انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

سلام دوستان من

این تاپیک رو زدم چون تا الان چندتا تاپیک رو دیدم که باعث ناراحتیم شد و با خوندن اونها حالم بدتر شد و ناامیدتر از گذشته شدم.

نظرتون چیه یکم در مورد موفقیت های که تا الان داشتیم یا بهتر بگم موقعیت های خوبی که داشتیم و آی بی اس نتونسته رو اونها تاثیر بذاره صحبت کنیم با اینکار می تونیم امیدوارتر از گذشته به کارامون ادامه بدیم.

خوب اولیش خودم: من با اینکه آی بی اس داشتم 2 سال پیش تونستم کنکور ارشد بدم و یک دانشگاه خوب قبول بشم که خیلی از اونایی که مشکل منو نداشتن نتونستن و غبطه منو می خوردن سر کلاسامم حاضر شدم و نمرات خوبی هم می گرفتم در تمام این مدت هم آی بی اس با من بود. یا اینکه تو دوران لیسانسم درسایی رو که اکثر بچه ها با سختی پاس می کردن نمره های من خیلی خوب می شد اون موقع هم آی بی اس با من بود.

به نظر من ازدواج كردن با وجود آي بي اس مي تونه موفقيت بزرگي باشه، چون واقعا سخته.

موفقیت های من? ، اگه بتونم اونها رو موفقیت بنامم ، تو 17 سالگی به ال جی مبتلا شدم اونموقع سال سوم دبیرستان بودم با هر زحمتی بود دیپلم گرفتم دو سال بعد دیپلم ،ازدواج کردم و خوشبختانه شوهرم با ای بی اسم مشکلی نداشت و میتونم بگم که اصلا این مشکل رو برای من قبول نمی کنه .
بعد از چند سال زندگی مشترک صاحب دو فرزند شدیم (که البته این بعد قضیه برام سخت بود چون بچه دار شدن همانا ، و آمد و رفت به جاهای شلوغ و مراجعات مکرر به مهد و مدرسه و حضور در جلسات همانا)البته خداروشکر تا حالا هم به کمک خدا با کمک همسرم تونستم از عهده ی امورات زندگی و بچه ها بربیام .
و یه مورد دیگه از به نظر خودم موفقیت هام ، این بود که چند سال پیش در مورد دانشگاه با شوهرم صحبت می کردم که خیلی دوست داشتم برم دانشگاه ولی حیف که حسرت دانشگاه رفتن به دلم موند که همسرم بهم گفت اگه واقعا دوست داری باید بری دانشگاه، منم که فکر می کردم با وجود ال جی دیگه نمیتونم به درس خوندن فکر کنم بهانه بچه ها و خونه رو آوردم که همسرم گفت کمکت می کنم نگران نباش بشین برنامه ریزی کن و کنکور بده ، دیگه سال بعد کنکور دادم و قبول شدم و با معدل بالا لیسانسمو گرفتم اما هر چند که دلم میخواست ارشد رو هم بخونم ولی دیگه ادامش ندادم و حالا هم سعی میکنم بیشتر به بچه هام برسم .

سلام بر دوستان همدرد؛
من در دوره ی کارشناسی، مبتلا به ال جی شدم. اون وقت معدلم هجده بود ولی بعد از اون، به پانزده رسید و در نهایت، کلش شد شانزده و بیست و سه صدم.
دو سال تدریس کردم و بعدش فوق لیسانس شرکت کردم و در همون بار اوّل در یک دانشگاه دولتی قبول شدم. با هر سختی بود، فوق لیسانس رو با معدل شانزده و نیمی تموم کردم در حالی که هم درس می خوندم و هم تدریس می کردم.
سال نود در آزمون دکتری شرکت کردم و باز در یک دانشگاه دولتی قبول شدم. درسام تموم شده با معدّلم هفده و چهارده صدم. الآن دارم پایان نامه می نویسم. بیش تر اوقات، در مقابل ال جی پیروز هستم, اما گاهی اون قدر بد تو ذوقم می زنه که دلم میخواد همه چیز رو از جمله دکتری و آموزش و پرورش رو ول کنم و برم چندتا گوسفند بگیرم و چوپانی کنم. ولی باید ایستادگی کنیم تا به نتایج بهتری برسیم.
خدا به همه ی ما نیروی بیش تری بدهد و قدرت صبر و ان شاءالله سلامتی کامل.

سلام
من از دوم راهنمایی با آی بی اس آشنا شدم. اما به لطف خدا تونستم درسم را ادامه بدم و الان دانشجوی دکتری هستم. با اینکه در تمام این سالها تقریبا هیچ کلاسی را بدون استرس نرفتم اما همیشه از درس خواندن و تدریس لذت بردم.

منم تونستم با وجود داشتن آی بی بیکار نباشم و دستم تو جیب خودم باشه چندین سال خیاطی میکنم و گاهی اوقات واسه آجی آرایشگرم شاگردی البته بگم دیپلم خیاطیمو قبل از گرفتن آی بی گرفتم ولی دوستا آی بی هم میتونن برن آموزش ببینن و واسه خودشون مشغول شن بهتر از بیکار موندنه.