انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

دستگاه ادراري انسان، توسط سيستم عصبي هدايت مي‌شود. اين عضو ارتباط نزديکي با سيستم اعصاب خودکار يا همان سمپاتيک و پاراسمپاتيک دارد. بنابراين خيلي از افرادي که دچار يکي از حالت‌هاي هيجاني مي‌شوند يا بيماري جسمي دارند که مشکل روان‌پزشکي مانند افسردگي يا اضطراب ايجاد مي‌کند، ممکن است عملکرد سيستم عصبي خودکار ادراري‌شان تغيير کند و علائم ادراري پيدا مي‌کنند. اغلب بيماران هم به متخصص کليه مراجعه مي‌کنند ولي مشکل از جاي ديگري است و نياز به بررسي‌هاي روان‌شناختي دارند. سيستم کليه و مجاري ادراري با عملکرد سيستم عصبي ارتباط نزديکي دارند که مي‌توان اين ارتباط را در موارد زير مشاهده کرد.

بيماراني که مثانه تحريک‌پذير دارند با کمترين تحريک عصبي مثانه‌شان فعال شده و بايد در اسرع‌وقت دفع ادرار داشته باشند. در بررسي‌هاي تکميلي هيچ مشکل آناتوميکي (کالبدي) در ديواره و عضلات مثانه وجود ندارد و فقط سيستم عصبي بيش ‌از حد تحريک‌پذير شده است. اختلال‌هاي اضطرابي باعث تشديد علائم بيمار مي‌شود و چنين بيماراني لازم است همزمان تحت‌نظر روان‌پزشک هم باشند. همچنين داروهايي وجود دارد که به بيمار کمک مي‌کند تا بهتر بتواند ادرارش را کنترل کند.
متن کامل : http://salamatiran.com/NSite/FullStory/?Id=80345&type=2

دکتر علیرضا خلیلیان اظهار کرد: استرس مهم‌ترین عامل تحریک و ترشح هورمون‌هایی است که موجب التهاب معده و در نتیجه ورم معده می‌شود.
وی تصریح کرد: احساس پری، درد، نفخ معده، سیری زودرس و حتی گاهی احساس گرسنگی بیش از حد از علائم این بیماری محسوب می‌شود.

خلیلیان افزود: گلوبوس یک احساس است که فرد به صورت اشتباه تصور می‌کند که یک لقمه در گلویش گیر کرده و هرچه قورت می‌دهد هم از بین نمی‌رود، اما این احساس بر اثر برگشت اسید به داخل حنجره به وجود می‌آید.
این فوق تخصص گوارش تصریح کرد: این بیماری در همه سنین رخ می‌دهد، اما شیوع آن در کودکان کمتر بوده و در بزرگسالان نیز شیوع آن در سنین میانسالی است. زنان به علت زودرنج بودن‌شان بیشتر در معرض تحریک عصب معده قرار دارند.

وی گفت: برای درمان و تخفیف در علائم این بیماری، در مرحله اول باید از استرس و تشویش دوری کرد؛ چراکه یکی از فاکتورهای مهم ایجاد بیماری استرس است. همچنین این بیماری دوره درمانی مشخصی ندارد. یکی از شایع‌ترین داروهایی که برای درمان تجویز می‌شود قرص کلردیازپوکساید به همراه داروهای ضداسید است.
خلیلیان اظهار کرد: افراد در صورت عدم درمان این بیماری و قرار گرفتن در محیط پر استرس دچار مشکلات روده بزرگ می‌شوند که در زنان با یبوست و در مردان با اسهال همراه است.
این فوق تخصص گوارش در پایان توصیه کرد: بیماران از خوردن غذاهای محرک، تند، ترش، شور و غذاهایی که سرعت تخلیه معده را کم می‌کند خودداری کرده و به جای آن از مرباجات که سبب سرعت تخلیه معده می‌شود، استفاده کنند.
ایسنا

من متعجب هستم از کار این دکترها، خودشان می گویند ریشه بیماری استرس است که استرس هم یک اسم عام برای بیماری های فکری و روانی است و به بیمار توصیه نمی کنند که به روانپزشک مراجعه کنند.

یک متخصص گوارش چه توصیه ای به بیمار می تواند بکند که چگونه از استرس دوری کند؟ اصلا عبارت " دوری از استرس " عبارت غلطی است و بجای آن "یادگیری مهارت برخورد با استرس " باید بکار رود.

آیا درست تر این نیست که دکتر بگوید:
"جناب بیمار ، شما یک مشکل فکری و روحی دارید و این بیماری معلول و ناشی از این مشکل فکری شماست. من داروهایی برای کاهش علایم بیماری گوارشی شما می نویسم ولی برای حل ریشه ای بیماریتان، حتما باید به روانپزشک مراجعه کنید"

و تشخیص خود را در معرفی نامه ای که به روانپزشک می نویسد توضیح می دهد.

