انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

سلام دوستان
من خیلی وقته عضو این انجمن هستم ولی خب بیشتر توی شبکه های اجتماعی میچرخم و مئل انجمن و پستهاش رو نمیتونم درست استفده کنم.
امروز خیلی از نوشته ها و پست ها رو خوندم. منم اختلاف نفخ و بی اختیاری دارم.
خیلی از نوشته ها پر از ناراحتیه، خیلی از حالاتی که میخوندم برای من هم تداعی شد امروز بعد از سالها تجربه ی این بیماری.
تا اونجا که من میدونم بیماری همه ی ما یک ریشه ی روانی داره، چرا اینجا به جای غلبه بر این بخش بیماری، تقویتش کنیم؟
گفتن تجربیات خیلی خوب و ارزشمنده، اما روانشناسها یه قانونی دارند، اینکه هیچوقت به درد دلهای بیمارهاشون گوش نمیدن چون خودشون هم بیمار میشن.
من فکر میکنم باید درد دل ها رو بذاریم کنار هرچند خیلیها لازم دارند و واقعا تنها هستن، و به جز اینجا جایی ندارن برای گفتنش.
.
بذارید حداقل اینجا در مورد امید حرف بزنیم.
من دنبال درمانش نرفتم بعد از چند سال تحقیق و معاینه و مراجعات به پزشک که تشخیصی هم ندادن، متوجه شم فوبیای اجتماعی دارم. الان هم به شدت مشغول درمانش هستم و میدونم امید و احساس خوشبختی بخش مهمی از درمانه...
.
بیاید فکرامون رو بذاریم روی هم و مدل زندگیمون رو عوض کنیم.