‌دهد.

وی اضافه كرد: 35 درصد از موارد فوق به علت شخصیت پزشك بوده و بیشترین تعداد مربوط به پزشكانی است كه احساس غرور بیش از حد داشته و همیشه در عجله و شتاب بوده‌اند. همچنین 35 درصد به علت ناتوانی در برقراری ارتباط خوب با بیماران، 7 درصد به علت عدم توجه و سهل‌انگاری پزشك در مراقبت‌های درمانی و 5 درصد به علت انتظارات غیرواقعی بیماران بوده است.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

مطلب تكميلي :
کاهش اعتماد جامعه نسبت به پزشکان : http://pezeshkanemrooz.com/index.php?op ... &Itemid=29

در فرصتی کوتاه در ملاقاتی با همکار میانسالی عزیز ضمن گفتگوهای مختلف از من پرسید:
ـ می‌توانی بگویی چرا بیماران دیگر ما را دوست ندارند؟
ـ چطور شد به‌این نتیجه رسیدی؟
ـ می‌دانی پدر من یک پزشک مشهور شهر بود و من در دوران کودکی و نوجوانی مرتب به مطبش می‌رفتم و حرف‌های بیمارانش را که در اتاق انتظار نشسته بودند و یا از اتاق معاینه خارج می‌شدند می‌شنیدم که چه تعریف‌ها و تشکرهایی می‌کنند و چقدر قربان‌صدقه! پدر می‌روند و... و اینها برایم چقدر افتخارآمیز بود.در‌حالی‌که در‌این روزگار به‌ندرت دیده و یا شنیده می‌شود که بیماران با آن لحن و بیان سابق از پزشک صحبت کنند، که برعکس آنهم زیادمشاهده می‌گردد که چگونه پشت سر ما و حتی روبرویمان حرف‌های نامناسب می‌زنند.
این مقایسه مدتهاست که فکرم را آزار می‌دهد که چرا بیماران درگذشته این‌همه پزشکان را دوست داشتند و امروز نه! مگر ما چه کرده‌ایم یا چه می‌کنیم که بیماران دیگر ما را دوست ندارند؟!
ـ در‌این مقایسه بین زمان گذشته و حال همه‌ی نکات را ارزیابی کردی؟
ـ منظورت چیست؟
ـ منظورم این‌ است که آیا تو هم مثل پدر با بیماران رفتار می‌کنی؟ با لبخند و خوش‌آمد آنها را می‌پذیری؟ وقت کافی برایشان می‌گذاری؟ و شرح‌حال کاملی از بیماری آنها می‌گیری؟
ـ من با این همه بیمار وقت این کار را ندارم!
ـ آیا مثل پدر همه جای بیمار را معاینه‌ی کامل و بررسی می‌کنی؟
ـ با این‌همه وسایل تصویری که هست دیگر چه جای معاینه است؟ عکس و سونو و سیــتی و ام ‌ـ آر و ... این کار را برای ما انجام می‌دهند!
ـ راستی پدر چگونه ویزیت می‌گرفت؟
ـ ویزیت او آزاد بود که هرکس هرچه می‌خواست بدهد و اگر کسی هم ویزیت نمی‌داد دنبالش نمی‌دویدند.
ـ خودت چطور؟
ـ ویزیت مرا منشی‌ام می‌گیرد.
ـ برای مشاهده‌ی نتایج آزمایش‌ها و عکس‌های بیمار هم ویزیت می‌گیرید؟
ـ منشی من از‌این‌نظر خیلی سخت‌گیر است!
ـ با بستگان و اطرافیان بیماران چگونه برخورد می‌کنید، با اخلاق و روی خوش و یا...؟
ـ در‌حدی که خیلی لوس نشوند.
ـ آیا مثل پدر به دیدار بیماران بدحال محله می‌روید؟
ـ هیچوقت...
ـ گفتگوها در همین‌زمینه ادامه یافت که گفتم:
ـ در‌این صورت آیا باز هم تعجب می‌کنی که چرا بیماران پزشکان قدیم را دوست داشتند و ما (‌من‌وتو‌) را دوست ندارند...

