انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

یک دهه تحقیق نشان می‌دهد ثبت خاطرات به حفظ سلامتی کمک می‌کند و حتی در التیام زخم‌ها نیز مفید واقع می‌شود. روزانه افراد زیادی احساسات خود را به صورت آنلاین بیان می‌کنند به‌ویژه وقتی حمایت‌های عاطفی از طرف خانواده و دوستان کاهش می‌یابد وبلاگ‌نویسی حمایت اجتماعی را در افراد نشان می‌دهد. تحقیق و تفحص در ارتباط بین شادی و نوشتن احساسات به چند دهه پیش باز‌می‌گردد.
ثبت احساسات عمیق حتی می‌تواند به سلامت جسمی شما نیز کمک کند. افراد مختلف این ایده را کم و بیش دارند. هنگامی که شما احساسات خود را سرکوب می‌کنید این مساله می‌تواند شما را بیمار کند، موجب بروز زخم معده شود و یا اختلالات روانشناختی را در شما به وجود آورد. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد: افراد مسنی که دو هفته قبل از بافت برداری پوستی در مورد تجربیات تلخ خود می‌نوشتند، زخم‌های فیزیکی آ‌ن‌ها بسیار زودتر التیام یافته بود. در حال حاضر تحقیقات نشان می‌دهد نوشتن به صورت آنلاین در مورد تجربه‌های سخت می‌تواند کمک کننده باشد. نوشتن آگاهانه و کنترل دقیق نوشته‌های اینترنتی در وبلاگ‌ها از خودسری و افسارگسیختگی شبکه‌های اجتماعی جلوگیری می‌کند.

دقیقا..نوشتن تووبلاگ خیلی ادمو سبک میکنه ولی بنظرم همه چی باید تو چارچوب خاص خودش باشه
ممنون از پست خوبتون

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...

دانشمندان دریافتند صحبت‌کردن افراد در مورد خودشان می‌تواند بسیار لذت‌بخش بوده و مغز را شاد کند.
براساس یک تحقیق جدید، افراد 40 درصد از وقتشان را به صحبت‌کردن در مورد خودشان می‌گذرانند.
محققان دانشگاه هاروارد در مطالعاتشان بر روی این نکته متمرکز شدند که چرا افراد صدای خود را تا این اندازه دوست دارند و این که آیا این موضوع به بخش‌هایی از مغز که مرتبط با پاداش و لذت است، ارتباط دارد یا خیر.
آن‌ها پس از انجام آزمایشاتشان با استفاده از فناوری اسکن مغزی، دریافتند هنگامی که افراد در مورد خودشان سخن می‌گویند، این موضوع واکنشی شیمیایی را ایجاد می‌کند و این امر آن‌ها را بر آن می‌دارد که اطلاعات خصوصی‌شان را به طور مکرر به اشتراک بگذارند.
محققان حاضر در این مطالعه از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی کاربردی (fMRI) برای انجام آزمایشاتشان بهره بردند.
این ابزار تصویربرداری می‌تواند تغییرات حاصل در سطوح جریان خون به بخش‌های خاصی از مغز را هنگامی که این عضو در معرض محرک‌های خاصی است، شناسایی کند.
در طول آزمایش fMRI، تیم علمی از 195 شرکت‌کننده خواست که در مورد خود، عقاید و ویژگی‌های شخصیتی‌شان صحبت کنند.
سپس از آن‌ها خواسته شد که در خصوص عقاید و ویژگی‌های دیگر افرادی که می‌شناختند، صحبت کنند.
دانشمندان سطوح جریان خون را در مغز شرکت‌کنندگان در طول هر دو بحث اندازه‌گیری و از این سطوح برای مقایسه مستقیم تفاوت در فعالیت نورونی بین این دو شرایط استفاده کردند.
زمانی که شرکت‌کنندگان در مورد خودشان صحبت کردند، دانشمندان افزایش در فعالیت غشای MPFC را که با تفکر مرتبط با خود ارتباط دارد، کشف کردند.
همچنین برای نخستین بار تیم علمی متوجه تغییر در فعالیت‌های NAcc و ناحیه VTA مغز شد. هر دوی این نواحی در مغز با آزادسازی دوپامین مرتبط هستند. دوپامین ماده شیمیایی است که سیستم‌های پاداش و شادی مغز را کنترل می‌کند.
محققان نتیجه گرفتند که صحبت‌کردن در مورد خود اساسا لذت‌بخش است و این موضوع افراد را به صحبت‌کردن مکرر در مورد این احساسات لذت‌بخش ترغیب می‌کند.
منبع : سلامت نیوز به نقل از ایسنا

