انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

برخلاف گفته کسانی که مصرف ماهی جنوب را بی خطر اعلام می کنند، در سال های پیش چندین تحقیق بر روی بافت خوراکی ماهیان آب های جنوب انجام شده که برخی از این تحقیقات وجود بیش از اندازه عناصر سمی را در این ماهی ها نشان می دهد.

استاد گروه تغذیه دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز به یک پایان نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه علوم پزشکی اهواز درباره وجود جیوه در سه نوع ماهی مرکز صید آبادان اشاره کرد و افزود: در این رساله میزان تجمع جیوه در ماهی شوریده که پرمصرف ترین ماهی در بین مردم خوزستان است بررسی شد و پس از انجام آزمایش، این بیش از میزان استاندارد شناخته شد.

امانی ادامه داد: همچنین در این آزمایش که با سه نوع استاندارد سنجش شد، میزان جیوه در ماهی صبور کمتر از ماهی شوریده اما باز هم بیش از حد مجاز دیده شد. خوشبختانه میزان جیوه در ماهی حلوا کم تر از حد خطرناک بود.

فلزات سمی سنگین چون سرب، جیوه، کادمیم و نیکل در کف دریاها و اقیانوس ها جمع می شوند و به همین دلیل این عناصر در بدن آبزیانی که در این نواحی از آب زندگی یا تغذیه می کنند بیشتر یافت می شود.
به دلیل آن که آزمایش بر روی جیوه کاری سخت و خطرناک است، آزمایش های محدودی در رابطه با میزان جیوه در ماهیان وجود دارد.

امانی گفت: در پژوهش دیگری، میزان فلزات سرب، کادمیم و نیکل در ماهی های منطقه خلیج فارس بررسی شده است. برمبنای این پژوهش ها، مشخص شد ماهی صید شده از مناطق ماهشهر و بندرامام از آلودگی بالایی برخوردار است.

این متخصص علوم تغذیه یادآوری کرد: متاسفانه با وجود آلودگی که در ماهی شوریده دیده شده در میان ماهی های خوزستان بسیار پرطرفدار است به طوری که حتی افرادی که به ماهی علاقه زیادی ندارند از این ماهی استقبال می کنند.

وی افزود: شاید برخی از متخصصین تغذیه از بیم آن که سرانه مصرف ماهی کاهش یابد هشدارهای لازم را در مورد آلودگی ماهی ها به مردم نمی دهند در حالی که با آگاهی می توان ماهی بهتر را انتخاب نمود.

امانی عنوان کرد: به باور من بهتر است به جای ترس از ماهی، به فکر وضعیت آلودگی آب باشیم و مشکل را حل کنیم.

استاد دانشگاه علوم پزشکی اهواز خاطرنشان کرد: بسیاری از مردم ماهشهر به دلیل آلودگی از مصرف ماهی ماهشهر اجتناب می کنند و ماهی خود را از هندیجان تهیه می کنند و مسبب این آلودگی، صنایع پتروشیمی ماهشهر است.
منبع: خوزنیوز

به نظر مرغ چاق و درشتی بود. بسته‌بندی‌اش این‌طور نشان می‌داد. گوشتی صورتی و پوستی زرد و نازک و کم‌چرب داشت، اما دقیق‌تر که شدم، انگار قسمت‌هایی از سطح ران و بال مرغ، رنگ کبودی داشت و خونمردگی‌هایی زیر پوست مرغ به چشم می‌خورد.

