انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

[quote="بردیا"]سلام غزاله خانم لطفا اسم داروهای مصرفیتون و پزشکتون رو رو تو گروه بنویسین خواهشم می کنم مارو تنها نزارین

سلام عزیزم
من چند بار اسم داروهام رو گفتم
زلفت 50
دونیورین ( دوکسپین ) 10
دکترم متخصص اعصاب و روان بودن در اراک . دکتر علی شریفی

ببخشید غزاله خانوم که وقتتون رو میگیرم میشه بگین طول درمانتون چقدر طول کشید اخه ۱۲ سال این بیماری با منه و هنوز خوب نشدم امیدوارم با راهنمایها ی شما همه بچه ها خوب بشن

خواهش میکنم .
من از اواخر شهریور پارسال درمانم رو شروع کردم
و تا الان خوبه خوب بودم خداروشکر .و هنوز دارو مصرف میکنم .

از بزرگواری شما متشکرم که با حوصله به سوالات بچه ها جواب میدید ان شاالله سالم وسرحال با خانواده تون سال خوبی را سپری کنید

سلام دوستای گلم. بنده تازه وارد هستم تو این سایت...نمیدونم مطلبم رو دارم جای درستی ارائه میدم یا خیر. به هرحال شما به بزرگواری خودتون ببخشید.
حقیقتش من هم مثل شما مشکل بی اختیاری گاز روده دارم(یا بهتره بگم داشتم.) درحقیقت بطور اتفاقی طی یکی از سرچ هام تو گوگل با این فروم برخورد کردم. با خودم گفتم راهکارم رو با شما دوستای گلم درمیون بذارم، چون به خوبی میدونم این بیماری عجیب و غریب که آخرش هم نفهمیدم واقعیه یا توهم، چه گندی به زندگی فردی(خصوصا اجتماعی)آدم میزنه.
درواقع میخوام تجربیاتم رو در اختیارتون قراربدم، اگر قابل بدونید و کمی صبور باشید...
ممنونم

من از بچگیم،یه دختر کمرو، آروم و تا حدی هم مضطرب بودم.حدود سن 16 17 سالگی یه شب یه حمله عصبی بهم دست داد.اوایل پزشکا حدس میزدن بیماری قلبی دارم، ولی بعدها فهمیدم اسم این حملات، حملات وحشت یا همون panic attack هستش.تصور من اینه که مشکل من از همون جا شروع شد. سوم دبیرستان بودم که از همون آغاز سال تحصیلی، متوجه شدم بغل دستیم واکنش های عجیبی از خودش نشون میده...کلا دختر حساسی بود و مثلا با دیدن جوراب حال تهوع دست میداد بهش.دائم جاشو عوض میکرد و من اصلا نمیفهمیدم چشه.
از همون جا بود که فهمیدم مشکلی دارم و باید رفعش کنم. فکر کردم شاید دهنم بو میده...مسواک میاوردم تو آبخوری مدرسه یواشکی مسواک میزدم.زود به زود جورابامو عوض میکردم تا بو نده.هر روز دوش میگرفتم....ولی بچه ها، فایده ای نداشت.یکی دو سال گذشت تا اینکه دانشگاه قبول شدم. تو این مدت دیگه تقریبا دستم اومده بود که مشکل نه از بوی بدنمه، نه دهنم، نه جورابم، نه لباسام...
خلاصه سرتونو درد نمیارم. اون قدر حرف نگفته دارم که اگه چند شبانه روزم بنویسمشون تموم نمیشه.
پس یکسره میرم سر اصل مطلب...

از اونجایی که روم نمیشد مشکلم رو به کسی، حتی اعضای خونوادم بگم، شروع کردم به تحقیق کردن ازطریق یاور همیشگیم...اینترنت
کلی مقاله ایرانی و خارجی خوندم... فهمیدم که این بویی که از ما خارج میشه درحقیقت همون بوی مدفوعه که توی روده باقی مونه و تو مراحل دفع به درستی خارج نمیشه.البه باید بگم که من مشکل یبوست هم داشتم. بنابراین بعد از کلی تحقیق به این نتیجه رسیدم که روش خانگی تنقیه مناسب ترین روشه... تو کشورهای خارجی دستگاه و وسیله خاصی برای انجام این کار تو خونه وجود داره، ولی در ایران خیر...یعنی من که ندیدم. باید بگم که این روشیه که بعضی از بیمارای قطع نخاعی که از کمر به پایین فلجن هم ازش استفاده میکنن.
ممکنه این روش عیب هایی داشته باشه و احتمالا بعد یه مدت باعث کم کاری روده بشه...ولی به نظرم برای بیماریی امثال ما که تمام زندگیمون مختل شده، و فقط خدا میدونه که هممون چه تجربیات تلخی داشتیم، فوایدش بیشتر از مضراتشه...

ممکنه بپرسید چطور تو خونه این کارو انجام میدی؟؟؟؟!!!!؟؟؟
بدون سانسور و تعارف میگم...وقتی خواستید عمل دفع رو انجام بدید،سر شیلنگ آب رو آروم روی دهانه مقعدتون قرار میدید، شیر آب گرم رو یا بهتره بگم ولرم تا اونجایی که نسوزید(چون مقعد خیلی حساسه)، با فشار نسبتا زیاد باز کنید. نترسید، اجازه بدین چند لحظه، تا اونجایی که رودتون گنجایش داره و بهش فشار نمیاد آب وارد رودتون شه. بعد تخلیه راحت صورت میگیره... چند بار این عمل رو تکرار کنید و مطمئن شید شیکمتون کاملا خالی و سبک شده...فکر میکنم این روش میتونه به بعضی از دوستانمون که از یبوست شدید رنج میبرن هم کمک کنه.
لازم نیست این عمل رو همیشه و هر روز انجام بدید، چون همونطور که گفتم ممکنه در درازمدت تنبلی و کم کاری روده بیاره، و دیگه نتونید دفع طبیعی داشته باشید.
فقط قبل از حضور در مکان هایی که فکر میکنید اونجا به مشکل برخواهید خورد، این روش میتونه بسیار بسیار زیاد کارساز باشه...

دوستان کسی از غزاله خانوم خبر داره یا شماره ای ازشون دارید ؟ من خیلی الان به راهنماییاش احتیاج داااااارم

_________________
it is during our darkest moments that we must focus to see the light.
Aristotle Onassis

سلام بنده کاملترین نوع ای بی اس رو دارم هر سوالی دارین از من بپرسین فقط باید بگم دارو اینا زیاد فایده ندارد فقط فقط خودت باید به خودت کمک کنی عزت نفس داشته باشی به خودت احترام بگذاری اعتماد به نفس داشته باشی به نظرم این مریضی واسه من حداقل اینطوری بوده که به اعتماد به نفسم ربط داشته من از بچگی اعتماد به نفسم پایین بوده به خاطر تربیت خانوادگی ولی الان به لطف ای بی اس هست که دارم خودم رو اصلاح میکنم وگرنه هیچ وقت به فکر اصلاح کردن خودم نمی افتادم تمام انرژی های منفی رو از خودتون دور کنید احساسات بد مثل حرص حسودی طمع نگرانی پیاده روی طولانی بسیار مفیده به شرطی که هنگام پیاده روی نذارید استرس بگیردتون