دوستان من ادعای بزرگی ندارم ولی واقعا یه قول بدید که خاطره تعریف نکنید . این خاطرات همه بلدیم چون روزانه برای هممون اتفاق میافته در ضمن دردی دوا نمیکنه و مضحکه کسانی میشیم که اتفاقی میان این وبلاگ.
بیاید از نوع درامد و زندگی بگید بهتره مثلا چه روشی بلدید یا در حال انجام ان هستید تا دیگران اتفاده کند مثلا من زمین کشاورزی دارم خیلی کم میتونم روش کار کنم هم کاری درامد زاست هم در اجتماع نیستم که زیاد عکس العمل نشون بدم .یا یکی از بچه ها بود که تعریف کرد که من با دانه کاج تزیین سفره نوروز کردم و فروختم به این میگن خاطره یه تعریف بدرد بخور . بر بهتون نخوره دوستان مثلا من خودم از تهران برکشتنی چندین بار ابرو ریزی شد تو اتوبوس حالا من بگم چنین و چنان شد والا زشته. و برای دیگران بازار خنده.
میگویند یه بار شاپور شاهی بود دو شاخ کوچلو رو سرش داشت کسی نمیدیدش ولی اگه کسی مثل وزیر متوجه شده بود که اونم جرات باز گو نداشت والا اعدام میشد .خلاصه شاه ما سالها گذشت و عقده پر دلش بود که این زجر را چه کند کس نمیداند و برای خودش اعصاب خوردی داره
پیش بزرگی رفت و گفت من چه کنم که این دردم را بدونند و در حالی که ابروم نره ولی اگه بازگو کنم دلم خالی میشه .بزرگ گفت برو در بیابان و چاهی بیاب سرت را توش فرو کن از بلندی (ته ان را نگاه کن) نتیجه را میبینم . شاه هم به نگبانان جا خالی زد و روزی با لباس مبدل به بیابان روفت و همان کار را کرد دید که نیزار و گیاهانی که در چاه رویده شده بودند همه یه زبان گفتند ای شاه پور شاه شاخ داره شاه پور شاه شاخ داره و هی تکرار کردن و بدین کار شاپور شاه دلش خالی شد و دیگه عقده این بدبختی تو دلش نموند و غصه نمیخورد .
دوستان میخواید عقده دل خالی کنید _میخواید وقت بگذرانید_میخواید ......هر چی من توصیه میکنم با خدا درد دل کنید با خدای خود و امام رمان عج رازتون در میان بذارید هم سود معنوی داره هم ارزشش بیشتر از وبلاگه.
نمیگم یا توهین نمیکنم به فرد خاصی چرا نمیاید سر نماز بیکاری در خلوت با خدا و امام غایبمان روزانه درد دل نمیکنید که خدایا دخترها:تو میدانی من بد بودم خلاف کردم (دروغ وووو) الان شما مرا با این بلا میخکوب کردی و این شروعیست برای روحانی بودنم ابرویم را دیگه نریز پیش خویش و بیگانه دیگه خوارم نکن یا الرحم الراحمین وووووووووو.
پسرا خدایا من در جوانی جوان بودم سر مست بودم خطا زیاد کردم (خودتون که میدونید)الان میخوام زن بگیرم و از گناه دست بکشم کمکم کن من با این حالم احساس میکنم اگه سالم باشم دیگه مثلا از بیکاری نگاه فیلم وونا مناسب نمیکنم .یا متاهاها :خدایا م نا اور خانواده ام همه چشم به بازوی من دوخته اند نذار به گدایی اهل فامیل و بیگانه بیفتیم واسه لقمه ای نون حلال ایا تو میپسندی زنم واسه لقمه ای نون به خلاف کشیده شود ووووووما همه چشم انتظار عفو تو هستیم که اگه سالم شدیم الحمدلله اگه قسمت اینه با شکرت میکنم و ازت میخواهم که روزی ما رو برسان و ما هم در حد توان که ابرومون نره تلاش واسه زندگی میکنیم .
دوستان رو حرفای من به چشم بد نگاه نکنید دوستانه و کلی گفتم .اگه بنظرتون تو هین تلقلی میشه به بزرگی ببخشید هر چند خدایش راهنمایی کردم.

