تاریخچه: اولين مثال پيوند مدفوع را ميتوان در چين، در قرن چهارم ميلادي جستجو کرد که نوشتارهاي آن زمان به استفاده از پيوند مدفوع در درمان مسموميت غذايي و اسهال اشاره ميکنند. بعدها در قرن شانزدهم، گياهشناس معروف لي شيزن بيماريهاي گوارشي را با استفاده از دارويي به نام «سوپ زرد» يا «شربت طلايي» درمان ميکرد. اين ماده حاوي مدفوع تازه، خشک شده و يا تخمير شده بود. در دامپزشکي قرن شانزدهم، روشي درماني روي چهارپايان نشخوارکننده انجام ميشد که امروزه نيز از آن استفاده ميشود. در اين روش ميکروارگانيسمها از معده حيوانات دهنده سالم به حيوانات بيمار منتقل ميشوند. طي جنگ جهاني دوم، سربازان آلماني گزارش کردند که براي درمان اسهال خوني باکتريايي، به طور مؤثر از مدفوع تازه شتر استفاده ميکردند. استفاده از مدفوع در درمان بيماريها ريشه عميقي در تاريخ پزشکي دارد و به عنوان روشي مؤثر از قرن چهارم تا قرن حاضر شناخته ميشود. از آن زمان پزشکي پيشرفت زيادي کرده و روشهاي استفاده از مدفوع از روزهاي لي شيزن تا زمان حاضر بسيار پالايش شدهاند.
راه حل را می دانیم ولی . . . :
در سال 2012، مارک اسميت و همکارانش اولين بانک مدفوع را به نام اپنبيوم در آمريکا با هدف امنتر، ارزانتر و در دسترستر کردن اين روش براي پزشکان و بيماران تأسيس کردند. آنها نمونههاي مدفوع منجمد و آماده پيوند را به بيمارستانها عرضه ميکنند. اسميت ميگويد: «مردم در حال جان دادن هستند و اين يک ديوانگي است زيرا که ما راه حل را ميدانيم. مردم در زيرزمينهايشان پيوند مدفوع را انجام ميدهند و اين در حاليست که آنها نميتوانند اين کار را به درستي و به صورت ايمن و بهداشتي انجام دهند. ما به يک راه حل حد واسط تا زماني که محصولات تجاري به بازار بيايند، نياز داريم.»
http://www.salamatiran.ir/NSite/FullSto ... %20&type=3