مرغ دیگری را انتخاب کردم، اما اغلب مرغ‌ها همین شرایط را داشتند. این پرسش پیش آمد که دلیل این کبودی‌ها چیست. اغلب عرضه‌کنندگان مرغ، علت این خونمردگی‌ها را ناشی از تزریق داروهای هورمونی و آنتی‌بیوتیک عنوان می‌کنند که چون تزریق با سرعت و در نواحی بال، ران و گردن مرغ انجام می‌شود، باعث ایجاد خونمردگی در محل تزریق می‌شود، اما برای آن‌که به پاسخی علمی و منطقی دست یابیم، با دکتر آراسب دباغ‌مقدم، متخصص علوم و صنایع غذایی، دامپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گفت‌وگو کرده‌ایم:
وی در گفت‌وگو با جام‌جم با اشاره به این‌که متاسفانه اظهار نظر مغازه‌داران به بی‌اطلاعی آنان به علم دامپزشکی برمی‌گردد، می‌گوید: در مرغ گوشتی هیچ نوع تزریقی اتفاق نمی‌افتد؛ زیرا این کار در یک مرغداری که به طور مثال 50 هزار قطعه مرغ را در یک سالن پرورش می‌دهد، بسیار استرس‌زاست. درنتیجه داروی مرغ‌های گوشتی به طور معمول در آب مصرفی آنها حل می‌شود. مغازه‌داران احتمالا چون چنین تزریقاتی را در کبوترهای خانگی دیده‌اند. این‌گونه اظهار نظر می‌کنند و توجه ندارند که تجویز دارو به یک کبوتر با تجویز دارو به مرغ مرغداری‌ها تفاوتی از زمین تا آسمان دارد.این متخصص درباره علت کبودی ران و بال مرغ‌های بسته‌بندی می‌گوید: این خونمردگی‌ها و کبودی‌ها، به‌طور معمول هنگام گرفتن مرغ در مرغداری و ارسال به کشتارگاه پیش می‌آید. مثلا مرغ زیر دست و پای کارگران مرغداری می‌ماند و قسمتی از بدنش کبود می‌شود. برخی وقت‌ها هم به دلیل تنظیم نبودن سرعت خط کشتار، این مشکل در کشتارگاه اتفاق می‌افتد و بهتر است این قسمت‌ها مصرف نشود و در کشتارگاه هم توصیه می‌شود این بخش‌ها از سوی دکتر دامپزشک حذف شود.

آیا مرغ‌های بسته‌بندی شده را از نظر میزان دوز مصرفی داروهای هورمونی و آنتی‌بیوتیک‌ بررسی می‌کنند که زیانی برای سلامت مصرف‌کننده نداشته باشد؟ این متخصص تصریح می‌کند استفاده از هورمون در مرغ‌های گوشتی شایعه‌ای است که متاسفانه بدون سند و مدرک دهان به دهان بین خانواده‌ها منتقل می‌شود. اگر فرض بر این باشد که مرغدار بخواهد هورمون‌های مخصوص دام یا انسان را برای مرغ استفاده کند، این هورمون‌ها بسیار گران و استفاده از آنها قیمت مرغ را بسیار افزایش می‌دهد و در نتیجه استفاده از هر نوع هورمون برای مرغدار به‌صرفه و اقتصادی نیست.
دکتر دباغ با اشاره به این‌که فعلا فقط مرغ سبز، مرغ بدون آنتی‌بیوتیک محسوب می‌شود، می‌گوید: مرغ سبز چندسالی است در بازار عرضه می‌شود. این مرغ ارگانیک نیست، اما فاقد آنتی‌بیوتیک و نیز فاقد داروهای ضد انگل است. این مرغ در طول دوره پرورش سه نوبت از سوی سازمان دامپزشکی کشور مورد آزمایش قرار می‌گیرد و اگر عاری از آنتی‌بیوتیک بود، مجوز فروش آن به صورت مرغ سبز صادر می‌شود. این نوع مرغ در مرغداری‌هایی که مدیریت بهداشتی بالایی دارند‌، قابل پرورش است و طعم بهتری دارد.

