انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

منم عمرا بگم به کسی البته اگر کسی چیزی بگه بلدم جوابشو بدم ولی اینکه به کسی بگم که چنین مشکلی دارم نه هرگز(مشکل من سروصداست)

اشکال این روش اینه که باعث برانگیختن حس ترحم دیگران میشه.
تحمل نگاه های ترحم آميز دیگران سخته.
من به کمتر کسی مشکلم(اسهال) را گفته ام چون نمی خوام برایم دلسوزی کنن.

اصلا دلیلی نداره بگیم که یک روز ب ترحم بر انگیز شویم روزه دیگر سوژه فردای دیگر ...

ممنونم آقای آشنا
راستش من به نوعی این طرز تفکر رو مدیون شما هستم
درواقع من وقتی مطالب روانشناسی شمارو خوندم روخودم کارکردم والآن دارم به بیشتر برنامه هام وهدفام رسیدگی می کنم وبراشون برنامه می ریزم
من خیلی دوست داشتم ایران کشوری مهاجر پذیربود یامی تونستم خودم سفرهای خارج از کشور برم یاحداقل بیان اندیشه درکشورآزاد بود تا بافرهنگ ها ،باورها واعتقادات مذهبی که مذاهب و کشور های دیگه دارن آشنا بشم ولی فعلابه سطح همین فروم بسنده می کنم
اینم می دونم که نمیشه باور ها واعتقادات کسی رو تغییرداد وکسی هم نمی تونه باورهام روتغییر بده پس بهترین کار اینه که به شخصیت های مذهبی هم احترام بذاریم وبیشتر به چیزهای مشترک که خیلی گسترده هم هستن فکر کنیم
ارزش انسان ها به خوب بودنشون واینکه چقدر برای دیگران سودمند تر هستند بستگی داره
نه به دین ومذهب





من ترجیح می دم بمیرم ولی کسی یه ثانیه نسبت به من ترحم نکنه بعدش ال جی چیزی نیست که مردم بتونن درک کنن

من به پدر ومادرم درمورد ال جی توضیح دادم ولی باور نکردن زحمت کشیدن منو برن پیش یه پزشک عمومی ایشون هم گفتن عفونت روده داری وکلی آزمایش خون ،ادرار ،مدفوع وسونوگرافی ومسلما هیچی

آقاآرش خدادربرابرصبركردن وراضي بودن به قضاي الهي (درمواردي كه مامقصر نباشيم ،ولي بعضي وقتا خودمون خودمون رو ميندازيم توچاه وميگيم خدابود)به ماپاداش ميده نه صرفا زجركشيدن
اساساهم باصبركردن چيزي به نام زجركشيدن وجود نداره

زماني كه اين تاپيك روگذاشتم نگران بودم كه اگه كلاسام شروع شه ومثل سال گذشته همكلاسي هاي بادرك من واكنش هاي وحشتناكي رونشون بدن آيا اين جمله هامي تونه موثرباشه ؟؟؟؟
فكرنميكردم موثرواقع بشه چون واكنش افرادغريبه اي كه تورو نميشناسن فرق ميكنه باواكنش افرادي كه چندين ساله باهمين وقرارنيست به اين زودياجداشيد
ولي باوجود اينكه تقريبا هفت ساعت كلاسام طول ميكشه، مدرسه واسم عذاب آورنيست وسعي ميكنم غذاي روزانمو مصرف كنم وازداروهاي اعصاب استفاده نكنم (سال گذشته افتضاح بودگاهي وقتاكه حالم خيلي بدميشد5تاقرص تري فلوئوپرازين 1 مصرف ميكردم بااينكه ميدونستم چه عوارضي داره ولزوماتاثيرش بيشتر نميشه (شماجاي من نبوديد پس زود قضاوتم نكنيد)شايد به اين خاطربودكه اميدكمي داشتم )
دوستان مهم نيست من ازچه جمله هايي استفاده ميكنم كه بتونم زندگي موفقي داشته باشم بلكه من باتوجه به شناخت خودم جملاتي كه روي خودم تاثيرمثبت داشت روپيداكردم واون آرامش روبدست آوردم
مهم اينه شماهم ميتونيد باتوجه به شناختي كه ازخودتون داريد جملاتي روانتخاب كنيد وهدف اصلي از ايجاد اين تاپيك همين بود
به قول اقاي آشناشاداب باشيد

بچه هایی که مشکلشون مثل ما بی اختیاری نیست نمی تونن ما رو درک کنن برای همین میان این قسمت و با بی خیالی می گن چیزی نیست ولی فقط یه ای بی اسی که بی اختیاری هم داره می تونه درک کنه اینجا اخر جهنمه,این ناراحتی اونقد افسرده م کرده که مدام به مرگ فکر می کنم هر روز از خدا ارزوی سرطان می کنم تا زودتر بمیرم به جای اینکه هر روز هزار بار بمیرم.قدرت خودکشی ندارم خیلی خسته م و داغونم تو رو قران تو این دنیای لعنتی یکی به دادم برسه.

