انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

روده تحريك پذير تنها بيماري مزمن نيست و ما بيماري هاي مزمن ديگري هم داريم كه مثل آي بي در زندگي فرد تاثير زيادي دارند. بيماري هايي مثل ديابت ، ميگرن هاي شديد، آسم و . . . تجربه ديگران در دست و پنجه نرم كردن با بيماريشان مي تواند براي ما مفيد باشد.

گپي با سپند اميرسليماني بازيگري که اين روزها رستوران زده و سردرد هم دست از سرش برنمي‌دارد

سپند اميرسليماني در يک خانواده هنرمند به دنيا آمده. براي همين با فضاي هنر اصلا بيگانه نيست. خيلي از مخاطبانش او را با کارهاي طنزش مانند من يک مستاجرم، اخراجي‌ها، مظفرنامه و... مي‌شناسند. اميرسليماني که مثل اغلب نقش‌هايش شاد و مهربان است، چند وقت پيش به دليل ميگرن شديد راهي بيمارستان شد. البته گويا اين درد براي او خيلي قديمي است. در «فرهنگ سلامت» اين هفته سپند اميرسليماني از حال و هواي اين روزهايش و ميگرني که دست و پا گيرش شده برايمان گفته است.

اين گفتگوي جالب را در اينجا بخوانيد: http://salamatiran.com/NSite/FullStory/?Id=70989&type=2

آقا آرش، موضع به درد بخور و آموزنده اي را انتخاب كرده ايد . متشكرم

_________________
معتقدم راه درمان IBS افزایش سطح سلامتی روانی با بهبود مهارت های زندگی و بهبود هوش هیجانی است. چونکه عامل IBS همین امر است. هرچند مصرف داروهای روانپزشک برای آی بی اس، در بازه زمانی محدود، لازم به نظر می رسد.

تصور كنيد دچار خارش پوست شده‌ايد و تصادفا پوسته‌ريزي هم داريد. پزشك هم به شما اطمينان داده كه بيماري شما مسري نيست و مشكلي براي كسي ايجاد نمي‌كند اما درمان قطعي هم ندارد.
در اين شرايط چه انتظاري از اطرافيان خود داريد ؟ اگر انتظار همدردي نداشته باشيد حداقل انتظار برخورد بد و طرد شدن را نداريد ...
اما متاسفانه اين اتفاقي است كه براي بيماران مبتلا به پسوريازيس رخ مي‌دهد ....


عكس از:
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%B3

منبع:
ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﭘﺴﻮﺭﯾﺎﺯﯾﺲ ایران
http://www.psoriasistalk.ir/forum.php

_________________
معتقدم راه درمان IBS افزایش سطح سلامتی روانی با بهبود مهارت های زندگی و بهبود هوش هیجانی است. چونکه عامل IBS همین امر است. هرچند مصرف داروهای روانپزشک برای آی بی اس، در بازه زمانی محدود، لازم به نظر می رسد.

دکتر اسدالله رجب رییس انجمن دیابت ایران اعلام کرده که شمار مبتلایان به دیابت در ایران نسبت به ۲۵ سال گذشته، سه برابر شده است و درحال حاضر بیش از هفت میلیون نفر دیابتی در کشور وجود دارد.
تعداد مبتلایان به دیابت در گروه سنی بالای ۲۰ سال حدود ۱۱ تا ۱۳ درصد است و در شهرهای بزرگ مانند تهران این آمار ۱۴درصد و در یزد و بوشهر ۱۶ درصد است.
رئیس انجمن دیابت می گوید که در شهرهای کوچکتر که هنوز به شیوه سنتی زندگی می کنند، تعداد مبتلایان به دیابت کمتر است به گونه ای که به عنوان نمونه شهرهای طارم و علیا در استان زنجان کمترین میزان ابتلا به دیابت را دارند.
امسال به مناسبت روز جهانی دیابت برنامه های مختلفی در ایران بر پا شد و حسن قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت نیز در یکی از این برنامه ها حاضر شد.
به گفته وزیر بهداشت ایران بدون وجود یک "عزمی ملی و بدون اقدامات پیشگیرانه، هر نظام سلامتی هنگام مواجهه با این‌گونه مخاطرات، دچار بحران خواهد شد و در چنین شرایطی تخصیص منابع برای کنترل بیماری‌ها کاری عبث خواهد بود."