درباره دیگر مرغ‌های معمولی هم مسئول فنی ـ بهداشتی مرغداری باید دقت و نظارت داشته باشد که از آخرین زمان مصرف آنتی‌بیوتیک در مرغداری تا هنگام ارسال مرغ‌ها به کشتارگاه ـ مدتی که ما به آن «دوران منع مصرف» می‌گوییم ـ سپری شده باشد. البته این موضوع به وجدان کاری دکتر دامپزشکی که گواهی سلامت مرغ‌ها را صادر می‌کند و نیز مرغدار بستگی دارد و ممکن است برخی این دوران را رعایت نکنند و گواهی صوری صادر شود. به هر حال فعلا آزمایشی درباره مرغ‌های معمولی از سوی سازمان دامپزشکی کشور انجام نمی‌شود و در این زمینه، فقط فعالیت‌های پژوهشی در قالب طرح‌های تحقیقاتی انجام شده است. این متخصص می‌افزاید: برخی آنتی‌بیوتیک‌ها بر اثر حرارت پخت خنثی می‌شوند و از سمی بودن آنها کاسته می‌شود، اما برخی دیگر خیر. در هر صورت بهتر است مرغ فاقد آنتی‌بیوتیک و زمان منع مصرف آن رعایت شده باشد.
به دنبال مرغ درشت نباشند:
این متخصص علوم و صنایع غذایی در پاسخ این پرسش که آیا مقدار آنتی‌بیوتیک موجود در گوشت مرغ با وزن و اندازه (ریزی و درشتی) مرغ ارتباط دارد، می‌گوید: بله. متاسفانه فرهنگ مصرف مردم کشور ما این‌گونه است که مرغ‌های درشت را می‌پسندند و این موضوع باعث می‌شود طول دوره پرورش طولانی شود و میزان آنتی‌بیوتیک مصرفی نیز افزایش یابد. مرغ‌هایی با دامنه وزنی حدود 1600 تا 2000 گرم در بهترین شرایط سلامت هستند و طول دوره پرورش هم با شرایط فعلی ایران باید حدود 45 روز باشد. مرغ‌هایی که طولانی‌تر از این مدت پرورش می‌یابند و درشت‌تر می‌شوند احتمال وجود مقادیر بیشتر آنتی‌بیوتیک در گوشت آنها زیاد است. این در حالی است که اگر این دامنه وزنی رعایت نشود و مرغ بسیار ریز باشد، بیمار یا در اصطلاح مرغداران پنچری خواهد بود. هر چند الزاما همه مرغ‌های ریز پنچری نیستند و برخی مزارع مرغ پرورشی، برای رستوران‌های معروف زنجیره‌ای به صورت سفارشی جوجه مخصوص تولید می‌کنند، اما به گفته این متخصص برای مصرف‌کننده عادی فعلا مصرف همان دامنه وزنی مرغ 1600 تا 2000 گرم توصیه می‌شود.

برخی افراد بخصوص شمالی‌های کشورمان دوست دارند مرغ، اردک، بوقلمون، غاز و پرندگان وحشی را به صورت محلی تهیه کنند. در بازارهای روز این شهرها یا بسیاری از روستاها، این طیور ذبح می‌شود و بدون داشتن بسته‌بندی بهداشتی به صورت پر کنده یا همراه پر به فروش می‌رسد. دکتر دباغ مقدم با اشاره به این‌که بسیاری از بیماری‌ها از آنفلوآنزای پرندگان گرفته تا سالمونلوز و غیره از طریق مرغ‌های خام محلی و فله‌ای به انسان انتقال می‌یابد، می‌گوید: هنگام پاک کردن ممکن است کنه‌های بدن این پرندگان، به پوست بدن فرد پاک‌کننده منتقل شود و فرد را دچار بیماری کند.

برخی مرغ‌ها بوی زهم می‌دهند. تعدادی گوشت نرم و برخی گوشت سفت دارند. بعضی زرد رنگ و تعدادی سفید رنگ هستند. دلیل این همه تفاوت میان مرغ‌های کشتارگاه چیست؟
دکتر دباغ مقدم در این باره می‌گوید: این که مرغ در طول دوره پرورش چه خوراکی مصرف کرده باشد مثلا پودر ماهی خورده باشد، چه داروهایی مصرف کرده باشد و این که آیا بالانس بین چربی و پروتئین در تغذیه و گوشت مرغ رعایت شده یا خیر همه می‌تواند در طعم و بوی مرغ اثرگذار باشد.
این متخصص تصریح می‌کند هر چه مرغ جوان‌تر باشد گوشتش لطیف‌تر است و مرغ سالم، باید رنگ زرد کهربایی داشته باشد و باز هم یک باور کاملا اشتباه خانواده‌ها این است که تصور می‌کنند بدن مرغ باید مثل برف سفید باشد. همین موضوع هم زمینه‌ساز تقلب در برخی کشتارگاه‌ها می‌شود که مرغ‌ها را برای سفید شدن، مدتی در آب‌ حاوی درصد بالایی از کلر نگهداری می‌کنند. البته تغذیه مرغ تا حدودی روی رنگ آن اثر دارد، ولی در مجموع رنگ زرد کهربایی بهترین رنگ برای مرغ خام است.
رنگ مرغ، بوی محوطه شکمی و بوی زیر بال مرغ برای مصرف‌کننده عام می‌تواند تا حدی نشان‌دهنده تازگی یا کهنگی مرغ باشد که نباید بوی فساد و گندیدگی از این قسمت‌ها به مشام برسد.

