انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

لبخند داراي انواع متمايزي است، لبخندهاي ما ممکن است صرفا به خاطر رضايت خاطر و لذت‌بردن خودمان باشد، اما در بسياري از موارد لبخند زدن ما براي تقويت رابطه عاطفي‌مان با ديگران است. لبخندهايي که براي چنين هدفي در چهره‌مان بروز مي‌دهيم، هم از لحاظ نورولوژيک و هم از لحاظ آناتوميک با لبخندهايي که براي پوشاندن سراسيمگي‌مان مي‌زنيم يا لبخند‌هاي گل و گشادي که با آنها مي‌خواهيم تسلط خودمان بر جمع را بروز دهيم، متفاوتند. همچنين اين لبخندها با لبخندهايي همراه با بالا بردن ابرو براي ابراز آشنايي با ديگران و لبخندهاي تصنعي هنگام شنيدن لطيفه‌اي بي‌مزه کساني که با آنها رودربايستي داريم، تفاوت مي‌کنند.
اين دانشمندان همچنين دريافتند که لبخندي که در واکنش به لبخند زدن ديگران بروز مي‌دهيم، فقط در سطح به عنوان نشانه‌اي از ابراز رفاقت باقي نمي‌ماند، بلکه تمام فعاليت مغزي که در فرد مقابل ما که ابتدا لبخند زده است، به‌طور مشابهي در مغز ما هم ايجاد مي‌شود.

به عنوان نمونه اگر زني از روي شادي لبخند بزند، اسکن مغزش نشان مي‌دهد که بخش‌هاي معيني از مغز او که مربوط به شادي و لذت است، فعال مي‌شوند. در اين حالت اگر همسر زن (که با او رابطه عاطفي دارد) هم در واکنش به لبخند به ناگزير لبخند بزند، همان نواحي مغزش که مربوط به شادي است، فعال مي‌شود. در مقابل در مواردي که فرد لبخندي تصنعي و نه از روي شادي واقعي، مي‌‌زند، طرف مقابل گرچه هنوز به طور تکانه‌اي لبخند مي‌زند، اما فعاليت مغزي او بيانگر ايجاد عاطفه شادي که فرد اول تظاهر به داشتن آن مي‌کند، نيست.

به باور اين دانشمندان اين آگاهي ناخودآگاه ما از اصيل بودن عواطف در چهره‌هاي افراد ديگر در مديريت تعاملات اجتماعي به ما کمک مي‌کند.

با اين وجود، تحقيقات ديگر نشان مي‌دهند که اين مهارت ما در تشخيص لبخندهاي دروغين آنقدرها هم قوي نيست.
يک برررسي به‌وسيله گروهي از دانشمندان در دانشگاه کاليفرنيا، سانفرانسيسکو به سرپرستي پل اکمن نشان مي‌دهد که يک فرد متوسط باز هم در موارد فراواني در تمايز دادن ميان لبخندهاي حقيقي و کاذب دچار اشتباه مي‌شود. روانشناسان هنوز نمي‌دانند که اين پديده را چطور تفسير کنند.

منبع: سپید به نقل از LiveScience