نویسنده: دکترعبدالحمید حسابی (هفته نامه پزشکی امروز)

از نظر پزشک بیمار=مشتری

در سالن انتظار بخش کلیه در یکی از بیمارستان‌های‌ دولتی تهران، بیماران زیادی در انتظار نوبت نشسته‌اند. برای ورود به اتاق‌های‌ معاینه بیماران هر چند دقیقه، چندین شماره اعلام می‌شود. داخل اتاق می‌شوم. بیماران در داخل اتاق به ترتیب می‌نشینند و کمی آن طرف‌تر پزشک بسرعت سوالاتی از بیماران می‌پرسد و سریع‌تر از معاینه، نسخه‌ای‌ برای آن‌ها می‌پیچد.

با این سرعتی که پزشک کار می‌کند ده دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد تا شماره تعدادی دیگر از بیماران اعلام شود! خانمی که به اتفاق چند مرد همزمان وارد اتاق پزشک شده است، مشکل خود را به آرامی برای پزشک مطرح می‌کند و بعد از چند سوال و جواب در حالی که نسخه‌ای‌ در دست دارد از اتاق بیرون می‌آید.

مشخص است که ناراضی است. به خانم منشی می‌گوید: «من حتی نتوانستم مشکلم را به طور کامل برای دکتر توضیح بدهم، بیماران آقایی که با من داخل فرستادی آن قدر نزدیک نشسته بودند که‌امکان مطرح کردن مشکلم نبود. پزشک هم آن قدر سریع نسخه نوشت که اصلا نمی‌دانم این دارو‌ها به درد بیماری من می‌خورد یا نه.»
منشی که گویا این حرف‌ها را زیاد شنیده است با بی‌حوصلگی پاسخ می‌دهد: «خب اگر قرار باشد دکتر، برای هر بیمار نیم ساعت وقت بگذارد که شب‌ها باید همین جا باشد. بیمارستان دولتی همین است دیگر...»
این وضعیت در بخش چشم، اورولوژی، داخلی و عفونی هم تقریباً به همین شکل است.

در بخش کودکان یک بیمارستان دولتی دیگر نیز، پدری کودک ۴ ساله‌اش را که بی‌تابی می‌کند در آغوش گرفته و منتظر نوبت است. در این بخش هم چند کودک به طور همزمان وارد اتاق می‌شوند. معاینه این بیماران کوچک هم آن قدر‌ها زمان نمی‌برد. طولانی‌ترین معاینه ۵ دقیقه است. پدر از این وضعیت ناراحت است و البته نگران وضعیت کودکش. از اتاق که بیرون می‌آید می‌گوید پزشک فرزندم صبح‌ها در مطب نیست و ناچار شدم او را به این بیمارستان بیاورم ولی متاسفانه فرزندم حتی به درستی معاینه نشد. این وضعیت گله‌مندی تعداد زیادی از بیماران بخش‌های‌ مختلف بیمارستان‌های‌ دولتی است.

به گفته مدیر کل دفتر مدیریت بیمارستانی و تعالی خدمات بالینی، در سال ۹۳ که اولین سال اجرای طرح تحول نظام سلامت است مدت زمان ویزیت برای تمام پزشکان در لایه‌های‌ تخصص و فوق تخصص، حداقل ۸ بیمار در ساعت (۷/۵ دقیقه) و برای روانپزشکان ۶ بیمار در ساعت (۱۰ دقیقه) تعیین شده است و از آنجا که ممکن است یک بیمار به معاینه کمتر و یا بیمار دیگر به معاینه بیشتری نیاز داشته باشد مدت زمان «یک ساعت» به عنوان شاخص ویزیت بیماران در نظر گرفته شده است.

دکتر سید احمد تارا می‌گوید: در کشورهای اروپایی و آمریکا هم مدت زمان ویزیت به صورت عددی و با شاخص‌های‌ خاص و قانونمند مشخص شده است به عنوان مثال در آمریکا مدت زمان مشخص شده برای ویزیت پزشکان، بین ۸ تا ۲۴ دقیقه متناسب با رشته‌های‌ مختلف است.
تارا با تاکید بر اینکه با ورود به بحث مدیریت و نظارت بر طب سرپایی ابتدا مدیریت بخش دولتی و سپس رصد آمارهای مربوط به این بخش را در دستور کار داریم تاکید می‌کند: این موضوع امسال در بیمارستان‌های‌ دولتی و سال آینده در بخش خصوصی هدف گذاری خواهد شد.