غذا می‌تواند روی خلقیات شما، دستگاه گوارشتان و جهان‌بینی شما تأثیر بگذارد؛ هرچند که نمی‌شود گفت خوردن چه غذاهایی به دیکتاتور شدن منجر می‌شود، اما در میان عادات غذایی دیکتاتورها شباهت‌هایی جالب وجود دارد.

بسیاری از دیکتاتورها با افزایش سن، بیشتر و بیشتر نگران خلوص غذاهایشان می‌شدند. کیم ایل سونگ، دستور داده بود تا دانه‌های برنجی که می‌خورد یک به یک دستچین شوند و مؤسسه‌ای راه‌اندازی کرده بود که تنها وظیفه آن تجویز روش‌هایی برای افزایش طول عمر وی بود.
نیکولای چائوشسکو، رئیس حزب کمونیست رومانی، به هر کشوری که می‌رفت، غذایش را با خود می‌برد. تیتو رهبر یوگوسلاوی، همسایه رومانی، وقتی که اصرار چائوچسکو در نوشیدن آب سبزیجات بوسیله نی و خودداری او از خوردن هر نوع غذای جامدی را دید، شگفت‌زده شد.
اکثریت دیکتاتورها در خانواده‌های تنگدست و روستایی به دنیا می‌آمدند که این مسأله باعث می‌شد غذاهای مورد علاقه‌شان غالباً غذاهای لوکسی نباشد.
تیتو، دیکتاتور یوگوسلاوی، هیچ‌چیز را بیشتر از دنبه خوک داغ دوست نداشت. چائوشسکو، دیکتاتور رومانی، هم عاشق سوپی بود که از مرغ درسته، به انضمام پاها و منقارش، درست می‌شود.

آنتونیو سالازار، دیکتاتور کاتولیک و شدیداً مذهبی پرتغال عاشق ماهی ساردین بود، چراکه او را به یاد کودکی تنگدستانه‌اش می‌انداخت. او همیشه تعریف می‌کرد که در خانواده‌اشان به هر دو نفر یک ماهی ساردین می‌رسید.

برخی از دیکتاتورهای مشهور، از جمله آدولف هیتلر، مائو تسه‌تونگ و بنیتو موسولینی، به علت استرس ناشی از مسئولیت‌های سنگینی که به عهد گرفته بودند، دچار ناراحتی‌های گوارشی می‌شدند.

هیتلر به نفخ مزمن مبتلا بود و احتمالاً به همین خاطر بود که گیاه‌خواری پیشه کرده و به پزشکی به نام تئودور مورل اجازه می‌داد تا 28 داروی مختلف، از جمله یکی که از عصاره مدفوع کشاورزان بلغاری درست می‌شد، را به او بخوراند.

در سوي ديگر معمر قذافي، ديکتاتور سابق ليبي را داريم که از روي شواهد موجود مي‌توان گفت نفخ و باد شکم بسيار شديدي داشت، ولي نه خودش نگران آن بود و نه در نشان دادن اين مشکل و عوارض آن به اطرافيان روي دربايستي داشت.
موسولینی هم در اواسط جنگ جهانی دوم از سوی پزشکی آلمانی معاینه شد و مشخص شد که به یبوست شدید مبتلاست.

