انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

از آنجا که دوستان اهمیت زیادی به نقش استرس در سندرم روده تحریک پذیر قائل هستند، موضوع مستقلی در این مورد اختصاص دادم.
برای شروع مطلبی که امروز از یک کارشناس روانشناسی در اخبار نقل شده :

استرس به معنی فشار است که در تمامی ابعاد زندگی وجود دارد. استرس فیزیولوژیکی، اجتماعی، روانی و محیطی از انواع استرس هستند. استرس همیشه منفی نیست، استرس مثبت باعث برنامه­‌ریزی در راستای رسیدن به اهداف و پویایی می­‌شود. اما استرس منفی مانعی برای رسیدن به هدف، ناآرامی، عدم فعالیت و رکود است.
استرس برای تمامی سنین و جنس ها به صورت یکسان وجود دارد و تابع شرایط محیط اجتماعی، فرهنگی و وضعیت زندگی افراد است.
کاهش استرس تابع جنبه­‌های شناختی و رفتاری است و داشتن نگرش مثبت، الگوبرداری، مشخص کردن علت استرس، مدیریت زمان، آموختن مهارت های زندگی، حمایت­‌های اجتماعی، دخیل بودن در تعیین سرنوشت خود و ورزش کردن در درازمدت منجر به کاهش استرس می­‌شود.
استرس منفی منجر به کاهش اعتماد به نفس و عزت نفس موثر در فرد می­‌شود. بیماری‌های قلبی، کلیوی، تنفسی و سرطان از عوارض استرس بلندمدت است.

صحبت كردن درباره نگراني ها موجب شادی شود.
به گزارش ديلي ميل، اكسي توكسين هورموني است كه موجب تقويت احساس شادي، عشق و اعتماد مي شود.
اين تحقيق كه به تازگي انجام شده است، نشان مي دهد كه درميان گذاشتن مشكلات موجب كاهش بار رواني آن مي شود.
صحبت كردن با ديگران در زماني كه انسان دچار تنش و اضطراب است مي تواند روش موثري براي تقويت حالت رواني انسان باشد زيرا مطالعه جديد نشان مي دهد كه صحبت كردن با ديگران در زمان تنش و اضطراب موجب ترشح هورمون شادي بخش اكسي توكسين مي شود.
در اين مطالعه محققان دانشگاه كونكورديا در كانادا هورمون اكسي توكسين را به دقت مورد مطالعه قرار دادند.
پيش از اين هورمون اكسي توكسين تنها به دليل نقش آن در تولد نوزاد و شير دادن مادر به نوزاد مورد مطالعه قرار مي گرفت اما اخيرا دانشمندان اين هورمون را به دليل نقش آن در رفتارهاي اجتماعي مورد بررسي قرار داده اند.
مطالعه اخير محققان نشان داد كه اين هورمون مي تواند اعتماد فردي كه از لحاظ اجتماعي ترد شده است را به ديگران افزايش دهد.
بدان معني كه زماني كه فرد پس از تحمل يك وضعيت تنش زا براي جلب حمايت به سراغ افراد ديگر مي رود هورمون اكسي توكسين مي تواند اعتماد و تمايل دوستي فرد را با ديگران افزايش دهد.
به گفته محققان، اين هورمون مي تواند به نوبه خود پيوندهاي اجتماعي را تقويت كند و مي تواند روش سالمي براي مقابله با يك وضعيت سخت و تنش زا باشد.
محققان مي گويند: اگر فردي در شرايط بسيار تنش زا باشد اكسي توكسين مي تواند تمايل وي را براي جلب حمايت اجتماعي افزايش دهد و به وي در كاهش تنش كمك كند.

ممنون آقا آرش ؛ مطلبی که گذاشتید خیلی جالب بود و خیلی کارامد مخصوصا برای من که در مواقع حساس خیلی استرس دارم .

اين مطلب آخري از اون جهت براي من جالب بود كه تا حالا من شنيده بودم كه در مورد مشكل و نگراني ها نبايد صحبت كرد چون تكرار اون باعث ميشه كه در ضمير ناخودآگاه قرار بگيره و يك جور تلقين به حساب مياد و وضعيت بدتر بشه. البته خوب نظرات مختلفي هست.