نتایج یک پژوهش جدید نشان داده است که نوشتن عمیق‌ترین افکار و احساسات می‌تواند به بهبود علائم سندرم روده تحریک پذیر معروف به آی بی اس (IBS) کمک کند.
محققان دانشگاه پزشکی دانشگاه بوستون، 103 نفر را در یک تحقیق اولیه ثبت نام کردند تا دریابند که آیا نوشتن احساسات می‌تواند به مبتلایان به آی بی اس کمک کند.
محققان دریافتند که بیماران پس از اقدام به نوشتن اینگونه یادداشت‌ها، علائم شان تا حد قابل ملاحظه‌ای بهبود پیدا کرد. این یافته در واقع تاییدی بر پژوهش قبلی است که بر اساس آن، این گونه نوشتن‌ها انسان را به عمق احساساتش می‌برد و می‌تواند برای برخی افراد نتایج مفیدی داشته باشد.

در این تحقیق که در مجله آمریکایی گاستروانترولوژی به چاپ رسیده دکتر آلبنا هالپرت تصریح کرد: نوشتن احساسات، شدت بیماری را در افرادی که در بلندمدت به این سندرم مبتلا بوده‌اند، کاهش می‌دهد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، در این تحقیق 103 نفر با متوسط سنی 43 سال شرکت کرده‌اند.
ايسنا

سلام دوستان
واقعا نوشتن خاطرات خیلی خوبه،من خودم وقتی درد میاد سراغم تنها چیزی که ارومم میکنه نوشتنه؛یه دتر دارم که توی اون با خدا دردو دل میکنم وحرفامو وچیزی که ناراحتم کرده رو مینویسم,گاهی همراه نوشتن گریه هم میکنم ک دیگ واقعا اروم اروم میشم
من خدارو بخاطر اینکه قدرت گریه کردن رو بهم داده از عمق وجودم شکر میکتم
نوشتن +گریه=ارامش

دقت کردین چقدر تعداد وبلاگ زیاد هست.
در نگاه اول به نظر میاد که نویسنده این وبلاگ ها آدم های خیری هستند که وقت و انرژی می گذارند تا به دیگران چیز یاد بدهند یا دیگران با خواندن خاطرات آنها از تجربه آنها استفاده کنند.
اما واقعیت اینه که این افراد از نوشتن فایده های زیادی می برند و انگیزه اصلیشان همین است. البته خواننده هم فایده می برد و این یک بازی برد-برد است.
خلاصه کلام اینکه بیشتر بنویسیم.

آیا افکارتان را بروی کاغذ می آورید؟ برای اکثر ما, نوشتن فقط شامل ایمیلها, لیست وظایف, و شاید پروژه های کاری مان باشد. بهر حال, اختصاص زمان برای نوشتن برخی مطالب, مثل تجربیات روزانه, اهدافمان, و افکاری که از ذهنمان می گذرد می تواند مسیر زندگی مان را کاملا تغییر بدهد.
http://genie.ir/blog/2013/12/how-writin ... -your-life

1. ذهنتان را برای تفکر در سطح بالا آماده می کند.
2. کمک می کند تا احساساتتان را پردازش کنید.
3. می توانید بایگانی از تجارب گذشته تان داشته باشید.
4. به شما حس دست یافتن و موفقیت را می دهد.
5. کمک می کند تا وسیع تر فکر کنید.
6. باعث می شود که متعهد تر بشوید.

تحقیقات جدید، نشان دادند که اگر اقدامی برای ثبت خاطرات، ایده‌‌ها و اندیشه‌های خود نکنید، زیر فشار آنها خرد خواهید شد. به عبارتی این فشار فکری، انبار کردن اسرار یا اطلاعات با ایجاد جدال درونی در دو ناحیه مغز، باعث کاهش عملکرد شناختی شما می‌شوند.

یک قسمت از مغز می‌خواهد که افشاگری و فاش‌ کند و از این طریق استرس درونی را کاهش بدهد و قسمت دیگر می‌خواهد که رازها را در ناخودآگاه و اعماق ذهن، ذخیره کند. این دو بخش با هم در جدال هستند و سرانجام یکی پیروز خواهد شد، البته در این فاصله و در این کشمکش مغز و عملکردش آسیب خواهد دید.

کلایتون کریچر، روانشناس دیگری از دانشگاه کالیفرانیا هم بر این عقیده است که حفظ اسرار، مانند یک فرایند خودتنظیمی است، به عبارتی همان طور که ما در جریان رژیم گرفتن به خود فشار می‌آوریم و از خوردن یک غذای پرکالری و آماده، پرهیز می‌کنیم، برای حفظ اسرار هم این سختی و مرارت را تحمل می‌کنیم. این فشار و سختی باعث تخریب است.