مائو تسه‌تونگ که یک گوشتخوار قهار بود، اوقات زیادی را بالاجبار به تحرکات دستگاه گوارشش اختصاص دهد، او این موضوع را در نامه‌ای این گونه به اطلاع یکی از رفقا می‌رساند: "بسیار می‌خورم و بسیار مدفوع می‌کنم!." مدت‌ها بعد زمانی که برای ملاقات استالین به شوروی رفته بود، از اینکه چند روز مدفوع نکرده بود شدیداً ناراحت بود. مشکل اصلی این بود که دستشویی‌هایی که وی به آنها عادت داشت در مسکو یافت نمی‌شد.
بدن و سيستم هاضمه استالين مثل اسمش از فولاد بوده و او از همان اوان جواني اشتهاي زيادي داشت .

از سنت‌هایی که هیتلر، به عنوان یک گیاهخوار دوآتشه، بر سر میز شام به‌جا می‌آورد تعریف کردن وضعیت کشتارگاه‌های اکراین بود. او تصویری چنان مشمئزکننده از این کشتارگاه‌ها برای هم‌سفره‌هایش ترسیم می‌کرد که همراهان گوشتخوارش دست از غذا خوردن می‌کشیدند.

قسمتی از مطلبی در سایت فرارو

داستان روزنامه نگاری که دوبار سرطان را شکست داد:

http://www.salamatnews.com/news/134211/ ... 8%A7%D8%AF

رييس يازدهمين کنگره بين‌المللي صرع با تاکيد بر لزوم توجه به بيماري صرع همانند ساير بيماري‌ها، اظهار داشت: «آمار بيماري صرع در ايران 20 برابر ام‌. اس است.»
حسين پاکدامن در نشست خبري يازدهمين کنگره بين‌المللي صرع گفت: «به صرع کمتر از ساير بيماري‌ها توجه مي‌شود وشيوع صرع موجب اهميت ويژه آن شده است. 23 سال پيش تحقيقي انجام داديم که مشخص شد 85 صدم جمعيت ايران مبتلا به صرع هستند و اگر اين آمار را اکنون در نظر بگيريم، بايد گفت700هزار بيمار مبتلا به صرع در کشور داريم که نسبت به ساير بيماري‌ها مانند ام‌. اس که معضل بزرگ جامعه متخصصان مغز و اعصاب است، شايع‌تر است.»
رييس يازدهمين کنگره بين‌المللي صرع با بيان اينکه اگر فرد مبتلا به صرع دچار حمله شود، ممکن است مشکلات زيادي براي خانواده ايجاد کند، گفت: «اين موضوع مي‌تواند مثلا براي مادري که فرزند خود را بغل کرده، رخ دهد. همچنين بعد اجتماعي اين بيماري مخاطراتي براي بيمار مبتلا به صرع در بردارد مانند رانندگي اين بيماران.» رييس انجمن علوم اعصاب ايران با بيان اينکه حدود 7 درصد بيماران مبتلا به صرع يعني بيش از دوسوم آن‌ها را مي‌توان تحت کنترل قرار داد، اظهار داشت: «30 درصد باقيمانده را نيز با روش‌هاي جديد، درمان‌هاي دارويي و تحريک عصب واگ مي‌توان کنترل کرد.
در خاورميانه ما تنها مرکزي بوديم که به روش درماني صرع مزمن توسط جراحي و تحريک عصب واگ دست يافتيم، اما در حال حاضر امکانات آن را نداريم.» پاکدامن تصريح کرد: «صرع علامت يک بيماري است که در درجه اول تشخيص متخصص مغز و اعصاب اولويت دارد و بعد از آن هر پزشکي بايد در تشخيص و درمان اين بيماري احساس مسئوليت کند، زيرا ممکن است فردي با تشنج دچار افت قند شده و تشنج او ادامه‌دار شود. 5درصد مردم در طول زندگي ممکن است يک حمله تشنجي را تجربه کنند، اما در صرع منظور تکرار اين حملات است.»
رييس يازدهمين کنگره بين‌المللي صرع همچنين تصريح کرد: «کم نيستند بيماراني که به خاطر ابتلا به صرع از کار اخراج مي‌شوند يا ازدواج نمي‌کنند و يا ازدواج مي‌کنند اما بچه‌دار نمي‌شوند. واژه‌اي به نام کيفيت زندگي داريم و يکي از مسئوليت‌هاي پزشک، ارتقاي کيفيت زندگي بيمار است. متاسفانه در ايران به علت اطلاعات کم جامعه، صرع را يک بيماري وحشتناک مي‌دانند و به دليل همين کمبود آگاهي، بسياري از افراد وجود دارند که مبتلا به صرع بوده اما بيان نمي‌کنند.»
رييس انجمن علوم اعصاب ايران در پايان گفت: «بيمار مبتلا به صرع نبايد گرسنگي و بي‌خوابي بکشد و نکته مهم اين است که بايد دارو را مرتب و درست مصرف کند. در خارج از کشور که مصرف الکل و مواد مخدر وجود دارد، مصرف اين مواد باعث تسريع حملات صرع مي‌شود. فرد مبتلا به صرع در صورت مصرف الکل و مخدر، تشنجش از کنترل خارج مي‌شود.» وي خاطرنشان کرد: «در جراحي صرع نيز بايد گفت اگر به درستي تشخيص دهند، حتي مي‌تواند منجر به درمان قطعي شود، اما در غير اينصورت باعث مشکلات زيادي مي‌شود.»
روزنامه سپید