- در گذشته آسم که یک بیماری ریوی است با روان‌درمانی معالجه می‌شد. علوم جدید نشان می‌دهد که آسم بیماری ریوی مزمنی است و موجب می‌شود مجاری عبور هوا در ریه‌ها متورم شده و باریک‌تر شود. آسم بیماری جسمی است که می‌تواند با عوامل روانی تشدید شود. بین دهه 1930 تا 1950 میلادی افراد تصور می‌کردند بیماری آسم، عامل روانی دارد و بنابراین برای درمان آن روی روش روان‌درمانی متمرکز می‌شدند.
منبع: ایسنا به نقل از livescience

- تا پیش از ۲۰ سال قبل تصور بر این بود كه زخم های معده و اثنی عشر صرفاً به دلایل عصبی و عادت های شخصی، شغل‌های استرس‌زا عادت های غذایی مانند مصرف غذاهای پر ادویه، قهوه یا الکل ایجاد می شود.
زخم گوارشی قرن هاست که انسان را گرفتار کرده و علت دقیق آن نیز تا چند وقت پیش نامعلوم بود. در دهه ۱۹۴۰ دکتر «ای استون فریدبرگ» از دانشکده پزشکی هاروارد باکتری مارپیچ غیرمعمولی را در معده افراد مبتلا به «اولسر پپتیک» یافت. او این فرض را مطرح کرد که این باکتری ممکن است مسوول ایجاد زخم گوارشی باشد، اما از آنجایی که گروه تحقیقاتی او نتوانستند این باکتری را در آزمایشگاه کشت دهند، پژوهش در این زمینه را کنار گذاشت.پزشکان به درمان بیماران با تغییرات رژیم غذایی، آنتی اسید و عمل های جراحی برای چهل سال بعد ادامه دادند.
اما در اوایل دهه ۱۹۸۰ دو پزشک استرالیایی کشف کردند که چگونه این باکتری را در آزمایشگاه کشت دهند. سپس آنها سعی کردند حیوانات آزمایشگاهی را با این باکتری آلوده کنند.این کار یک شیوه متعارف در پژوهش های میکروب شناسی است، اما آنها در این کار ناموفق بودند زیرا این باکتری که اکنون «هلیکوباکتر پیلوری» نامیده می شود، تنها انسان ها را آلوده می کرد.
پس از دو سال ناکامی علمی، یکی از این پزشکان گام نهایی را با نوشیدن ظرفی از مایع حاوی یک میلیارد باکتری برداشت. یک هفته بعد او دچار علائم ناراحتی معده شد و ۱۰ روز بعد آندوسکوپی معده او نشان داد که بافت معده او به واقع ملتهب است و «هلیکوباکتر پیلوری» در آن جایگزین شده است. خوشبختانه این دکتر بهبود پیدا کرد و به پژوهش هایش ادامه داد و هر دو محقق زنده و سرحال باقی ماندند تا در ۳ اکتبر سال ۲۰۰۵ به خاطر پژوهش راهگشایشان جایزه نوبل در فیزیولوژی یا پزشکی را دریافت کردند.

استرس می تواند تعادل باکتریهایی را که به طور طبیعی در روده زندگی می کنند تغییر دهد.
به گزارش ساينس ديلي ،اخیرا تحقیقی در مورد تاثیر استرس بر تعادل باکتری های روده و واکنش ایمنی بدن انجام شده که نتایج آن در مقاله ای در مجله "مغز, رفتار و ایمنی" به چاپ رسیده است.
مایکل بایلی، محقق ارشد این مطالعه در این خصوص گفت:" این باکتری ها بر عملکرد دستگاه ایمنی بدن تاثیر می گذارد.
براساس یافته های دانشمندان دانشگاه ایالتی اوهایو ، قرار گرفتن در معرض استرس موجب ایجاد تغییراتی در آرایش، تنوع و تعداد میکروارگانیزم های روده ، کم تنوع تر شدن اجتماعات باکتریایی روده و افزایش بسیار تعداد باکتریهای مضر بالقوه آنها، نظیر کلوستریدیوم می شود.
او در ادامه گفت:" هنگامی که ما با استفاده از آنتی بیوتیک ها تعداد باکتری های روده ها را کاهش دادیم،دریافتیم که از برخی از اثرات استرس بر روی سیستم ایمنی بدن جلوگیری شد. این موضوع نشان می دهد که استرس نه تنها سطح باکتری های روده را تغییر می دهد، بلکه این تغییرو تحولات می تواند، به نوبه خود سیستم ایمنی ما را نیز متاثر کند."
مونیکا فلشنر، پروفسور فیزیولوژی دانشگاه کلورادو، بولدر عنوان کرد:" این اولین مدرکی که نشان می دهد ،ممکن است میکروارگانیزم های روده در واکنش های ایمیونولوژیکی درونی بدن نسبت به استرس نقش داشته باشد. این مطالعه فعل و انفعالات پویای میان سیستم های چندگانه فیزیولوژیکی شامل میکروبیوتای روده ای و سیستم ایمنی را آشکار کرد. "
نظر به اینکه باکتری های روده به بیماریهایی مانند بیماری التهابی روده و حتی آسم نسبت داده شده است, یکی از اهداف آتی این مطالعه کشف این موضوع خواهد بود که آیا تغییر باکتری های روده دلیل وخیم شدن این بیماریها در طول دوران فشار و استرس است یا خیر.