زمان خرید مرغ‌های بسته‌بندی، گاهی برخی مغازه‌داران با اصرار خاصی مایلند مرغ خریداری شده را پاک و تکه کنند، اما به گفته دکتر دباغ‌مقدم، این کار برابر مقررات سازمان دامپزشکی ممنوع است. هر نوع فرآوری و قطعه‌بندی باید در محل مجازی که دارای دکتر دامپزشک ناظر باشد، انجام شود.این متخصص در پاسخ این پرسش که معمولا با زواید مرغ چه کار می‌کنند، می‌گوید: این زواید را می‌فروشند و به طور معمول به پودر گوشت مورد مصرف در خوراک دام، طیور و آبزیان تبدیل می‌شود.

مسئول سازمان بسیج مهندسان کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، اسفندیار قربانی‎ گفت:‏ تولید مرغ های صنعتی در همه استانها وجود دارد که متأسفانه برای تولید انبوه، از بسیاری از آنتی بیوتیک ها که ‏برخی از آنها در سالهای اخیر ممنوع بوده استفاده شده است‎.
وی ادامه داد: گرچه در این زمینه (تولید مرغ صنعتی با استفاده از آنتی بیوتیک ها) تبلیغات منفی نیز ‏بسیار بوده است اما استفاده زیاد از اسید آمینه هایی مانند لیزین و متیونین بیش از حد مجاز همچنان وجود دارد‎.‎ برای حل این مشکل، به مرغداران پیشنهاد شده تاسیسات مرغداری را به نحوی اداره کنند که استفاده از هورمون ها در ‏تولید مرغ به حداقل برسانند و نهایتاً مرغ های اورگانیک و سالم تولید کنند و درصد آلودگی مرغ ها را به حداقل برسانند‎.‎
قربانی افزود: البته باید بدانیم که اصلاح در تأسیسات آبخوری، تاسیسات دانه خوری، سیستم دانه سازی و انتقال دانه به سالن ها طی ‏سالهای اخیر کارهای بسیار خوبی توسط مرغدارها صورت گرفته است که مرغداری کشور را نسبت به گذشته بسیار بهتر کرده است. ‏همچنان که با مقایسه دهه 60 و دهه 70 درمی‌یابیم با راه اندازی مرغداری صنعتی، آلودگی در مرغ ها رفته رفته کمتر شد اما هنوز ‏هم جای زیادی برای بهتر شدن وجود دارد‎

قبلا در این تاپیک داشتیم که:
"چیزی که عنوان شود پرورش مرغ بدون آنتی‌بیوتیک صورت پذیرفته است امکانپذیر نیست. زیرا مرغ برای رشد خود و سالم ماندن به آنتی‌بیوتیک نیاز دارد کما اینکه بسیاری از مرغداری‌ها در حاشیه شهرهای صنعتی و هوای آلوده راه‌اندازی شده‌اند. بنابر این اگر عنوان می‌شود مرغ‌های بدون آنتی‌بیوتیک به معنای آن است که آن بحث خوراندن آنتی‌بیوتیک و زمان کشتار مرغ‌ها رعایت شده است."
ولی حالا مدیرکل دامپزشکی آذربایجان‌غربی می گوید:
پرورش مرغ سبز یا بدون آنتی‌بیوتیک، ویژگی‌های مهمی دارد، تولید این مرغ به طور طبیعی زیر 40 روزه بوده و از هیچ دانه‌ی حاوی آنتی‌بیوتیک در پرورش آن استفاده نشده است.
http://www.foodna.ir/fa/newsagency/52358

