انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

بچه ها امروز بیکار بودم از خودم تو نیم ساعت یه چیزی به عنوان دل نوشته نوشتم اگه بد بود ببخشید
منمو ای بی اسو تحمل این همه درد
به خدا بسه برام تحمل این همه رنج
هر روزم شده شکم دردو اسالو درده نفخ
چی میشد روزای خوش دوباره پیشم برمیگشت
منمو تنها رفیق بی کلکم دستشویی
روزی 100 بار مادرم بهم میگه چقد میری
ولی تا به کی... کی به داده این حس میرسه
سر تا سره وجودم پر از دردو استرسه
توی مهمونیهاو حتی سره کلاس درس
حتی یک لحظه بهم خوش نگذشت
از نگاهه ادما نسبت بهم خسته شدم
حتی بعضی وقتا از دسته خودم خسته شدم
ای خدا کاری بکن منم مثله بقیه
زندگی کنم بدون هیچ دردو دغدغه
ولی با این همه تحمل این مریضی
هنوزم خدا جونم تو واسه ی من عزیزی

خیلی جالب بود

حس شعرنویسیت خوب شده ها!!!!!!!!!!

تبارک الله آقا پویا.با این بیماری تمرکز وشعر گفتن کار سختیه واقعا.

mer C noshin jon

شعر که نمیشه بهش گفت ولی اخه یه چیزایی تو دلم مونده بود همین طوری یه چیزی نوشتم

آقاپویا خوب شده این آی بی اس هم باعث شده استعداد های نا شکوفای شما هم گل کنه. جالب بود.

مرسی بچه ها.... ایشالا که هممون یه روز خوب بشیم

فتبارک الله احسن الخالقین
حرف دل ما بود والا..
قشنگ بود پویا جان

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...

mamnon eli jan