انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

ماست کفیر کاله را پیشنهاد می کنم. ترش مزه و خوش مزه هم هست. http://venus-kalleh.com/ProductDetails.aspx?CatID=2&ProID=9
البته خودم از کاله زیاد خوشم نمیاد، لبنیات هم فعلا کم مصرف نمی کنم و دیگه اینکه می دونیم در ایران به بهانه چند درصد الکل، کفیر را دستکاری کرده اند و کفیر اصل نیست. يكي از خوبيهاي اين محصول اينه كه در ظرف شيشه اي عرضه ميشه چون مي دونيم كه ماست يه ماده غذايي اسيدي است كه با ظروف پلاستيكي واكنش نشون ميده.

ممنون آرش جان از اطلاع رسانی تون. من خودم قبلا قارچ کفیر داشتم و ازش دوغ درست میکردم. خیلی خوبه. ولی آخرش نفهمیدم که حکم الکلش چیه.

خوب البته اگه خود آدم کفیر درست کنه بهتره. در مورد الکل هم به نظر من سه یا چهار درصد الکل هیچوقت باعث مستی نمیشه که از لحاظ شرعی مشکلی داشته باشه. این مقدار کم الکل شاید حتی برای سلامتی مفید هم باشه.

چای های گیاهی "مهر گیاه" بدلیل:
- کیفیت خوب مواد اولیه
- بسته بندی مناسب
- داشتن استانداردها و پروانه وزارت بهداشت
- نوع کیسه(به جای کاغذهای مرسوم): الیافی از نشاسته ذرت به صورت بافته شده که هیچگونه مواد آلی و شیمیایی به آب پس نمیدهد و تمام اتصالات تگ و نخ آن نیز توسط حرارت متصل شده است نه چسب. بافت منظم و دقیق کیسه ها باعث آن میشود که فضای داخل کیسه و بیرون تا 98 درصد تبادل آب داشته باشد و گیاه بتواندتمام خواص خود را به اطراف منتقل نماید. از دیگر خواص این کیسه شفافیت آن است که مواد داخل آن به راحتی دیده میشود.
- تنوع محصول http://mehr-e-giah.com/index.html


من مدتیه از این چای ها استفاده می کنم و راضی هستم. دوستان اگر استفاده کردن نظر خودشون را بگن.

در مورد انتخاب روغن زیتون خالص و غیر تقلبی کسی پیشنهادی داره ؟

خارجی "لا اسپانولا" و ایرانی هم نمی دونم ولی شنیدم اتکا بد نیست.
البته میگن امسال تولید روغن زیتون ایران کمه بخاطر همین خیلی از روغن زیتون های ایرانی ممکنه اسپانیایی درجه دو باشه.

ماست سون کاله خیلی پرطرفداره شاید چون ظاهر خوبی داره شل نیست و خوشمزه است ولی بر اساس اخبار موثق این ماست افزودنی های شیمیایی زیادی داره و مقدار شیر خشکش 12 درصده که خیلی بیشتر از حد استاندارد و نرمال است.
خیلی از ای بی ها با لبنیات مشکل دارند ولی با این وضع اسفبار لبنیات در ایران فکر کنم اگه این بیماری را هم نداشتم با احتیاط زیاد مصرفش می کردم.

یکی از محصولات پر طرفدار لبنی، پنیرهای خامه ای پگاه است ولی متاسفانه معلوم شده که خامه ای که در این محصول استفاده میشه مارگارین(روغن جامد گیاهی) هست نه چربی شیر. اولا اینکه مارگارین ارزانتر از چربی شیره و در بسته بندی این محصول درج نشده مارگارین که این تقلب محض است که از شرکتی نیمه دولتی مثل پگاه بعید بود. مسئله دیگه اینکه مارگارین ها مقداری اسید چرب ترانس دارند که برای سلامتی مضر است.
مطلب زیر از سایت عصر ایران وضعیت اسفبار صنایع لبنی را در ایران نشان می دهد.
بخاطر همین چیزها مردم روز به روز بیشتر لبنیات سنتی به جای لبنیات کارخانه ای استفاده می کنند اخیرا در فروشگاه های شهروند (تهران) غرفه لبنیات سنتی باز شده و استقبال خوبی هم میشه.

