سندرم روده تحریکپذیر، یک اختلال عملکردی روده است که با درد شک و ناراحتی و تغییر عادات اجابت مزاج در غیاب هرگونه مشکل ساختاری قابل تشخیص، مشخص میشود. به عبارت ساده، ما با بیماری روبرو هستیم که از درد پراکنده شکم، قولنج روده، نفخ شکم که شدت زیادی ندارد اما مزاحم است، نالان است و علیرغم انجام همه کارهای تشخیصی، هیچ مشکلی که این علایم را توجیه کند، پیدا نمیکنیم، در اینجاست که IBS یا سندرم روده تحریکپذیر مطرح میشود.
داروهای زیادی برای کم کردن علایم این بیماری پیشنهاد میشوند که البته هیچ کدام درمان اختصاصی بیماری نیستند و بیشتر برای کم کردن علایم تجویز میشوند. مثلا بر حسب علایم این بیماران میشود، داروهای ضد اسهالی مثل لوپرامید یا داروهای ملینی مثل پسیلیوم یا شربت لاکتولوز یا داروهای کاهنده انقباض عضلات صاف یا اصلا داروهای ضد افسردگی سهحلقهای یا مهارکنندههای اختصاصی بازجذب سروتونین داد.
یکی از ستونهای اساسی درمان این بیماران اطمینانبخشی در مورد بیخطر بودن بیماری است، حتی گاهی به بیماران به جای داروهای فوق دارونما هم داده میشود که از لحاظ روانی، علایم جسمانیشان تخفیف پیدا کند. دارونماها، عبارت از موادی هستند که از نظر بالینی بر یک بیماری کاملا بیتأثیر هستند، اما به شکل یک قرص یا کپسول به بیمار داده میشوند و هدف از دادن آنها بررسی تأثیر روانی مصرف دارو بر یک بیماری است.
اما در تحقیق جالبی که به تازگی در دانشگاه هاروارد انجام شده است، مشخص شده است که حتی اگر بیماران IBS کاملا از دارونما بودن، مواد تجویز شده هم مطلع شوند، اثر دارونما رخ میدهد و علایمشان تخفیف مییابد.
در تحقیق انجام شده ۸۰ بیمار مبتلا به IBS به دو دسته تقسیم شدند، یک دسته هیچ دارویی دریافت نکردند و فقط در مورد بیماریشان با پزشک و پرسنل درمانی مشورت کردند، اما به دسته دیگر کپسولهایی حاوی شکر داده شد که روی آنها برچسب دارونما بودن، خورده بود، مشخص شده که میزان بهبودی دسته دوم، دو برابر دسته اول است!
منبع :
http://1pezeshk.com/archives/2011/01/%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1.html
ورود
ثبت نام
راهنما
اعضا
