انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

ازنقاط مثبتمون برای هم دیگه حرف بزنیم ما همه مون تجربیات تلخ زیادی داشتیم ولی خاطره های خوب هم داشتیم؛نقطه مثبت هم داریم من از خودم شروع می کنم؛من آدم صبوری هستم؛با اینکه از بچگی مشکل خانوادگی داشتم و دو برادرم وپدرم فوت شدند باز درس خوندم؛با اینکه آی بی اسی هستم و تو هر مقطع زندگیم بعضیا بهم خندیدند باز هم جا نزدم ‏،کم حرف و گوشه گیرهستم ولی منزوی نیستم؛عروسی و مهمونی می رم؛درضمن تمام مقاطع تحصیلیمو تو خوابگاه بودم؛معدل الف دانشگاه بودم و حالا یه شغل خوب دارم؛دیدید زندگی زیاد هم بد نبوده شما هم برای همه بنویسید چقد تلاش کردید و نقاط مثبتون چیه:P

بچه ها حرف زدن درمورد خودمون خیلی مهمه من تمام نوشته ها رو خوندم ولی هیچ نکته مثبتی غیر ناامیدی ویاس؛امید به حل مشکل در آینده ندیدم بیاید بهم با انجام کارهای که می تونیم امید بدیم؛شاید به این زودی درمانی پیدا نشد نمی شه که بریم گوشه خونه کز کنیم

در ضمن وقتی این مریضی از کل خوشیای زندگی آدمو ساقط می کنه تو بگو چجوری امیدوار و خوشحال باشیم...من یکی که خیلی خسته م با اینکه همه ی تلاشم به اینه که کم نیارم ولی بازم می بینم نمیشه.

سلام جد بزرگ خورزو خان! به قول فریبا جون خیلی اسمتون با مزه ست.
ببینید آدمی که مشکلی تو زندگیش هست ناخداگاه ذهنش درگیر اون مشکل میشه حالا این مشکل می خواد مریضی باشه یا هر چیز دیگه. ولی خب باید به قول شما نقاط مثبت زندگی رو هم دید و همش رو نقاط منفی زوم نکنیم. منم تا بتونم سعی می کنم گوشه گیر و منزوی نباشم و رابطمو با اطرافیان حفظ کنم.

_________________
whatever doesn`t kill you, makes you stronger

من عقیده دارم آی بِی اس مشکل نیست در حقیقت یک مسله ای است در زندگیمون که باید حل کنیم .

آره واسه بچه هایی که آی بی اسشون از نوع ِ (A,C,D) باشه شاید مشکلِ خیلی زیادی نباشه(البته اونام به نوعی زجر می کشن) ولی واسه اونایی که آی بی اسشون از نوعِ(بی اختیاری و صدایِ شکم و نفخ)هستش یه خرده باید بهشون حق داد.ناراحت کننده اس براشون.خوب کاملا حق دارن.

البته نمی دونم شما آی بی استون از چه نوع هستش....ولی ب قولِ شما باید حلش کنیم.فقط خودمون می تونیم به خودمون کمک کنیم اونم با تغذیه ی ِ سالم و مناسب وخوب،ورزش،آرامش....و صد البته در رأسِ همه یِ اینها توکل و صبر و تحمل باید داشته باشیم.تا همگی خوبِ خوب بشیم.(ایشالله )

سلام منم کاملا موافقم و نظرم اینه که واسه ما شاد نبودن و نخندیدن هم استرس هستش ما باید تموم نگرانی هارو بندازیم دور اینجوری ای بی اس خودش از زندگیمون میره بیرون

اگه کاملا نرفت ضرر هم نمیکنیم خیلی از ادما سالمن اما قدر سلامتی شون رو نمی دونن و دائم تو استرس و نگرانین و با نگرانی های الکی با جونشون بازی میکنن در حالی که ما ارزو داریم مثل اونا سلامتی رو داشته باشیم ما با شاد بودن و راضی بودن از همین موقعیتی که داریم لا اقل حالمون بدتر نمیشه به قولی(خوشا حال انان که به هر حال خوشن .قهرمان انست که در اوج غم ها بخندد

سلام
درسته باید شاد باشیم خیلی به این مسائل با اینکه سخته نگاه نکنیمو زندگیمونو خراب نکنیم اما مشکل مثلا بنده چیزی نیست ه با توجه نکردن خودم بقیه متوجه نشن و ... وقتی نمیتونم مثل آدمای سالم برم سرکار یا ارشد بخونم یا ... چطوری میتونم به این قضیه فک نکن ؛سعی میکنم شاد باشمو همیشه هم سعی کردم (مخصوصا این چند روز سعی کردم بهش فک نکنم )... ولی وقتی میبینم نمیتونم مثل بقیه آدما باشم دلم میگیره