جالب اینجاست که این مطالب در یک مصاحبه که با دقت نظر بیان شده می باشد و در عمل معرفی به روانپزشک بنظرم اصلا صورت نمی گیرد.

آیا ممکن است حکایت " نه کور میکنه و نه شفا میده" باشد. بالاخره پزشک هم انسان است و انسان خوب و بد دارد.
http://tajerjoon.mihanblog.com/post/tag/%D8%B6%D8%B1%D8%A8%20%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%AB%D9%84

_________________
معتقدم راه درمان IBS افزایش سطح سلامتی روانی با بهبود مهارت های زندگی و بهبود هوش هیجانی است. چونکه عامل IBS همین امر است. هرچند مصرف داروهای روانپزشک برای آی بی اس، در بازه زمانی محدود، لازم به نظر می رسد.

کارمندان یا کارگرانی که استرس شغلی دارند در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند.

طبق یافته محققان آلمانی فشار کاری به خودی خود عامل خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ است و اثبات شده که استرس مزمن به طور مستقیم و به طور قابل توجهی بر متابولیسم بدن اثر می‌گذارد.
محققان آلمانی وضعیت سلامت حدود ۵۰۰۰ فرد میانسال را در شروع کار در شرکتی در مونیخ آلمان مورد بررسی قرار دادند. لازم به ذکر است که هیچکدام از این افراد در ابتدا مبتلا به دیابت نبودند؛ این افراد از نظر سن، وزن، جنسیت و از نظر استرس مورد تحلیل قرار گرفتند.

در پایان محققان دریافتند اکثر افرادی که استرس کاری دارند در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند؛ به گفته پژوهشگران این مورد و موارد بهداشت عمومی کارمندان و کارگران باید سریعاً مورد بررسی قرار گیرد تا از مبتلا شدن این افراد به دیابت جلوگیری شود.
مهر
آرش: بعضی تحقیقات نشان داده است که استرس به تنهایی باعث بیماری نمی شود بلکه نگرش فرد دچار استرس در این مورد تعیین کننده است.

هر چی بدبختی که سر انسان میاد از همین استرس هستش انسان بسیاری از شکست ها در زندگی چه از مالی گرفته یا کاری به خاطر استرس و اظطراب هستش معمولا آدمی که کمتر استرسی میشود تو زندگی و کارش موفق تر هستش

. افزایش اضطراب و افسردگی به صورت گام به گام وموازی با با شدت وفرکانس اختلال عملکرد گوارشی<ای بی.> می باشد.
اضطراب و افسردگی اغلب در بیماران مبتلا به اختلالات گوارشی عملکردی (FGIDs) رخ می دهد، اما شیوع دقیق آنها ناشناخته است. ابتلا به بیماریهای روحی در بیماران مراجعه کننده به یک مرکز مراقبت های ثانویه شایع است، اما اغلب ناشناخته. می ماند. شیوع اضطراب و افسردگی در زن و مرد روی بیماریهای ارگانیک و FGIDs <ای بی >تاثیر می گذاردو فرکانس و شدت علایم GI افزایش می دهد. بر گرفته از مجله گوارش

"کمردرد یکی از بیماری‌هایی است که علاوه بر آسیب بر جسم انسان می‌تواند منجر به مشکلات روحی نیز شود؛ چراکه فردی که مبتلا به کمردرد شدید است توانایی انجام کارهای روزمره را ندارد و از جامعه دور می‌شود."
دکتر بشردوست (متخصص فیزیکال‌تراپی)

جو ناوارو که يکي از ماموران سابق اف بي آي است چند نکته براي مديريت رفتارها و تاثيري که احساسات افراد عصبي بر تماشاچيان آنها مي‌گذارد ارائه مي‌دهد.
او در پاسخ به اين سوال که چگونه علايم اضطراب را پنهان مي‌کنيد مي‌گويد: «من سعي نمي‌کنم اين علايم را پنهان کنم.» او ادامه مي‌دهد: «اولين چيزي که مي‌خواهم بگويم اين است که عصبي بودن شما دليل موجهي دارد. براي مثال ممکن است شما تعدادي از افراد را براي اولين بار ملاقات مي‌کنيد يا به يک مصاحبه شغلي مي‌رويد يا يک سخنراني سخت و مهم ارائه مي‌دهيد. با اضطراب‌تان کنار بياييد و سعي نکنيد آن را پنهان کنيد.» ناوارو اضافه مي‌کند: «تاييد کردن اينکه اضطراب داريد به جاي تکذيب آن، مي‌تواند قدري از اضطراب شما را کاهش دهد. اضطراب يک واکنش طبيعي است و شما مي‌توانيد ديوانه‌وار براي پنهان کردن آن تلاش کنيد، اما گاهي راحت‌تر است که به آن اعتراف کنيد و اجازه بدهيد ديگران هم بدانند که شما عصبي هستيد.»