اما آیا وزارت بهداشت تاکنون نسبت به وضعیت موجود و رعایت مدت زمان ویزیت توسط پزشکان در بخش دولتی ارزیابی لازم را داشته است؟
مدیر کل دفتر مدیریت بیمارستانی و تعالی خدمات بالینی در پاسخ به این سوال می‌گوید: ما اکنون در حال تدوین سامانه‌ای‌ هستیم که این موضوع را به صورت متمرکز ارزیابی کنیم، اما بر اساس گزارش‌هایی که دانشگاه‌های‌ علوم پزشکی به صورت جداگانه و بر مبنای ساعت ورود و خروج پزشکان و تعداد بیمارانی که ویزیت کرده‌اند به ما ارائه داده‌اند و البته رصد این اعداد در ماه‌های‌ مختلف می‌توان گفت تعداد پزشکانی که این مدت زمان را برای معاینه رعایت نکرده‌اند زیر ۵ درصد است که بررسی‌های‌ ما درباره این تعداد هم نشان داده‌ امکان رعایت مدت زمان تعیین شده، در بیشتر مواقع نبوده است؛ به عنوان مثال در یک استان فقط یک پزشک فوق تخصص خون و سرطان مشغول به کار است و عملا این فرد مجبور به معاینه سریع بیماران است.

وی همچنین با بیان اینکه تاکنون این ارزیابی‌ها در استان‌های‌ یزد، فارس، اصفهان و کاشان انجام شده است، می‌افزاید: متوسط ویزیت بیماران در این چهار استان حدود ۱۰ دقیقه بوده است. وی خاطرنشان می‌کند: طی یک ماه اخیر به استان یزد و کاشان سرکشی کردیم و نظر مردم را درباره مدت زمان ویزیت در بیمارستان‌های‌ دولتی جویا شدیم ضمن آنکه مردم نیز می‌توانند از طریق سامانه ۱۶۹۰ شکایت‌های خود را درباره موضوع مدت زمان ویزیت پزشکان اعلام کنند.

از مدیر کل دفتر مدیریت بیمارستانی و تعالی خدمات بالینی درباره ویزیت همزمان چندین بیمار که در برخی بیمارستان‌های‌ دولتی انجام می‌گیرد نیز سوال می‌کنیم که پاسخ می‌دهد: در دستورالعمل تدوین شده به صورت کاملا مشخص ویزیت متعدد ممنوع شده است.

با وجود این ممنوعیت وی این نکته را هم مورد تاکید قرار می‌دهد که امسال و با اجرای طرح تحول نظام سلامت، رعایت این موضوع را برای همه پزشکان الزام آور ندانسته‌ایم بلکه به هر پزشکی که این دستورالعمل را رعایت کند پول اضافه‌تری می‌دهیم، اما برخی پزشکان که ظاهراً علاقه‌ای‌ به بهبود استاندارد‌هایشان ندارند اعلام کرده‌اند که به ویزیت‌های‌ فله‌ای‌ خود ادامه می‌دهند و از ما پولی مطالبه نمی‌کنند که البته آن‌ها هم دلایل زیادی برای این موضوع دارند از جمله اینکه به دلیل مراجعه بیش از اندازه بیماران، پزشک عملا قادر به رعایت مدت زمان تعیین شده نیست.
وی تاکید می‌کند: این طرح تازه آغاز شده است و برای اجرای کامل آن ابتدا باید زیرساخت‌ها آماده شود و فضای کلینیک‌ها افزایش پیدا کند که‌امیدواریم تا پایان سال جاری و در ‌‌نهایت اردیبهشت سال آینده این زیرساخت‌ها آماده شود.