شعبده بازی در شیر! تاملی بر اعلام استفاده از روغن گیاهی در شیر پر چرب
صنایع لبنی پس از افزایش هزینه ها با معضل کاهش فروش هم مواجه شدند و دولت قبل نیز بخشی از بدهی های خود به آنان را نپرداخت. برخی برای این که بمانند دست به ترفند زدند و روغن گیاهی پالم را به جای چربی شیر افزودند! دستگاه های نظارتی هم چشم خود را بستندو گفتند مجاز است...
اظهارات رییس انستیتو تغذیه و صنایع غذایی ایران درباره مصرف روغن گیاهی (پالم) در شیرهای پرچرب، مصرف کنندگان را شگفت زده کرده است. ماجرا از این قرار است که به عکس تصور چربی شیر را می گیرند و روغن پالم را به آن اضافه می کنند و به نام شیر پر چرب به من و شما می فروشند!
به یاد آوریم که همین چندی پیش اخبار یا شایعاتی دایر بر افزودن وایتکس با هدف کاهش بار میکروبی و ترش شدن شیر به شیرهای مدت دار منتشر شد که بر فروش این محصول تاثیر منفی گذاشت و مردم را نگران ساخت.
طرفه این که شیر چرب با قیمت گران تر عرضه می شود اما اکنون فاش شده که این وجه اضافی را بابت همان روغن پالم می پردازیم!
انجمن صنایع لبنی و فرآورده های شیر البته به این اظهارات واکنش نشان داده و 5 توضیح یا توجیه آورده است:
اول این که این موضوع عمومیت ندارد و شامل همه برندها نمی شود. در عین حال نگفته کدام استفاده می کنند و کدام نه.
دوم این که کمیته ملی استاندارد مشخصات روغن های گیاهی مجاز را به کارخانه ها اعلام کرده است. خود این موضوع تایید مصرف روغن گیاهی است.
سوم این که حجم استفاده از روغن گیاهی بالا نیست و از 5 درصد فراتر نمی رود. همین هم باز به منزله تایید اصل خبر است.
چهارم هم این که روغن های گیاهی کلسترول کمتری دارند و دست آخر هم این که پس از بروز مشکلات اقتصادی این کار یا ابتکار یکی از راهکارهای مقابله با بحران و کاهش هزینه ها بوده است.
سرانه مصرف شیر در ایران 70 کیلوگرم است حال آن که این عدد در کشورهای صنعتی و پیشرفته 350 تا 500 کیلوگرم است.با همین توجیه ابراز نگرانی می شود که اخباری از این دست بر همین میزان مصرف نیز اثر سوء بر جای می گذارد.
اما آیا مصرف کننده برای شیر پر چرب بهای بیشتر می پردازد تا شیر به اضافه روغن گیاهی مصرف کند یا خواستار چربی واقعی شیر است؟
دستگاه های ذی صلاح البته کم نیستند: وزارت بهداشت، سازمان دامپزشکی و موسسه استاندارد که در این زمینه نظر می دهند و از همه مرتبط تر سازمان غذا و داروست اما آیا می توان انستیتو تغذیه و صنایع غذایی را از اظهار نظر در این زمینه بازداشت یا نظر رسمی رییس آن را نپذیرفت؟
