iceman1 نوشته است:
... به نظر شما ادامه زندگی با این شرایط بهتره یا انجام عمل استومی و زندگی اسف بار با کیسه استوما اما شاید بدون دردها و مشکلات الان؟! .... .
من در حین خواندن پست ، معنی کیسه استوما را حدس اولیه ای زدم و بعد در اینترنت جستجو کردم دیدم حدسم درست است.
http://irancolorectalcancer.com/Post/%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%85%DB%8C-%28%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%A6%D9%88%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D9%84%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%85%DB%8C-%29خیلی می بخشید که دلم می خواهد بی پرده نظرم را بدهم. انصافا در مورد این راه حل چند دقیقه فکر کردید و آیا برای راه حل های دیگر هم فکر کردید؟ و از میان چند راه حل، این راه حل؟! را انتخاب کردید؟
با خواندن پست شما اولین چیزی که به نظرم رسید این بود که مثال عینی برای " عدم مهارت در حل مسئله" مشاهده کرده ام. نمی دانم این راه حل؟! از کجا به ذهنتان رسیده است. آیا واقعا راه حل بهتری به ذهنتان نمی رسید. اصلا آیا این راه حل ؟! قابل اجرا است ؟ کدام جراحی حاضر می شود این جراحی را برای مشکل آی بی اس انجام دهد تا نامش را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کند و کارش را برای همیشه از دست بدهد!!
این راه حل؟! را شاید بتوان یک راه حل برای مسئله زیر عنوان کرد:
چگونه می توان یک" تهدید" را به یک "خطر واقعی" تبدیل کرد.
دوم چیزی که از ذهنم گذشت مهارت حل مسئله آقای " نیک وی اچیچ " بود
http://www.ibsgroup.ir/froum/viewtopic.php?f=54&t=556&p=5302#p5302که اخیرا با او آشنا شده ام و الهام بخش من شده است. کسی که اگر راه انزوا و نا امید شدن را انتخاب می کرد رفتارش قابل سرزنش و انتقاد نبود ولی درست برعکس راه فوق را انتخاب کرده است که الهام بخش دیگران و امید دهنده به دیگران باشد. و انصافا در کارش واقعا موفق هم بوده و شاهکار کرده است.
ورود
ثبت نام
راهنما
اعضا