چندی پیش زمزمه‌هایی مبنی بر یخ‌زدایی مرغ‌های منجمد در حال انقضا توسط برخی از واحدهای بسته‌بندی مشهد و منجمد کردن دوباره و لیبل گذاری مجدد بر آن‌ها در مشهد به گوش رسید.
رئیس اداره نظارت بر بهداشت عمومی و مواد غذایی اداره کل دامپزشکی خراسان رضوی از توقیف پنج کارگاه زیرزمینی بسته‌بندی فرآورده‌های دامی در مشهد طی 6 ماهه امسال خبر داد.
جعفر عطار باشی، بیان کرد: در 6 ماهه نخست امسال پنج کارگاه زیرزمینی بسته‌بندی و فروش فرآورده‌های دامی که مرتکب تخلف شده بودند، توقیف و فرآورده‌های آنها معدوم شد.
وی افزود: این کارگاه‌ها پس از یخ‌زدائی فرآورده‌های منجمد بسته‌بندی شده و در حال انقضاء، آن‌ها را بار دیگر منجمد کرده و با تاریخ و مهر و لیبل جدید روانه بازار می‌کردند.
عطارباشی خاطرنشان کرد: با توجه به نظارت‌های دقیق در زمینه‌های مختلف در زنجیره تولید و بسته‌بندی فرآورده‌های دامی توسط دامپزشکی، تخلف خاصی مشاهده نشده و تنها کارگاه‌های زیرزمینی فاقد مجوز با جعل مهر و لیبل مرتکب تخلف شده و به دستگاه قضائی معرفی شدند، این کارگاه‌ها کوچک بوده و فعالیت جزئی داشته‌اند که خوشبختانه با انجام نظارت و بررسی‌ها توسط اداره نظارت بر بهداشت عمومی و مواد غذایی استان شناسائی و توقیف شدند.
وی ادمه داد: با توجه به اینکه ارزش فرآورده‌های دامی نسبت به دیگر اقلام غذایی متفاوت بوده و به نسبت گران‌تر است تقلب و سوء‌استفاده افراد سودجو و کارگاه‌های زیرزمینی نیز در این زمینه مشاهده می‌شود.
ایسنا

"طلاکش" دبیر کل کانون سراسری مرغ‌تخم گذار کشور، وجود 15 میلیون قطعه مرغ پیر را مورد اشاره قرار داد و با اشاره به لزوم حذف این مرغ‌ها از چرخه تولید، افزود: این مرغ‌ها مصرف خمیر مرغ(براي توليد سوسيس و كالباس) می‌شدند که به دنبال اعمال ممنوعیت از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان استاندارد، هیچ بازاری برای این مرغ‌های پیر وجود ندارد و دولت برای ذخیره آنها سرمایه‌گذاری نمی‌کند؛ بنابراین مازاد تولید بسیار زیاد است و اجازه تغییر قیمت را نمی‌دهد.

وي در پاسخ به این پرسش که دولت چه استفاده‌ای می‌تواند از مرغ‌های پیر داشته باشد؟ اظهارداشت: کارهای مختلفی با آنها می‌توان انجام داد. در این میان، دولت می‌تواند مرغ‌های پیر را به پودر گوشت تبدیل کند تا در خوراک مرغ استفاده شود، همچنین دولت می‌تواند آنها را به کنسرو مرغ تبدیل کند و یا اینکه آنها را به طور کامل معدوم نماید.
طلاکش تاکید کرد: در صورت عدم حذف این مرغ‌های پیر خسارت زیادی به تولیدکنندگان وارد می‌شود و بسیاری از آنها ورشکست می‌شوند.

معاون امور تولیدات دامی وزارت جهادکشاورزی گفت: از آنجا که گوشت مرغ ایران با رعایت پروتکل های بهداشت جهانی تولید می شود تاکنون هیچ موردی از باقیمانده دارویی و فلزات سنگین در گوشت مرغ صادراتی کشور ما دیده نشده است.

حسن رکنی درباره برخی گزارشات مبنی بر وجود غیراستاندارد سرب در گوشت مرغ عرضه شده در میادین میوه و تره بار تهران، افزود: طی سه سال گذشته موضوع وجود هورمون، باقیمانده دارویی، آنتی بیوتیک ها و فلزات سنگین (سرب) در گوشت مرغ از سوی برخی اشخاص غیرمتخصص در رسانه ها منتشر شد که دلیل آن یک کار آزمایشی غیرتخصصی و فاقد اعتبار روی یک محموله گوشت مرغ میادین میوه و تره بار تهران بود که تمام آزمایشات دارای اشکال بود.