اگر چه بیشترین گله‌مندی مردم از معاینه ناکافی پزشکان در بیمارستان‌های‌ دولتی است، اما گاهی با وجود دریافت تعرفه خصوصی پزشکان در مطب‌ها برخی از آن‌ها هم وقت کافی برای معاینه بیماران نمی‌گذارند. به نحوی که بررسی‌های‌ گزارشگر ما نشان داد حتی در بخش خصوصی و تخصص‌های‌ مختلف هم اغلب پزشک زمان لازم را به بیمار اختصاص نمی‌دهد.

چنین وضعیتی این سوال را به ذهن متبادر می‌کند که شاید دستورالعمل مربوط به پزشکان در بخش خصوصی متفاوت است؛ اما معاون نظارت و برنامه ریزی سازمان نظام پزشکی درباره این موضوع تصریح می‌کند که این معیار‌ها در بخش دولتی و خصوصی برای ویزیت بیماران و ارائه خدمت به آن‌ها یکسان است.
دکتر محمد جهانگیری با بیان اینکه استاندارد ویزیت ۸ بیمار در هر ساعت به صورت میانگین مشخص شده است، خاطرنشان می‌کند: نظارت بر بخش خصوصی و دولتی به صورت همگام توسط وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی جلو می‌رود تا این استاندارد رعایت شود.

روزنامه خراسان

سال‌هاست برخی پزشکان برای مشاهده نتایج آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های بیماران در ویزیت دوم، از آنها وجه دریافت می‌کنند.

چند روزی است که این موضوع به بحثی پرحاشیه تبدیل شده؛ عده‌ای این کار پزشکان را غیرقانونی می‌دانند و گروهی هم از آن دفاع می‌کنند. به هر حال واقعیت این است که در مطب برخی پزشکان تنها برای یک نگاه گاهی حتی چند ثانیه‌ای، پول یک ویزیت کامل گرفته می‌شود، تنها برای اینکه بیمار بشنود: «چیزی نیست، مشکلی ندارید!»

همه ما حتما تجربه کرده‌ایم یا دست‌کم شنیده‌ایم که پزشک پس از یک معاینه ساده، فهرستی از آزمایش‌ها را نسخه می‌کند، منهای اینکه نوشتن انبوه آزمایش‌ها چقدر ضروری است، بعد از صرف وقت و البته هزینه بسیار، برای دیدن نتیجه آنها و اعلام نظر هم ویزیت دوباره دریافت می‌شود. سلامتی برای همه آنقدر مهم هست که آنهایی که دستشان به دهنشان می‌رسد، در چنین مواقعی بی‌هیچ اعتراضی هزینه ویزیت اضافه را بدهند اما کم هم نیستند بیمارانی که وقتی سر و کارشان به دارو و دکتر می‌افتد باید برای پرداخت حتی پول ویزیت چندبار حساب و کتاب کنند.

ادامه مطلب: http://www.hamshahrionline.ir/details/2 ... blichealth

رئیس انجمن بیهوشی و مراقبت های ویژه کشور با انتقاد شدید از پخش سریال"درحاشیه" هشدار داد: اگر در این سریال به انجمن بیهوشی توهین شود به طور قطع به جز شکایت جدی، مقابل مجلس، صدا و سیما و سازمان های مربوطه برای بیان اعتراض تحصن خواهیم کرد.
دکتر محمدمهدی قیامت : متأسفانه به جای این که سریال"در حاشیه"طنز را نمایان کند لودگی را مطرح کرده است.

وی ادامه داد: من فکر می کنم طنز را مسخره می کنند و عقده پزشک شدن از دوران بچگی دربرخی عوامل سازنده این سریال بوده است که هم اکنون با مسخره کردن پزشکان ، اعتراض شدید آنها را برافروخته است.