به عبارت دیگر اگر ما همواره در ترس و یا مواظب چیزی باشیم که مبادا آن را بیان یا فاش کنیم، توانایی‌مان در عرصه‌هایی مثل واکنش‌های احساسی، کاهش پیدا خواهد کرد.

مطالعه دیگری نشان داده است که نگهداری اسرار، سطح هورمون کورتیزول را که در مواقع مواجهه با استرس بالا می‌رود، افزایش می‌دهد.

در واقع؛ فاش کردن اسرار مگوی، کل مشکلات ذهنی و فشارهای آسیب‌زای مغز را از بین می‌برد. اما نمی‌توان به همین راحتی یا با هر کسی از این اسرار مگوی سخن گفت. به همین دلیل نوشتن انتخابی مناسب برای این کار است. نوشتن به شما کمک می‌کند. یادداشت‌ رویدادهای روزانه، حلال مشکلات شما خواهند بود.

چرا که مطالعات امواج مغزی و MRI مغز نشان داده‌اند که نوشتن رویدادهای روزانه و یا خاطره‌نویسی، میزان ارتباط بین نیمکره راست و چپ مغز را افزایش می‌دهد و این عمل باعث افزایش عملکرد سیستم ایمنی بدن می‌شود.
از سایر موارد موثر و مفید در خاطره نویسی می‌توان به افزایش سلول‌های تی در بیماران مبتلا به ایدز؛ افزایش سطح حافظه فرد؛ همچنین افزایش قابلیت مدیریت فرد در موقعیت‌های استرس‌زا؛ کاهش اشتباهات شغلی و در نهایت کاهش بیماری‌های مرتبط با استرس اشاره کرد.


از طرفی؛ اگر این ایده‌ها را ننویسید، گویی این نانوشته‌ها قسمتی از توان پردازشی ذهن شما را در پشت‌زمینه محو می‌کنند و تمرکز شما را کاهش می‌دهند. اما نوشته‌ها خیال شما را آسوده کرده و فراموش نکردن برنامه‌ها و ایده‌هایتان به شما آرامش می‌دهند.

چرا که این نوشته‌ها به شما مجال رسیدن به کارهای اصلی را می‌دهند. با این توضیحات بهتر است همین الان یک دفترچه یادداشت یا یک اپلیکیشن برای نوشتن ایده‌ها وکارهایتان فراهم کنید. و شروع کنید؛ هر روز یا چند روز یک بار، چند سطری در آن بنویسید.

نفس نوشتن خود یک نوع تخلیه روانی است. ثبت خاطرات می‌تواند یکی از بهترین و با ارزش‌ترین کار‌هایی باشد که در زندگی؛ خود را مقید به انجام آن می‌کنید. نیازی نیست نوشته‌های شما هدفمند باشد، تنها بنوسید و تخلیه شوید. آنچه که می‌خواهید و دوست دارید بنوسید. در باره نوشتن فکر نکنید، به نکات و قواعد دستوری توجه نکنید! قرار نیست شما یک مقاله یا یک متن سخنرانی و یا.... بنوسید. شما تنها برای دل خودمی‌نویسید و بس! این را فراموش نکنید.

ثبت خاطرات نه تنها باعث ایجاد حس خوب در آدمی می‌شود، بلکه بخاطر مرور آن نوشته‌ها یا به عبارتی مرور زندگی روزانه خود به تصمیم گیری بهتر و شناخت بیشتر خواهید رسید.

گاهی اوقات می‌توانید این فعالیت مفید را با ضبط صدای خاطرتان انجام دهید. برای این کار از گوشی همراه خودتان هم می‌توانید استفاده کنید. این هم روشی موثربرای تخلیه فشارهای موجود در مغز شما به حساب می‌اید، امتحان و تجربه کنید حتما نتایج آن را در خواهید یافت.

منبع: http://www.hamshahrionline.ir/details/282878/Society/behavior

_________________
معتقدم راه درمان IBS افزایش سطح سلامتی روانی با بهبود مهارت های زندگی و بهبود هوش هیجانی است. چونکه عامل IBS همین امر است. هرچند مصرف داروهای روانپزشک برای آی بی اس، در بازه زمانی محدود، لازم به نظر می رسد.

من به فکر افتادم در همین انجمن یک تاپیک باز کنم مثلا به اسم خاطرات، ایده‌‌ها و اندیشه‌ های آرش.
اونوقت روزی یک پست بگذارم و در مورد مسائل آن روز بنویسم.
اعضا هم می توانند آزادانه نظر خود را در مورد نوشته های من در همون تاپیک بنویسند. در ضمن نوشته ها فقط محدود به آی بی اس نمی شود.
نظرتون چیه ؟