وی اظهار داشت: در نهایت با انجام نمونه گیری و آزمایش های مختلف از سوی سازمان دامپزشکی کشور، وجود موارد مذکور در گوشت مرغ تولیدی کشور منتفی اعلام شد.
معاون وزیر جهادکشاورزی اضافه کرد: پس از بررسی های صورت گرفته، اعلام شد در مرغ های عرضه شده در میادین میوه و تره بار نه تنها باقیمانده آنتی بیوتیک دیده نشده بلکه مقدار آن از حد مجاز نیز پائین تر بوده است.

وی با بیان آنکه بارها از سوی مسئولان اعلام شده که مرغ تولید داخل فاقد هرگونه داروی هورمونی است، گفت: حتی اگر سرب در نمونه گیری ها مشاهده شود، بستگی به این دارد که مرغ نمونه در فضای آلوده تهران تنفس کرده باشد و مشاهده سرب بیش از حد مجاز در فضای آلوده تهران طبیعی است.
وی افزود: هوای تهران به دلیل آلودگی بالا و داشتن سرب می تواند روی مرغ هایی که از این هوا استشمام می کنند موثر باشد و یا آنکه روی گوشت مرغ تاثیر بگذارد اما باقیمانده فلزات سنگین در گوشت مرغ نداریم و این محک درستی برای سنجش نیست.

رکنی گفت: متاسفانه انتشار چنین اخبار نادرستی ذهن جامعه را نسبت به مصرف محصولات کشاورزی مخدوش می کند که ضرر و زیان آن متوجه تولیدکنندگان می شود.
وی با بیان اینکه صادرات گوشت مرغ کشور براساس پروتکل های بهداشت جهانی صورت می گیرد، گفت: خوشبختانه تاکنون هیچ ایرادی از مرغ تولیدی کشور گرفته نشده حتی در مقایسه با صادرات گوشت مرغ ترکیه نیز گوشت مرغ تولید ایران از کیفیت بالاتری برخوردار است.
ایرنا

یکی از همکاران من چندسالی است رفته تو خط مرغداری. تعریف می کرد که مرغ باید در 45 روز ( عدد دقیقا یادم نیست) تحویل کشتار گاه شود و در چند روز( به نظر 10 روز می گفت) مانده به تحویل به گشتار گاه نباید دارو و هورمن داده شود . ولی ما نه تنها اینها را رعایت نمی کنیم بلکه برای افزایش وزن حداقل 55 روز نگه می داریم و دارو را هم اصلا قطع نمی کنیم. چون بعلت آلوده گی مرغداری، دارو را قطع کنیم تلفاتمان زیاد می شود. می گفت که هیچ نظارتی برای این دو مورد هم نیست. فقط بعد از 45 روز ، بیمه شامل نمی شود.

این همکار من یک ایده ای به ذهنش رسیده بود که مدفوع مرغ منبع غنی پروتئین است و با دان مرغ مخلوط شده و پلت شده و دوباره برای تغذیه مرغ ها استفاده شود. نمی دانم ایده اش را اجرا کرد یا نه؟

_________________
معتقدم راه درمان IBS افزایش سطح سلامتی روانی با بهبود مهارت های زندگی و بهبود هوش هیجانی است. چونکه عامل IBS همین امر است. هرچند مصرف داروهای روانپزشک برای آی بی اس، در بازه زمانی محدود، لازم به نظر می رسد.

چه کار کثیفی!
مثلا فردا یکی بگه مدفوع آدم غنی از پروتئینه دوباره....!

من در سايتهاي خبري معتبر خوندم كه در حال حاضر از امعا و احشا و قسمت هايي از مرغ كه قابل خوردن نيست پودر تهيه شده و به خوراك طيور اضافه مي شود.
همچنين پودر ماهي كه در خوراك دام هست معلوم نيست چي هست و چطوري تهيه شده. ظاهرا اين مواد را براي افزايش پروتئين خوراك طيور، به آن اضافه مي كنند.
باعث بسي تاسف است.
اگر از مسئولين بپرسي چرا جلوي اينكارها گرفته نمي شود احتمالا خواهند گفت براي سير كردن 75 ميليون جمعيت چاره ديگري نيست.