تصور کنید شیر توام با روغن پالم را به همراه سبزی های آلوده به بقایای سموم وارده از چین و پساب ها مصرف کنیم و در زمان دیگری از شبانه روز نیز سوسیس و کالباس بی نیاز از توصیف را و هوای آلوده شهر را هم که استنشاق می کنیم.از سلامت ما چه می ماند؟
قرار بود با تشکیل سازمان غذا و دارو تجمیعی صورت پذیرد و موسسه استاندارد نیز به مثابه یک تشکیلات خارج از کنترل یک وزارتخانه خاص اظهار نظر کند. در حال حاضر اما به کدام قول باید استناد کرد؟
آنچه را رییس انستیتو تغذیه و صنایع غذایی ایران فارغ از منافع اقتصادی مطرح می کند یا توضیحاتی که رییس انجمن صنایع لبنی بیان کرده که در وهله نخست حفظ منافع صاحبان صنایع و بیم کاهش فروش یا افزایش هزینه ها را در ذهن متبادر می کند؟
موضوع در عین پیچیدگی ساده است. صاحبان صنایع لبنی پس از افزایش هزینه ها - در پی بحران ارزی و به هم ریختگی اقتصادی از سال 90 و فشار تحریم ها- ناچار از گران کردن محصول هم شدند و در نتیجه با معضل کاهش فروش هم مواجه شدند و دولت قبل نیز بخشی از بدهی های خود به آنان را نپرداخت. برای این که بمانند دست به ترفند زدند و چربی شیر را گرفتند و با آن خامه و سر شیر تولید کردند و روغن پالم را به جای چربی شیر افزودند!
ناظرین نیز چشم خود را بستند تا مصرف سرانه کاهش نیابد.
راه حل این است که یک نهاد واقعا مستقل درباره کیفیت اقلام استراتژیک نظر دهد و چنانچه دست دولت به لحاظ مالی و پس از کاهش تحریم ها باز شد بدهی خود به صنایع شیر را بپردازد و متقابلا آنان را از دست یازیدن به چنین شیوه هایی منع کند.
در نگاه مردم دولت مسوول تامین سلامت مردم است و چنانچه در موضع گیری های دستگاه های مختلف تعارضی احساس کنند نه نسبت به یکی که به همه بی اعتماد می شوند و این به نفع هیچ کس نیست. هر چند که برای تشخیص میزان بی طرفی هر یک از دستگاه ها کافی است دو مولفه را در نظر داشته باشیم. اول این که آن نهاد تا چه اندازه مستقل و مطلع است و دوم هم این که در داوری خود منفعت یا بیم زیان اقتصادی دارد یا نه.
تصور کنید. برای سلامت به محیط باز برویم وقدم بزنیم اما با خبر شویم که هوای آلوده استنشاق کرده ایم و بعد در خانه شیر بنوشیم تا آثار زیان بار هوای الوده را کاهش دهیم اما دریابیم که روغن گیاهی موجب گرفتگی عروق و موارد دیگر شده است! طنز تلخی است. چنین نیست؟
سوال پایانی هم این که دامداران سنتی شاید چند پیاله آب به شیری که می دوشیدند می افزودند اما باز هر دو نوشیدنی بود و آب هم روشنایی است! با این روغن چه کنیم که اگر غیر متعارف و بیش از حد مجاز باشد اختلاط آن با شیر به شعبده بازی بیشتر می ماند.

