بچه ها امروز بیکار بودم از خودم تو نیم ساعت یه چیزی به عنوان دل نوشته نوشتم
اگه بد بود ببخشید 
منمو ای بی اسو تحمل این همه درد
به خدا بسه برام تحمل این همه رنج
هر روزم شده شکم دردو اسالو درده نفخ
چی میشد روزای خوش دوباره پیشم برمیگشت
منمو تنها رفیق بی کلکم دستشویی
روزی 100 بار مادرم بهم میگه چقد میری
ولی تا به کی... کی به داده این حس میرسه
سر تا سره وجودم پر از دردو استرسه
توی مهمونیهاو حتی سره کلاس درس
حتی یک لحظه بهم خوش نگذشت
از نگاهه ادما نسبت بهم خسته شدم
حتی بعضی وقتا از دسته خودم خسته شدم
ای خدا کاری بکن منم مثله بقیه
زندگی کنم بدون هیچ دردو دغدغه
ولی با این همه تحمل این مریضی
هنوزم خدا جونم تو واسه ی من عزیزی