خیلی وقت ها، انسان هایی را در محیط اطراف خود می بینیم که با وجود مواجهه با مشکلات متعدد و حتی لاینحل در زندگی خود به خوبی بر این مشکلات مسلط می شوند و به موفقیت های زیادی نیز دست پیدا می کنند...
مشکلاتی مانند بیماری های لاعلاج و صعب العلاج، قطع عضو، از دست دادن نزدیکان و... اگرچه سختی های فراوانی برای این افراد ایجاد کرده ولی همچنان با جدیت، مسیر خود را دنبال و سعی می کنند برتر از دیگران باشند.
شاید اولین پرسشی که با دیدن این افراد موفق در ذهن بیننده نقش می بندد، این باشد که «رمز موفقیت آنها چه بوده است؟» زیرا خواه ناخواه ما در محیط پیرامون خود افراد فراوانی را می شناسیم که با بروز مشکلات بسیار کوچک تر، خود را از مسیر تلاش برای زندگی بهتر کنار می کشند، از اجتماع گوشه گیری می کنند و خود را «تمام شده» می دانند. حقیقت این است که برخلاف آنچه تصور می شود، عامل موفق نشدن این افراد، بیش از آنکه مشکلات فیزیکی باشد، جنبه روانی دارد. در واقع تفاوت بین افراد موفق و غیرموفق که با شرایط اجتماعی و محیطی یکسان دچار یک حادثه شده اند، در چند عامل اولیه روان شناختی خلاصه می شود:
http://genie.ir/blog/2014/07/resistant-human

تیتر مقاله:
پذیرش ، نوع نگرش ، توانمندی ها ، تعامل با اجتماع ، تعادل و تناسب

http://www.new-opinion.com/%D8%B3%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D9%85%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1/%D9%85%D9%86%D9%88-%D8%B3%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D9%85%DB%8C/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1/1946-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87-49.html

فرد دارای آی بی اس: کاش بجای آی بی اس ، بیماری قند داشتم. لااقل درد و دل می کردم و دیگران درکم می کردند. لامذهب هیچ عارضه ای هم ندارد به کسی هم چیزی نمی شه گفت.

فرد دارای بیماری قند : کاش بجای بیماری قند ، لااقل آی بی اس داشتم. عوارض بیماری قند واقعا وحشتناکه.

_________________
معتقدم راه درمان IBS افزایش سطح سلامتی روانی با بهبود مهارت های زندگی و بهبود هوش هیجانی است. چونکه عامل IBS همین امر است. هرچند مصرف داروهای روانپزشک برای آی بی اس، در بازه زمانی محدود، لازم به نظر می رسد.