مرسی rasaجون انشالله اگه شما رفتی و نتیجه گرفتی مارو هم در جریان بذار که رفتن پیش یه روانشناسو هم امتحان کنیم.
دوستای عزیزم من 14 ساله که این مشکل گریبانگیرم شده یعنی به نظر خودم تقریباً اکثر راهها رو امتحان کردم ولی متاسفانه نتیجه نگرفتم ، به هیچ عنوانم این جا نمی خوام، خدای ناخواسته در مورد درمان منفی بافی کنم ولی چون هر درمانی رو که به امید خوب شدن تو این سالها امتحان کردم و نتیجه نگرفتم اینه که تقریباً ناامید شدم.
اما دوستای عزیزم در مورد خودم اگه بخوام این بیماری رو به قبل از مبتلا شدن به حساس و زودرنج و درونگرا بودنم نسبت بدم در مورد من اصلاً صدق نمیکنه، قبل این که بیمار بشم آدم سرزنده و برونگرا ، و تو هر جمعی همیشه راس مجلس بودم و قبل اونم از نظر گوارشی هم هیچ مشکلی نداشتم اما بعد از این درد کوفتی حساس و زودرنج شدم.
و این مورد بی خیال شدن و ریلکس بودن هم امتحانش کردم ولی جواب نداده ، شوهرم روانشناس نیست ولی خدایی تو این مورد همیشه از نظر روحی بهم کمک کرده و موقعیت اونو(ریلکس بودن) حتی با عوض کردن محیط زندگیمون هم برام فرهم کرده اما...
ولی متاسفانه آدم هر چه قدر هم که بخواد ریلکس باشه و بهش فکرنکنه تو این مورد (LG ) نمیشه نه آدم راحت می تونه بیرون بره و نه کلاسی بره و یا حتی نمی تونه بدون نگرانی به یه مهمونی بره ، آخه چطوری بی خیال بشه ؟؟
یه عکس العمل بد میتونه یه روز که هیچی، یه هفته و یه ماه آدمو خراب کنه

حداقل میدونم در مورد خودم که این طوریه.
خلاصه در نهایت فقط می تونم خدایا به خاطر این بیماری حکمتت رو شکر.