http://shafaonline.ir/fa/news/57482

قائم‌مقام سازمان بیمه سلامت ایران با بیان این که در هیچ جا اندازه ایران، دارو، آزمایش و سی تی اسکن برای بیماران تجویز نمی شود، گفت: بسیاری از مراجعه‌های بیماران به آزمایشگاه‌ها، مراکز رادیولوژی، سی تی اسکن و ام آر آی غیر ضروری است و به دلیل عدم معاینه دقیق و کامل بیمار توسط پزشک و تشخیص‌های اشتباه صورت می‌گیرد.
دکتر رحمت‌الله توکل با انتقاد از معاینه شتابزده و فله‌ای برخی پزشکان گفت: معاینه یک بیمار باید حداقل 20 دقیقه تا نیم ساعت طول بکشد.
وی افزود: 70 تا 80 درصد تشخیص بیماری بر مبنای گرفتن شرح حال کامل از بیمار و معاینه دقیق اوست و گرفتن شرح حال زمان می برد، اما متاسفانه اکنون این گونه نیست.
وی تاکید کرد: پزشک باید از معاینه فیزیکی دقیق بیمار و حرف‌های او به تشخیص برسد و برای قطعیت تشخیص از روش‌های پاراکلینیکی استفاده کند.
این متخصص مغز و اعصاب گفت: در حال حاضر بسیاری از مراجعات بیماران به آزمایشگاه‌ها، مراکز رادیولوژی و سی تی اسکن و ام آر آی غیر ضروری است و فقط به دلیل وقت نگذاشتن پزشک برای معاینه بیمار صورت می‌گیرد و این پروسه، هزینه‌های زیادی، هم به بیماران و هم سازمان های بیمه گر تحمیل می‌کند.
وی افزود: در هیچ جای دنیا پزشکان به اندازه ایران، بی رویه دارو و آزمایش و سی تی اسکن و ... برای بیمارتجویز نمی‌کنند و تنها راه کاهش آن، نظارت بیشتر و دقیق‌تر سازمان‌های بیمه‌گر است. چون وزارت بهداشت که فروشنده خدمت است، نمی‌تواند خودش ناظر و تعیین کننده خدمت باشد.

توکل تاکید کرد: با توانمند کردن بیمه‌شدگان که از برنامه‌های جدی سازمان بیمه سلامت ایران در سال جاری است، جلوی درمان‌های القایی را خواهیم گرفت.
قائم‌مقام سازمان بیمه سلامت ایران گفت: اگر سطح سواد سلامت مردم افزایش یابد، بیماران می‌دانند از پزشک خود چه انتظاراتی داشته باشند و پزشک هم در برابر بیمار و تجویز‌های خود باید پاسخگوی بیمار باشد.

رئیس انجمن متخصصان داخلی ایران، گفت:‌ تعرفه پایین متخصصان داخلی باعث شده تا بسیاری از آن‌ها برای تأمین مایحتاج خود به تجویز آزمایش و خدمات پاراکلینیک روی بیاورند و وقت کمتری را برای بیمار اختصاص دهند.
وی ادامه داد: شورای عالی بیمه تعرفه متخصصان داخلی را 35 هزار تومان تأیید کرد اما در هیأت دولت به 30 هزار تومان کاهش یافت که این مورد اعتراض متخصصان داخلی است چون درآمد آنها فقط از طریق نسخه‌نویسی است و جراحی انجام نمی‌دهند.

رئیس انجمن متخصصان داخلی ایران گفت: هدف ما از اعتراض به این تعرفه این است که فاصله درآمدها را کم کنیم در نتیجه یا باید تعداد ویزیت بیمار‌ها را افزایش دهیم یا تعرفه واقعی شود این در حالی است که هر پزشک توانی دارد و در یک ساعت نمی‌تواند بیش از 6 بیمار را معاینه کند.

خسرونیا گفت: در حال حاضر وقتی پزشک فرصت معاینه کافی را ندارد و به جای یک ربع، 5 تا 10 دقیقه برای بیمارش وقت می‌گذارد و به سمت تجویز خدمات پاراکلینیک و تجویز سی‌تی‌اسکن و آزمایش می‌رود برای این است که درآمد خود را افزایش دهد در حالی که در گذشته اینطور نبود و پزشکان با تشخیص خوب به درمان می‌رسیدند.
وی افزود: اگر تعرفه واقعی باشد و مسائل مالی پزشک را تأمین کند متخصصان دیگر به سمت استفاده از خدمات پاراکلینیک کمتر می‌روند.