دوستان،
از مصرف لبنیات کم چرب مثلا ماست خودداری کنید چون افزودنی های زیادی به اینها اضافه میشه (به عنوان قوام دهنده و طعم دهنده) که اغلب عوارض گوارشی داره و کلا برای سلامتی مضر هست. یکی از این مواد کاراگینان است که علی رغم طبیعی بودن مشکلات گوارشی ایجاد می کند.
به ماست هاي كم چرب چون شل هستند و طعم خوبي ندارند افزودني بيشتري اضافه ميشه. حالا در نظر بگيريد اون بنده خداهايي كه براي سلامتي سعي مي كنند ماست كم چرب استفاده كنن.
همچنين من شنيدم ماست سون كاله هم افزودني زياد داره.

شرکت عسل رایحه خوانسار نمونه ای از تولیدات ارگانیک خود را در ششمین جشنواره عرضه محصولات کشاورزی طبیعی و ارگانیک به بازدیدکنندگان عرضه می کند. خبرنگار ستاد خبری این نمایشگاه با روح الله جواهری، مدیر عامل این شرکت گفت وگویی انجام داده که در ذیل می خوانید:
* آقای مهندس چندمین حضور در جشنواره ارگانیک را تجربه می کنید و کمی هم از حوزه کاری خود بگوئید.
- ما چهارمین سالی است که در این نمایشگاه حضور داریم و امسال علاوه بر دیگر محصولات عسل ارگانیک را نیز به نمایشگاه آورده ایم. برای تولید عسل ارگانیک کندوها و کلنی های زنبور عسل در جاهائی مستقر می شوند که از شهرها و مزارع کشاورزی فاصله دارند. یعنی در کوهستان ها و مراتع بکر و دست نخورده ای مستقر می شوند که گیاهان طبیعی و سم پاشی نشده ای دارند. از سوی دیگر در فرآیند تولید و در مراحل برداشت و فرآوری نیز از مواد شیمیائی استفاده نمی شود.

* مگر در روند تولید عسل های معمولی از مواد شیمیائی استفاده می شود؟
- بله، می شود استفاده کرد. به عنوان مثال در بحث جدا کردن زنبور از کندوی عسل ما به شیوه کاملا سنتی و دوددهی و فرچه کار می کنیم اما در تهیه عسل معمولی این کار با استفاده از اسپری های شیمیائی انجام می شود. همچنین مبارزه با بیماری ها نیز در این شیوه به صورت ارگانیک است. مثلا بیماری کنه را به جای استفاده از مواد شیمیائی با آویشن و گرمادهی درمان می کنند. البته در تولید عسل به شیوه ارگانیک تقریبا بیماری وجود ندارد.

* در تولید ارگانیک قیمت تمام شده کمی بالاتر است. این تفاوت در تولید عسل چقدر است؟
- هزینه تولید عسل ارگانیک نسبت به عسل معمولی حدود 20 تا 30درصد بیشتر است چون ما نمی توانیم زنبورها را در محدوده شهرها یا نزدیک مزارع قرار بدهیم. همین امر باعث می شود قیمت نهائی یا همان قیمت فروش نیز 20 تا 30درصد بیشتر باشد اما برای اینکه بتوانیم با مصرف کننده ارتباط بهتری برقرار کنیم از سود خودمان کم کرده ایم تا قدرت رقابت با محصولات معمولی را داشته باشیم و به ترویج استفاده از محصولات ارگانیک نیز کمک کرده بایم. امیدواریم روزی فرا برسد که کشاورزی ما هم کاملا ارگانیک شود و ما بتوانیم در کنار مزارع نیز به تولید عسل ارگانیک بپردازیم.

* شما در بحث فروش یا صادرات چه شرایطی دارید؟
- ما علاوه بر عسل ارگانیک محصول معمولی نیز تولید می کنیم و علاوه بر فروش داخلی، صادراتی به چند کشور خارجی هم داریم. اما در بحث ارگانیک نزدیک به دو ماه است که تولید خود را آغاز کرده ایم. با وجود اینکه درخواست هائی برای صادرات داشته ایم اما فعلا همه تولیدمان در بازار داخلی مخصوصا در تهران به فروش می رسد. انجمن ارگانیک و سازمان میادین میوه و تره بار شهرداری نیز در معرفی ما و سایر تولیدکنندگان ارگانیک نقش ویژه ای داشته و دارند که لازم است در اینجا از آنها تشکر کنم.

http://r-honey.ir/index.php/2014-05-28- ... B%8C%DA%A9

- دکتر ناصر علیدادی رییس بیمارستان آموزشی و پژوهشی دامپزشکی دانشگاه تهران هشدار داد: آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد انگلی یا داروهای قارچی از جمله داروهایی است که علاوه بر گاو، گوسفند، بز، طیور و آبزیان برای زنبورهای عسل نیز تجویز می شود. این مواد می تواند وارد عسل تولیدی آنها شده و سلامت مصرف کنندگان آن را تهدید کند.