به قول زیگموند فروید ‏
زندگی ‏
بدون ‏
استرس ‏
اصلاااا ‏
زندگی ‏
نیس
عاقا شخصااااا به فروید عزیز باید بگیم دوروز آی بی بگیره ببینیم بازم استرس میخواد عایا؟
اینهمههههه آدم تو این کره خاکی درگیر زندگی و شغل های خیلی خیلی استرسی و پرهیجان هستش بداونوقت به اونا هیچی نمیشه(دور ازجون خدا به دشمنمم همچین دردی نده) بعدش مابایه زندگی های نسبتا معمولی تمام دل و روده و کلیه و اثنی عشر و تمام اعضا و احشامون درگیرشده.
مرسی از مقاله های خوبتون

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...

بررسی و مطالعه رابطه بین استرس و سلامتي چالش‌های مختلفی به دنبال دارد. یک مشکل اینکه تعریف استرس کار بسیار دشواری است. چیزی که ممکن است برای یک نفر یک موقعیت بسیار استرس‌زا به نظر بیاید برای دیگری اینطور نیست. وقتی افراد در معرض موقعیت‌هایی که آن را استرس‌زا می‌نامند قرار می‌گیرند، اندازه‌گیری میزان استرسی که احساس می‌کنند برایشان بسیار دشوار است و برای دانشمندان هم فهمیدن دقت سنجش فرد از میزان استرسی که احساس کرده است سخت است. دانشمندان فقط می‌توانند چیزهایی را اندازه‌گیری کنند که منعکس‌کننده استرس باشد مثل تعداد ضربه‌های قلب در هر دقیقه.
اما بیشتر دانشمندانی که روی رابطه استرس و بيماري کار می‌کنند، یک منبع استرس ناگهانی و کوتاه مدت را بررسی نمی‌کنند؛ آنها سعی دارند روی استرس‌زاهای مداوم‌ و پرتکرارتر که به آن استرس مزمن گفته می‌شود مثل استرس‌های ناشی از روابط خانوادگی، دوستی و کاری تمرکز کنند. بعضی دانشمندان مشغول بررسی هستند که آیا استرس‌های مداوم بر سیستم ایمنی اثر منفی می‌گذارد یا خیر.
نظر من: نتيجه اي كه از اين مطلب مي تونيم بگيريم اين است كه اگر ما در مقابل استرس ها مقاومت تر باشيم، موقعيتي كه در حال حاضر براي ما يك استرس محسوب مي شود در آينده از حالت استرس خارج شده و طبيعتا اثر منفي هم نخواهد داشت.

استرس اجتماعی می‌تواند از استرس فیزیکی مخرب‌تر باشد. بعنوان مثال، به مدت ۶ روز موش‌هایی را به مدت ۲ ساعت در روز در کنار یک موش بسیار وحشی در قفس قرار دادند و مرتباً توسط موش وحشی تهدید شده اما آسیب ندیدند: استرس اجتماعی.
موش‌های دیگر برای مدتی طولانی در قفس‌هایی کوچک بدون آب و غذا قرار داده شدند: استرس فیزیکی.
هر دو گروه از موش‌ها در معرض سموم باکتریایی قرار گرفتند و احتمال مرگ و میر موش‌هایی که تحت استرس اجتماعی بودند دوبرابر بود.

نظر من: به نظرم به اين دليل استرس فيزيكي ضرر كمتري دارد كه انسان در طول تاريخ 3 ميليون ساله خود بارها در معرض اين نوع استرس بوده است و بدن راه مقابله با آنرا بدست آورده است، اما استرس اجتماعي مسئله اي مربوط به حداكثر 150 سال اخير و زندگي شهرنشيني و صنعتي شدن زندگي است.