فرضيه او براي مقابله با اضطراب در 3 گام خلاصه مي‌شود. اول اينکه نزد خودتان اعتراف کنيد که اضطراب داريد. دوم اينکه اين را به کساني که مقابل شما قرار دارند هم بگوييد و سوم اينکه رفتارهاي مضطربانه خود را تعديل کنيد.
شايد اولين قدم سخت‌ترين آنها باشد. مطالعات نشان مي‌دهند که افراد در موقعيت‌هاي اضطراب‌زا ناخودآگاه تلاش مي‌کنند خونسردي خود را حفظ کنند. اعتراف کردن به اينکه شما اضطراب داريد، به جاي اينکه تلاش کنيد احساسات خود را سرکوب کنيد، به شما اجازه مي‌دهد که اضطراب خود را احساس کنيد. جنبه مضحک پنهان کردن اضطراب حين سخنراني اين است که کساني که شما را مي‌بينند، بيشتر از خودتان به اضطرابي که داريد پي مي‌برند؛ بنابراين قدم دوم اين است به آنها هم بگوييد اضطراب داريد. ساده‌ترين جمله‌اي که مي‌توانيد بگوييد اين است که: «واي چقدر سخنراني کردن در جمع به اين بزرگي سخت است.»
ناوارو پيش بيني مي‌کند: «بعد از گفتن اين جمله تماشاچيان لبخند مي‌زنند، زيرا نه‌تنها خواهان سخنراني موفقيت‌آميز شما هستند، بلکه دوست دارند اضطراب شما کاهش پيدا کند و واکنش آنها شما را خونسرد مي‌کند.»
قدم سوم يعني کنترل کردن رفتارهاي عصبي به معناي آرام‌تر کردن آنها بدون اينکه تلاش کنيد آنها را به‌طور کلي از بين ببريد است. با اين کار شما خيلي آشفته به نظر نمي‌رسيد. براي مثال اگر خود را در حال فشردن دست‌هايتان يا بازي کردن با موهايتان يا گاز گرفتن لب‌هايتان يافتيد، سعي کنيد اين حرکات را آرام‌تر کنيد. اين کار بر روي اين حرکات عصبي يک اثر تسکين‌بخش دارد، اما براي تماشاگران محسوس نيست. علاوه بر اين، شما مي‌توانيد اين حرکات عصبي را به بخشي از بدنتان هدايت کنيد که در مقابل ديد ديگران نيست. براي مثال به‌جاي اينکه مرتب با صورت خود ور برويد، مي‌توانيد با پايتان به زير ميز ضربه بزنيد.
جو ناوارو در پايان مي‌گويد: «اضطراب هميشه با شما است و نبايد انتظار روزي را داشته باشيد که کاملا از بند استرس رها شويد.»

سپید

يک مطالعه جديد نشان مي‌دهد که افرادي که در بلاتکليفي به سر برده و يک دوره اضطراب و تشويش را سپري مي‌کنند، نسبت به ديگران واکنش بهتري نسبت به دريافت اخبار ناگوار نشان مي‌دهند. در اين مطالعه که در مجله Emotion منتشر شد، محققان روش‌هاي مختلف انتظار کشيدن را بر روي230نفر از فارغ‌التحصيلان رشته حقوق از دانشگاه کاليفرنيا که منتظردريافت نتايج آزمون وکالت بودند بررسي کردند. آنها به دنبال يافتن روشي بودند که استرس ناشي از انتظار کشيدن در طول يک دوره بلاتکليفي و نگراني و همچنين ميزان احساس ناخوشايند ناشي از دريافت اخبار ناگوار را کاهش دهد. طي يک نظرسنجي، از شرکت‌کنندگان خواسته شد که پرسشنامه‌هايي را در مدت زمان 4 ماهه قبل از اعلام نتايج آزمون، هر 2 هفته يک بار و يک بار هم بلافاصله بعد از دريافت نتايج پاسخ دهند.
مشخص شد که با وجود تلاش فراوان بسياري از شرکت‌کنندگان، مديريت استرس و اضطراب براي آنها بسيار مشکل بوده است. جالب اينجاست که افرادي که در اين مدت ديدگاهي خوش‌بينانه از وضعيت داشته و استرس کمتري را تجربه کردند، بعد از دريافت خبر عدم قبولي دچار حس نااميدي شدند، در حالي‌که افرادي که اضطراب بيشتري در اين مدت داشتند احساس ناخوشايند کمتري نسبت به عدم قبولي خود داشتند و عکس‌العملشان نسبت به خبر خوب قبولي نيز شادمان‌تر بود.
محققان اين‌گونه نتيجه‌گيري کردند که اگرچه يافته‌هاي اين مطالعه دشواري تحمل يک دوره استرس‌زا را اثبات مي‌کند، اما اين دشواري بعد از شنيدن خبر جبران خواهد شد.

منبع: تايم