مشكل ال جي تا جايي كه من فهميدم عكس العمل بد مردم و كلا آبروريزي پيش ديگران است. خوب اينكه هزار بار بهتر از سرطان و مردن است!
كافيه به نظر ديگران اهميت نديد، درسته كه سخته ولي از راه حل هاي ديگر بهتره.
ولي من كه مشكل اسهال دارم اگر مثل رابينسون كروزوئه تو يك جزيره تنها باشم بازهم مشكل دارم.

خانم فریبای عزیز، مطمئن هستید که اگر یکی از آرزویتان برآورده شد و مثلا سرطان گرفتید یا عزرائیل را بالای سرتان دید تصمیمتان عوض نخواهد شد؟ :lol:

از شوخی گذشته، باید بگم که کمی درکتان می کنم علت اینکه می گویم کمی با وجود آنکه خودم هم 17 ساله این مشکل شما را دارم شاید دلیل عمده اش آن است که شما خانم هستید و شاید به واکنش ها حساس ترید و زودتر دچار افسردگی می شوید همانطور که حرفهایتان نشان می دهد شدیدا هم افسرده شده اید.

ولی راه حل مشخص است. مشکل امثال شما یا من یا بسیاری از دوستان همدرد، نه مسئله آی بی اس ، که مسئله طرز کنار آمدن با آی بی اس است. عدم توانایی حل مسئله، و این که به کسی نیاز داریم تا ما را در حل این مسئله کمکمان کند یعنی یاد دهد که چگونه با وجود آی بی اس بتوانیم زندگی شادی داشته باشیم و عوض نا امید شدن به راه حل بیندیشم و عملا راه حل به ما نشان دهد.

پیشنهادی که می توانم به شما بکنم راه حلی است که خودم آنرا رفته ام

به یک متخصص روانپزشک خوب مراجعه کنید و با راهنمایی او به یک متخصص روان درمان خوب مراجعه کنید.
http://www.ibsgroup.ir/froum/viewtopic.php?f=48&t=489

مطمئن باشید جواب می دهد همانطور که من جواب گرفته ام و الان با انگیزه زیاد بدنبال این هستم که از زندگی خود شاهکار بسازم برای اینکه خود را لایق آن می دانم. شما نیز شایسته زندگی شاد هستید اگر خودتان را باور کنید.

و حتما به لینک زیر مراحعه کرده و زندگی نامه و فیلم "نیک وی اچیچ" را ببینید تا تفاوت انسانها در روبرو شدن با مشکلات را ببنید در من که تاثیر زیادی گذاشته است.

http://www.ibsgroup.ir/froum/viewtopic.php?f=54&t=556&p=5302#p5301

چه زیبا گفته ژاله اصفهانی: زندگی صحنۀ یکتای هنرمندی ماست

چرا من یا شما یا بقیه دوستان الهام بخش دیگران نباشیم از "نیک وی اچیچ" چه کم داریم؟

فریبای عزیز
منم با جناب آشنا موافقم، ای بی اس ال جی من داره 3 ساله میشه؛ روز به روز دارم بهتر میشم و راحت تر باهاش کنار میام، کاری که من کردم اینه که توی خلوتم دیگه بهش فکر نمیکنم حتی توی دعاهام از خدا شفا نمیخوام و یه جورایی دارم کم رنگش میکنم
نگو درک نمیکنید که من بخاطر ای بی اس از دانشگاه اخراج شدم
شاید بخاطر اینکه خانم هستید اینقدر بیشتر از ما روتون تاثیر منفی گذاشته اما راهکاری که جناب اشنا توصیه کردن رو امتحان کنید
بابا بخدا دنیا به آخر نرسیده؛ بیماریم که بیماریم؛ بنظر من خیلی خیلی نادرن افرادی که بعد از 30 سالگی دچار یه بیماری نشن؛ همه تجربه خواهند کرد یه نوع بیماری رو، حالا ما سهممون ای بی اس شده، شما از لحاظ جسمی مثل ما هستید اما از لحاظ روحی این ای بی اس روحتون رو ضعیف کرده و تحلیل برده، روی روحتون از طریق روانپزشک و روانشناس و مناجات با خدا کار کنید؛ اینقدر به ای بی اس فکر نکنید چون میشه جزئی از وجودتون و حتی توی خواب ای بی اس می بینید
اگه یه ناخن دستتون خدای نکرده بشکنه یا طوریش بشه تا یه هفته عزادارید دیگه سرطان که جای خود دارد
من چند مدته جای اینکه بگم خدایا منو شفا بدم میگم "خدایا به خاطر تمام سلامتی ها و اعضای بدنم از صمیم قلب و با تمام وجودم ازت ممنونم"