آشنا نوشته است:
اینکه یک نفر فقير است مقصر خودش هست یا جامعه یک مسئله است و اینکه این فرد فقیر نشسته است و به زمین و زمان انتقاد می کند و منتظر است که دولت یا دیگران نجاتش دهند یا دنبال راه حل است که لاقل در درجه نخست خود را از فقر نجات دهد مسئله دیگری است. خود رابرت می گوید:
بسیاری از مردم منتظرند تا سیستمهای مالی و سیاسی دنیا تغییر کند. به نظر من که اتلاف وقت است. تغییر دادن خودمان راحتتر است تا اینکه انتظار بکشیم رهبرانمان و سیستمها تغییر کنند.
آیا وقت آن رسیده که کنترل پول خود و آینده مالیتان را بدست بگیرید؟
رابرت با جمله "ترس از فقیر شدن " در افراد فقیر بیشتر از "میل به پیروزی" است. می خواهد راه حل را نشان دهد می خواهد بگوید تا زمانی که ترس از شکست را در درون خود نکشته اید فقیر خواهید ماند. رابرت به دادن ماهی به فرد نیازمند معتقد نیست او معتقد است باید ماهی گیری را یاد داد باید سیستم آموزشی دنیا عوض شود. رابرت میگوید:
"چرا ما در سیستمهای مدارسمان آموزش مسائل مالی را نداریم،" 14 سال درس می خوانیم اما یک واحد درسی هم در مورد پول به ما یاد نمی دهند و یک فرد بی سواد مالی چگونه می تواند پول کسب کند در حالی که با کارکرد پول آشنا نیست.
منبع:
http://www.009borjsazjavanbook.blogfa.comبچه ها منم 100 درصد با این تکه از گفته های آشنا و رابرت موافقم
ما باید تغییر را از خودمان شروع کنیم، از سیستم فکری، از نحوه نگرش به مسائل
اینکه توی کشور خودمون خیلی از چیزا سر جای خودش نیس شکی توش نیس، اما ما در کنار انتقاد باید تغییراتی در نگرشمون هم بدیم، اومدیم توی کل دوره حیات ما سیستم عوض نشد، ما فقط زندگی خودمون رو تلخ کرده ایم،
اینم قبول دارم که علت اصلی فقیر ماندن افراد فقیر همین ترسه
ورود
ثبت نام
راهنما
اعضا
